علی فیاض
“جنگ نخواهد شد، مذاکره نخواهیم کرد”! “عظمای پیشین”.
مذاکره شد. آن هم از مواضعی خفت بار و با گردنی کج و آویزان …، و جنگ هم شد و “عظما” همان روز اول جنگ همراه با چند دوجین “در قابلمه جمع کن”! به هوا رفت! از آن روز تا کنون، “آمریکا که هیچ غلطی نمی توانست بکند” همرا با نزدیک ترین متحد جهانی اش، دارد خاک ایران زمین را شخم می زند. “در قابله جمع کن ها” هم که دستشان به جایی بند نیست، موشک ها و پهبادهایشان را به سمت کشورهای همسایه نشانه رفته اند. البته به علاوه اسراییل. و چنین به نظر می آید که آنها برای این کار خود دو دلیل دارند:
یک: حال که داریم می رویم، بگذار ضرباتی هم به اقمار آمریکا بزنیم! و اگر شد، دیگران را هم با خود به باتلاق بکشانیم.
دو: و اگر این نشد برای توقف جنگ، و حفظ نظام مقدس، بر رفقای آمریکا در منطقه فشار وارد سازیم، تا شاید آنها برای توقف جنگ و حفظ زیرساخت های خود، رییس بزرگ را وادار سازند تا جنگ را متوقف سازد!
اما این ترفندها، طبق ضرب المثل قدیمی “عدو شود سبب خیر، اگر خدا خواهد”، به نتایج دیگری خواهد انجامید که در مخیله جنگ افروزان رژیم جمهوری اسلامی هم نمی گنجد. واقعیت این است که این رژیم و گردانندگانش، آنچه تا کنون کاشته بودند، باد بود که نتیجه محصولشان نیز دروی طوفان بوده است! آنها طی بیش از چهار دهه، در مجموع به جز جنگ و ایجاد نا آرامی، مشغولیات دیگری نداشته اند:
– جنگ با مردم خود – که همچنان ادامه دارد!
– جنگ با کشور همسایه (عراق) به مدت هشت سال – البته با نام مستعار “دفاع مقدس”!
– دخالت در کشور لبنان، تقویت حزب الله و گشودن در “بیت المال” مردم ایران به سوی اهالی جنوب لبنان
– دامن زدن به جنگ فرقه ای در عراق و بنیانگزاری جریان واپس گرای حشد الشعبی
– جنگ در کشور سوریه و دفاع و حمایت از رژیم ضد مردمی بشار اسد، زیر عنوان “دفاع از حرم” – البته دفاع از حرم خانواده اسد (۱)
– دامن زدن به جنگ و برادرکشی در سرزمین های فلسطینی و تضعیف آنها. حمایت تمام قد از حماس و جهاد فلسطین – همراه با رژیم اسراییل و البته به طور غیر مستقیم در یک دوره مشخص – برای تضعیف سازمان آزادی بخش فلسطین
– تحریک و تشویق جنبش های بنیادگرا و ارتجاعی اسلامی در برخی از کشورهای عربی، از جمله یمن، بحرین، عربستان، الجزایر، مصر، سومالی، سودان و …
– و …
نتیجه این همه جنگ و خون ریزی و دخالت های بی سرانجام، اما چه بوده است؟ به جرات و شهامت می توان گفت که هیچ! آنها در هیچ کدام از این جبهه ها و میدان ها، دست آورد قابل اتکاء و مثبتی نداشته اند. کافی است به شرایط کنونی جنوب لبنان و حزب الله، محو رژِیم بشار اسد و میزان سرمایه گذاری های بر باد رفته از کیسه ملت ایران، شرایط غزه و وضعیت حماس، و نتایج و دست آوردهای “درخشان”! مربوط به جنگ هشت ساله ایران و عراق توجه نمود. علاوه بر ویرانی کشور در جنگ هشت ساله، که هم شامل نیروهای انسانی و هم زیر ساخت های اقتصادی – صنعتی می شود، ارزش پول ملی، توان اقتصادی و وضعیت کنونی اقتصادی مردم، یکی دیگر از پی آمدهای چشم گیر آن می باشد.
