اندرو تیت، اینفلوئنسر بریتانیایی-آمریکایی، اوایل ماه ژوئن ویدیوهایی از خود منتشر کرد که در آنها با لباس‌های نظامی دیده می‌شد و در حالی که سربازان روسی او را همراهی می‌کردند، سوار بر تانک در نزدیکی خطوط مقدم جنگ در اوکراین رفت‌وآمد می‌کرد.

او در شبکه اجتماعی ایکس، در کنار ویدیویی از خود که در آن با یک شعله‌افکن شلیک می‌کرد، نوشت: «ما در روسیه موقع صبحانه سیگار برگ‌هایمان را این‌گونه روشن می‌کنیم.»

پست‌های دیگری که همان هفته منتشر کرد، او را در حال ژست گرفتن در میدان سرخ مسکو و بالا بردن جام کوکتل در یک بارِ در پشت‌بامی در مسکو نشان می‌داد.

تیت، که خود را یک زن‌ستیز معرفی می‌کند و در بریتانیا با اتهامات تجاوز و قاچاق انسان روبه‌رو است، یکی از اینفلوئنسرهای غربی است که تعدادشان رو به افزایش است و روسیه را برای مخاطبان محافظه‌کار در کشورهای خود، به عنوان الگویی جذاب معرفی می‌کنند.

محتوای آن‌ها بازتاب‌دهنده مواضع تبلیغاتی کرملین درباره خانواده، ایمان مذهبی و تهدید آن چیزی است که «فرهنگ وُک غرب» نامیده می‌شود. چندین نفر از این افراد توسط مقام‌های روسی یا گروه‌های وابسته به دولت میزبانی شده‌اند.

هلنا ایوانوف، پژوهشگر وابسته به اندیشکده هنری جکسون، می‌گوید: «بیشتر مردم هرگز به روسیه سفر نخواهند کرد. در عوض، برداشت خود را بر اساس اطلاعاتی که در اینترنت می‌بینند شکل می‌دهند.»

او گفت هدف این است که مردم هنگام فکر کردن به روسیه، پیش از هر چیز به «کلیساهای زیبا، ارزش‌های سنتی، مهمان‌نوازی و میراث فرهنگی» فکر کنند، نه به «سانسور، سرکوب سیاسی و جنگ روسیه علیه اوکراین».

این روند در حالی رخ می‌دهد که مسکو پس از حمله تمام‌عیار به اوکراین در سال ۲۰۲۲ به دنبال راه‌های تازه‌ای برای ارتباط با مخاطبان غربی است؛ حمله‌ای که باعث شد رسانه‌های دولتی مانند آرتی و اسپوتنیک در بخش بزرگی از اروپا ممنوع شوند و ده‌ها دیپلمات روس نیز اخراج شوند.

ادامه دربی‌بی‌سی