روز شنبه ۲۶ اردیبهشت، سایت رسمی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران فهرست سی نفره تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ را منتشر کرد. فهرستی با یک غایب بزرگ: سردار آزمون، مهاجمی با ۵۷ گل در ۹۱ بازی ملی، در فهرست جایی نداشت.

امیر قلعه‌نویی درباره دلیل این حذف توضیحی نداد اما آنچه بین نزدیکان حکومت و مهاجم تیم ملی در ماه‌های اخیر گذشته، فرضیه فنی بودن این تصمیم را منتفی می‌کند. امیر قلعه‌نویی البته بعد از تاکید بر فنی بودن انتخاب‌هایش، از صفت «شریف‌ترین بازیکنان» برای توصیف بازیکنان منتخب خود استفاده کرد.

واکنش سردار آزمون به این حذف اما چند وجه کاملا متفاوت داشت. او ابتدا تصویر پروفایل صفحه اینستاگرامش را تغییر داد و عکسی از خودش با پیراهن تیم شباب الاهلی را جایگزین عکسی کرد با پیراهن تیم ملی. هم‌زمان صفحات تیم ملی و فدراسیون فوتبال ایران را هم آنفالو کرد.

او اما روز سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت با انتشار یک استوری در اینستاگرامش برای بازیکنان تیم ملی آرزوی موفقیت کرد. سردار آزمون نوشت که همراه تیم ملی نبودن، دلیل این نمی‌شود که برای هم‌تیمی‌هایش آرزوی موفقیت نکند و البته تاکید کرد که خیلی‌ها می‌خواهند او را خراب کنند.

روز بعد، او پستی را در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد با تاکید بر عشق به ایران و افتخار به بازی کردن برای تیم ملی.

آزمون از رد پیشنهاد مالی بزرگی از کشوری دیگر پیش از پیوستن به تیم ملی نوشت و از اقداماتی گفت که بی‌دریغ و از سر عشق به مردم ایران انجام داده، مثل پرداخت هزینه هتل‌ در گنبدکاووس برای اقامت مردم ایران در جنگ ۱۲ روزه، تهيه آب شيرين برای روستاهای دورافتاده گلستان و همچنين حمايت از واليبال، بسكتبال و دوچرخه‌سواری زنان.

او نوشت «هر جا كه فوتبال بازی كنم، هويت من، قلب من و افتخار من ايران است» و در پایان هم برای تیم ملی و امیر قلعه‌نویی آرزوی موفقیت کرد.

سوال اساسی اما اینجاست که حذف یکی از مطرح‌ترین ستاره‌های تیم ملی فوتبال از جام جهانی از کجا شروع شد؟ آیا همه این جنجال‌ها تنها به دلیل انتشار عکسی با محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دوبی، رخ داد؟

ادامه در  بی بی سی فارسی