نازنین زاغری-رتکلیف در یک گفت‌وگوی تازه از خیاطی در سال‌های به‌سر بردن در زندان ایران سخن گفت و از این که چطور دوخت‌ودوز به او امید و انگیزه می‌داد. او می‌گوید که آزادی در تک‌تک چیزهای کوچک زندگی ما نهفته است؛ این‌که بتوانیم زیر نور خورشید قدم بزنیم یا هر ماه ماه کامل را ببینیم.

خانم زاغری روز پنجشنبه در جشنواره ولز گفت که دریافت مجوز برای فرستادن پارچه به زندان برای او و دیگر زندانیان اهمیت زیادی داشت و به نوعی راه نجاتی برای آنها بود.

نازنین زاغری-رتکلیف، شهروند ایرانی-بریتانیایی و فعال امور خیریه، در آوریل ۲۰۱۶ توسط مقام‌های ایرانی بازداشت شد و نزدیک به شش سال را در زندان گذراند. او پیش‌تر گفته بود که در این مدت به عنوان اهرم فشار دیپلماتیک بر دولت بریتانیا مورد استفاده قرار گرفته است.

او در دوران زندان برای دخترش گابریلا لباس می‌دوخت و برای دیگر زندانیان نیز روسری و دستمال گردن تهیه می‌کرد.

خانم زاغری-رتکلیف در جمع حاضران در شهر هی-آن-وای در ولز گفت: «پیش از زندان خیاط ماهری نبودم.»

او افزود مادرش خیاطی می‌کرد، اما هرگز اجازه نمی‌داد که او از چرخ خیاطی استفاده کند.

به گفته زاغری-رتکلیف، پیش از زندان از فروشگاه مشهور لیبرتی لندن پارچه می‌خرید و مادرشوهرش نیز برای او چرخ خیاطی خریده بود و او را به خیاطی تشویق می‌کرد.

او گفت که همیشه احساس می‌کرد آن پارچه‌ها «بیش از حد ارزشمند» است و نمی‌خواست از آنها استفاده کند، اما در زندان متوجه شد که می‌تواند بر این تردید غلبه کند و چیزی خلق کند.

ادامه در بی بی سی فارسی