ار.اف.ای

 

«در غزه بی‌گناهی وجود ندارد»؛ این جمله یکی از محورهای مستند «نازا» است که یووال آبراهام و راشل زور، دو روزنامه‌نگار تحقیقی و از سازندگان مستند برنده اسکار «سرزمین دیگری نیست»، آن را ساخته‌اند. نخستین نمایش این فیلم در ونیز با تشویق ایستاده ۲۵ دقیقه‌ای تماشاگران همراه شد.

سال گذشته، «صدای هند رجب»، مستند-داستانی درباره کشته شدن یک دختر پنج‌ساله فلسطینی به دست نیروهای اسرائیلی، پس از آن‌که در نخستین نمایش خود با ۲۳ دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران روبه‌رو شد، جایزه دوم جشنواره را از آن خود کرد.

عنوان نازا «NAZA» اصطلاحی است که به گفته سازندگان، ارتش اسرائیل برای اشاره به تعداد غیرنظامیانی به کار می‌برد که انتظار می‌رود در یک حمله هوایی کشته شوند.

این مستند بر شهادت‌های ناشناس ۲۴ نظامی، از جمله افسران و اعضای دستگاه‌های اطلاعاتی اسرائیل، استوار است. مصاحبه‌ها شبانه و بر بام ساختمان‌هایی در تل‌آویو فیلمبرداری شده و صدا و چهره شاهدان تغییر داده شده است.

یووال آبراهام به خبرگزاری فرانسه گفت: «می‌خواستیم با بیشترین جزئیات ممکن بفهمیم سازوکارهای کشتار در غزه چگونه بودند و چگونه عمل می‌کردند».

بر اساس شهادت‌های ارائه‌شده در فیلم، چند سامانه فناورانه، از جمله سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، برای ردیابی افراد مظنون به عضویت در حماس و خانواده‌های آن‌ها از طریق تلفن‌های همراه به کار گرفته شده و سپس خانه‌های آن‌ها بدون تفکیک، هدف حمله قرار گرفته است.

یکی از اعضای دستگاه اطلاعاتی اسرائیل در فیلم می‌گوید: «ساختمان‌های کامل را فرو می‌ریختند و این مسئله‌ای نبود. مشکلی درباره نازا وجود نداشت».

راشل زور به خبرگزاری فرانسه گفته است که این شهادت‌ها نشان می‌دهد ماموران اطلاعاتی تا چه اندازه از آنچه در غزه رخ می‌داد آگاه بودند. او توضیح می‌دهد که در مواردی از نرم‌افزارهای جاسوسی برای دسترسی به تلفن‌های افراد داخل یک آپارتمان استفاده می‌شود تا ببینند چه اتفاقی می‌افتد و آخرین لحظات کودکان، زنان و مردانی را که در شرف بمباران هستند، بشنوند.

این مستند همچنین با استفاده از تصاویر آرشیوی نشان می‌دهد که نظارت گسترده بر فلسطینیان و کنترل زیرساخت‌های مخابراتی پیش از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نیز برقرار بوده است.

به گفته یکی از نظامیان مصاحبه‌شده، در برخی حملات که برای هدف قرار دادن یک فرد انجام می‌شد، تا ۵۰۰ نفر کشته شده‌اند. یکی دیگر از شاهدان نیز می‌گوید سیاستی شکل گرفته بود که هدف آن «نابود کردن همه چیز در سریع‌ترین زمان ممکن» بود و می‌افزاید: «ما تاریخ را پاک کردیم».

یووال آبراهام گفت: «فکر می‌کنم بسیاری از این سیاست‌ها، چه آن‌ها را سیاست‌های نسل‌کشانه بنامیم، چه جنایت جنگی یا هر عنوان دیگری، یک هدف اصلی دارند: راندن ساکنان غزه به ۳۰ درصد از خاک نوار غزه که هنوز مستقیما تحت کنترل اسرائیل نیست و در نهایت، بیرون راندن آنها از نوار غزه».

بسیاری از شاهدان در فیلم نقش خود را «فنی» توصیف می‌کنند یا می‌گویند تنها «چرخ‌دنده‌ای کوچک» در یک ساختار بزرگ‌تر بوده‌اند. در بخشی از فیلم، آبراهام از یکی از نظامیان می‌پرسد: «آیا آنچه توصیف می‌کنید یک کشتار جمعی نیست؟» و او پاسخ می‌دهد: «یک بازی بود».

این مستند یادآوری می‌کند که از آغاز عملیات نظامی اسرائیل در غزه پس از حمله ۷ اکتبر، بیش از ۷۳ هزار فلسطینی کشته شده‌اند. آبراهام گفته است که بر اساس برخی برآوردها، شمار واقعی قربانیان ممکن است بسیار بیشتر باشد. او افزود که «کشتار غیرنظامیان در غزه همچنان ادامه دارد».