بامداد نوزدهم اسفند ۱۴۰۴، در میانه جنگ جمهوری اسلامی ایران با آمریکا و اسرائیل، برخی مردم و رسانه‌های داخلی از اختلال گسترده در خدمات آنلاین بانک‌های ملی و سپه خبر دادند و اعلام کردند که سامانه «بام» بانک ملی و همراه‌بانک سپه به‌طور کامل از دسترس خارج شده‌اند و نه‌تنها خدمات آنلاین انجام‌پذیر نیستند، بلکه کارت‌ بانکی‌ها نیز از کار افتاده‌اند.

بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران نیز با تایید این خبر، طی اطلاعیه‌ای اعلام کرد که برای رفع «اختلال» در خدمات اینترنتی بانک‌های ملی و سپه تلاش می‌کند.

تایید رسمی این اختلال از سوی بانک مرکزی در واقع مهر تاییدی بر حمله سایبری به زیرساخت‌های بانکی به‌ویژه دو بانک سپه و ملی بود. تا اینکه روز ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، مسعود پشم‌چی، معاون نظام‌های پرداخت و فناوری‌های نوین بانک مرکزی، در نشست مدیرعامل‌های شبکه بانکی اذعان کرد که بانک‌های سپه و ملی در جریان جنگ هدف «حملات سایبری و فیزیکی» قرار گرفتند.

او در عین حال مدعی شد که مسئولان این مشکل را در «کوتاه‌ترین زمان ممکن» برطرف کردند؛ ادعایی که با گزارش‌های میدانی از ایران درباره وضعیت شبکه بانکی در دوران جنگ تناقض داشت.

ادامه در ایندیپندنت فارسی