این شعر را دکتر اسدالله آل بویه، ‌پدر زن  آقای مهرداد خوانساری دیپلمات سابق ایرانی دوران پهلوی، چند سال پیش سروده اند. آقای خوانساری تحت تاثیر شرایط جنگ ویرانگر و بحران های کنونی ایران، این شعر را برای من  فرستادند و من از ایشان پرسیدم که اگر تاکنون جایی منتشر نشده،‌ به نظر من برای سایت ملیون بفرستید چون  از نگاه من  این شعری است که  انگار فقط باید در سایت ملیون منتشر شود.

منصوره شجاعی 

★★★

خار یا گل هرچه باشد زین گلستانیم ما

خاک یا گوهر فرآوردی از این کانیم ما

گرچه می باشیم گوناگونه از یک دوده ایم

خویش و هم پیوند فرزندان ایرانیم ما

از جدائی ها چرا بیهوده باید دم زدن

با بسی دشمن که دست اندر گریبانیم ما

ارج خود را باز باید یافت در بازارها

تا نپندارندچون کالای ارزانیم ما

در شبانگه یافه می نازند بر ما اختران

روز گر افتد همان خورشید تابانیم ما

چرخ با ما گوئیا زورآزمائی می کند

نیک می داند که با او مرد میدانیم ما

رند و عیاریم و بی پروا کله کج مینهیم

یاور هرخسته، یار هر پریشانیم ما

با شکیبائی به سختی ها همی تاب آوریم

با دلی خونین چو جام باده خندانیم ما

 

چون گیاهان سرفرود آریم تا سربرکشیم

آگه از هنگامه های سخت طوفانیم ما

با شهامت جان به کف آئیم رویاروی بیم

یادگاری از نژاد سربدارانیم ما

با سبکبالی به پروازیم در پندار خود

مرد آزادیم گر در بند و زندانیم ما

جانفشانی ها نگهبانان میهن کرده اند

پیروان یکدل آن پیشوایانیم ما

هرکجا بودیم برجا همچنان خواهیم بود

کوری دشمن، نه بی سامان، بسامانیم ما

ما نمی مانیم تا اندر بهاران بشکفیم

خود نه کمتر از گل یخ در زمستانیم ما

آشکار آریم، زودا، پهلوانی ها همی

تا جهان بیند که چونانیم و چندانیم ما

---

به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید