منبع تصویر،Matthew Goddard/BBC
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در چند هفته گذشته بارها تکرار کرده است که برای معترضان ایرانی «از طریق کردها سلاح فرستاده است» اما کردها این اسلحهها را برای خود نگه داشتهاند. تحقیقات بیبیسی نشان میدهد که بخشی از سخنان آقای ترامپ ممکن است صحیح باشد، که طرحی برای تسلیح و حمایت از کردها برای مشارکت آنها در جنگ احتمالی با ایران بوده است اما عملی شدن آن با مشکلاتی روبرو شده است.
جیمز جفری، سفیر سابق آمریکا در ترکیه و عراق، کسی که دو سال نماینده ویژه آقای ترامپ در جنگ با داعش در سوریه و عراق بود، میگوید که هم اقلیم کردستان و هم ترکیه «مخالف دادن سلاح به کردهای ایران» بودهاند.
او میگوید: «برای رئیسجمهور ترامپ کار کردهام. وقتی با مطبوعات صحبت میکند معمولا بخشی از حقیقت را میگوید. احتمالا در باره این موضوع بحث شده و عملیاتی از طرف آمریکا و کشور سومی مطرح بوده است؛ عملیات ارسال اسلحه به کردهای ایران. اما این طرح جدی نبوده است.»
آیا رهبران احزاب کرد ایرانی از وقوع جنگ ایران پیش از حمله خبر داشتند؟
در نیمه فوریه امسال، حدود دو هفته پیش از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، تعدادی از احزاب کرد مخالف حکومت ایران بدون سروصدا از اعضاء خود در خارج میخواهند که به کردستان عراق بازگردند. صدها تن از کردهای مقیم کشورهای غربی، از استرالیا تا کانادا و از اروپا تا ترکیه، پیش از شروع جنگ و بستن شدن حریم هوایی کشورهای منطقه، خود را به منطقه میرسانند.
چند روز پیش از آغاز جنگ، تحرک احزاب کرد ایرانی در نوار مرزی بیشتر میشود. براساس برخی از گزارشها، نمایندگان چند حزب دهها خودرو (دو دیفرانسیل) ۴x۴ میخرند. گفته شده است که نماینده یکی از احزاب یک جا ۳۰ خودرو، و حزبی دیگر ۵۰ خودرو تویوتا لندکروز در یک نمایشگاه اتومبیل در اربیل خریداری میکنند. تعدادی از این احزاب هم، براساس همین گزارشها، در بازار سیاه سلاح خریداری میکنند. منابعی در این احزاب تایید کردند که آمریکا به آنها کمک مالی محدودی برای این خریدها کرده بود و قرار بود سلاح و مهمات در سطح وسیعی به آنها داده شود.
اما به نظر میرسد حزب پژاک در این طرح بهدلیل حساسیت ترکیه شرکت داده نمیشود. ترکیه پژاک را بخشی از حزب کارگران کردستان، «پکک»، میداند و تهدیدی برای امنیت ملی این کشور.
تعدادی از احزاب اصلی کرد ایران براساس منابعی که مایل به فاش شدن نامشان نبودند قرار بود پس از ۷۲ ساعت از آغاز جنگ، وارد جنگ علیه حکومت ایران شوند.
همزمان جنگندههای آمریکا و اسرائیل مراکز فرماندهی، پستهای مرزی، پادگانها و حتی کلانتریهای کردستان در ایران را بمباران میکنند. دفاتر وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه بمباران میشوند. بسیاری بر این باورند هدف این بمبارانهای گسترده فراهم آوردن زمینه ورود احزاب کرد به شهرهای کردستان، و به دنبال آن، قیام مردم در داخل ایران بوده است.