بدون تردید مسبب و زمینه ساز همه این جنگ ها، از جمله جنگ کنونی، خود آخوندهای جنایتکار و شرکا بوده اند. پی آمدها و دست آوردهای این سیاست های ضد ملی و خانمان سوز نیز همین دایناسورهای متعلق به ماقبل تاریخ می باشند. آنها اما امروز که بالاخره خود به دام تنیده به دست خویش افتاده و در حال غرق شدن در گرداب هستند، به هر ابزار و وسیله ای و به هر حیله ای برای حفظ قدرت و امتیازات خود چنگ زده و خواهند زد. همانطور که از پیش مشخص و روشن بود و هست، آنان اگر هم اینک توانایی آن را داشته باشند تا آخرین لحظه به کشتار مردم دست خواهند زد. و به پیر و جوان مردم رحم نخواهند کرد. به همین دلیل می بایست هوشیار بود و نباید کم ترین فرصت و موقعیت را در اختیار این وحوش قرار داد.
کشور به خاطر لجاجت، شرارت و بی لیاقتی این جنایت کاران در آستانه نابودی قرار گرفته است. همسایه گان همه سرشار از نشئه پیروزی، نظاره گر فروپاشی زیرساخت ها و منابع و منافع ملی ایرانیان می باشند. اگر چند موشک و پهباد هم به چند ساختمان و فرودگاه اصابت بکند، برای آنها غمی نیست. با دلارهای نفتی بازسازی خواهند شد. اما سرنوشت ایران به گونه ای دیگر پیش خواهد رفت. چه این رژیم بماند – که نخواهد ماند – و چه نماند – که چنین خواهد شد – شرایط به گونه ای پیش خواهد رفت که چند دهه طول خواهد کشید تا این مرز و بوم جانی تازه بگیرد. و دیگر بار توانایی ایستادن بر پای خود را بازیابد. و همین برای چند دهه، تضمینی برای شادی شیخ نشین های همسایه می باشد که بی هراس از تهدیدهای همسایه ای “مقتدر” – که البته نباید هم هراسی و تهدیدی در کار باشد – به امور داخلی خود بپردازند.
نتیجه جنگ کنونی، و شاخ و شانه کشیدن های نابخردانه آخوندی اما، آنها را پس از ده روز جنگ، در شرایطی قرار داده است که؛
رییسشان بدون فرصت یک روز مقاومت – به رغم همه تمهیدات و عربده کشی ها و خود را مقتدر نشان دادن ها – “مرتحل”! شد. بسیاری از سران پاسدار و بسیج و اطلاعاتی از روی زمین محو شدند، آخوندها و دیگر سردمداران رژیم هر کدام به ده و ده کوره ای در جوار خویشان گریختند، سیستم های سپاهی و ارتشی سر در گم شدند، با قطع اینترنت، ارتباطات نظامی خودشان نیز مختل شد، آسمان ایران را در اختیار “دشمن” قرار دادند، زیرساخت ها در آستانه فروپاشی است، اجازه انتخاب رهبر خود را بدون تایید “ترامپ قمارباز” ندارند، هیچ مذاکره ای در کار نیست، بدون قید و شرط باید تسلیم شوند، جرات و شهامت اعلام “رهبر” جدید خود را ندارند، و …
و تازه؛ “اینها همه از نتایج سحر است، باش تا صبح دولتت بدمد!
تنها برای مردم میهن و ایران بانو آرزوی سلامتی و استواری تمام قد داریم تا آن زمان که ایران از ددان و دیوان تهی گردد. و چنین باد!
___________________
۱) فقط چیزی حدود سی تا شصت میلیارد دلار از پول های ملت ایران صرف حفاظت از رژیم جنایت کار بشار اسد شده است و بخشا در حساب های این خانواده فاسد انباشته شده و آن مردک نادان در مسکو با همان پول ها به زندگی لوکس و اشرافی خود سرگرم است!
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید