مقاله نخست نشریه پیام جبهه ملی ایران شماره 227 مورخ 8 مهر 1405
ایران» نیاز به تغییر و تحول بنیادی،اما مسالمت آمیز دارد
جنگ چگونه آغاز شد و راه پایان آن چیست؟
آن گونه که شواهد و قرائن نشان میدهند و به موجب مستنداتی که انکار نا پذیرند، حمله حماس و سه سازمان دیکر فلسطینی در تاریخ 7 اکتبر2023 به خاک اسرائیل با اطلاع و چراغ سبز دولت اسرائیل صورت گرفته است. حمله با خشونت تمام و بی مانند، با قتل وتجاوز و کشتار بیش از هزار و صد نفر و گروگان گیری 251 نفر صورت پذیرفت.
دولت اسرائیل به مظلوم نمایی نیاز داشت تا افکار عمومی مردم اسرائیل و همین طور جامعه جهانی را برای اجرای اهدافی که در نظر داشت و عکس العمل هایی که از پیش طراحی کرده بود، آماده سازد. چه کسانی از درون حماس وسازمان های همسو، حماس را به چنین حمله ی شومی کشاندند؟ روشن نیست!! به دنبال حمله ای که از طرف حماس وهمراهان صورت گرفت، ارتش اسرائیل فرصت یافت تا به تهاجم همه جانبه و ویران کننده ای به نوار غزه دست بزند. در این تهاجم از ارتش اسرائیل چنان جنایت و خشونت و دد منشی سر زد که در طول تاریخ کمتر مشاهده شده است. هزاران کشته و مجروح و تخریب بنا ها و در حقیقت شخم زدن نوار غزه و قحطی و گرسنگی برای باقی ماندگان، حاصل این تهاجم بود. ارتش اسرائیل بعد از فراغت از ویرانی نوار غزه متوجه لبنان و حزب الله گردید. تهاجم گسترده اسرائیل به لبنان حدود یک سال بعد از جنگ غزه با انفجار پیجر ها و ترور رهبران اصلی حزب الله و از هم گسیختگی این سازمان همراه گردید. در این میان در تاریخ 8 دسامبر2024 با فرار بشار اسد به مسکو، حکومت سوریه نیز فرو ریخت. این سلسله حوادث که زنجیره وار روی می داد، حکایت از این داشت که اسرائیل هدف نا بودی آنچه که محور مقاومت نامیده می شد را یک به یک پیش می برد. و روزی ماجرا به جمهوری اسلامی خواهد رسید. سرانجام در تاریخ 13 ژوئن2025 مطابق با 23 خرداد 1404 اسرائیل با همراهی آمریکا با حمله ناگهانی و غافلگیر کننده هوایی و موشکی به ایران جنگ با جمهوری اسلامی را آغاز کرد. بهانه این جنگ از نظر آمریکا جلوگیری از دست یابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی اما از دید اسرائیل از یک سو بر چیدن محوری از نیروهای نظامی که به عنوان محور مقاومت در اطرافش چیده شده بود و از سوی دیگر مقابله با اثر گذاری وطن ما به عنوان قدرتی در منطقه بوده و همچنان می باشد. در این جنگ که به مدت 12 روز به طول انجامید عده ای از سران نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی ترور شدند. مراکز اتمی ایران در نطنز، فردو و اصفهان مورد بمباران قرار گرفتند. ساختمان های زیادی از مراکز نظامی و امنیتی و رسانه ای ایران ویران گشت. در مقابل نیروهای نظامی جمهوری اسلامی نیز برای اولین بار خاک اسرائیل را زیر رگبار موشک ها به آتش کشیدند. و صدمات زیاد و بی سابقه ای به مراکز نظامی و تاسیسات این کشور وارد نمودند. در تاریخ سوم تیر جنگ 12 روزه با آتش بس بین طرف های درگیر پایان پذیرفت. اما نه ماه بعد در تاریخ 9 اسفند 1404 حمله ناگهانی مجدد اسرائیل و آمریکا سر آغاز جنگ دوم یا جنگ 40 روزه گردید. مهاجمین در لحظات اولیه جنگ دفتر رهبر جمهوری اسلامی و بسیاری از مراکز امنیتی و نظامی کشور را هدف قرار دادند. نیروهای نظامی جمهوری اسلامی هم این بار علاوه بر خاک اسرائیل، پایگاه های نظامی آمریکا در کشورهای منطقه در بحرین، اردن، کویت، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی را با موشک و پهپاد زیر ضربات ویرانگر قرار دادند و برای نخستین بار تنگه هرمز را که در نقل و انتقال نفت و سایر کالا های مهم و استراتژیک، نقش حیاتی و پر اهمیتی در اقتصاد جهان ایفا می کند، مسدود اعلام کردند. در مقابل آمریکا نیز تمام بنادر آیران را تحت محاصره دریایی قرار داده و تنگناهای اقتصادی شدیدی را در زمینه صادرات نفت ایران و واردات کالاهای اساسی و مورد نیاز کشورایجاد نمود. که تاوان گزاف آن را ملت ایران با بحران معیشتی بی سابقه باید بپردازد. در تاریخ 19 فروردین 1405 جنگ 40 روزه با میانجی گیری کشورهای مصر عربستان، قطر و به ویژه پاکستان به آتش بس رسید. در تاریخ 22 خرداد 1405 تفاهم نامه ای بین جمهوری اسلامی وآمریکا امضاء شد که عمل به مفاد آن می توانست به مناقشات پایان دهد. اما این تفاهم نامه به علت باز نکردن تنگه هرمز توسط جمهوری اسلامی و حمله به کشتی ها و هم چنین تداوم حملات اسرائیل به حزب الله لبنان که مورد حمایت جمهوری اسلامی قرار دارد، به طور کامل اجرا نشد. زد و خورد های پراکنده و تهدیدات از هر دو سو و حالت نه جنگ و نه صلح هم چنان ادامه دارد. در اثر محاصره دریایی ایران، صدور نفت نا میسر شده، قیمت دلار آمریکا از دویست و سی هزار تومان فرا تر رفته و تورم و گرانی سرسام آوری را ایجاد کرده که زندگی و معیشت ملت ایران را نا ممکن ساخته است. بالا تر از همه مضایق و گرفتاری ها، امید ملت ایران نسبت به آینده ای روشن و داشتن ثبات و امنیت به کلی سلب گردیده است. کارها راکد، کارخانجات فلج، سرمایه گذاری و شروع به هر کار تولیدی و درآمد زا قفل گردیده است. اکثریت بزرگی از مردم ایران فقط در فکر سیر کردن خود با مواد غذایی بی کیفیت، آن هم در صورتی که توان مالی تهیه آن را داشته باشند، هستند.
از نظر میهن دوستان حمله ی خصمانه و خلاف قوانین بین المللی و عرف جهانی توسط قدرت های بیگانه به وطن عزیزمان به شدت محکوم است. اما از سوی دیگر مسئولینی که با سوء سیاست، عدم درک روابط بین المللی و دور از منافع ملی ایران، زمینه ساز چنین تجاوزاتی به این آب و خاک گردیده اند نیز در برابر ملت ایران و در پیشگاه تاریخ محکومند. اگر چه با توجه به سوابق تاریخی، باید به خاطر داشت که قدرت های استعماری و سلطه گر حتی بدون داشتن هیچ بهانه ای هم، برای تامین منافع و مطامع خود، دست از توطئه و قلدری بر نداشته اند. چه رسد به آنکه بهانه های لازم نیز در اختیارشان گذاشته شود.
در درون هیات حاکمه جمهوری اسلامی نیز آن طور که دیده می شود انسجام و هماهنگی وجود ندارد. برخی که حداقلی از مسئولیت نسبت به آینده کشور و سرنوشت ملت را مد نظر دارند، خواهان پایان دادن به جنگ و اجرای تفاهم نامه و ادامه مذاکرات برای حل مسائل و مشکلات باقی مانده هستند. اما برخی جناح ها با افکار نا معقول و دور از خرد نیز هستند که مایل به رفع تنش ها و پایان در گیری ها و بحران ها نمی باشند. همان ها که کاسبان تحریم و منتفعین از بحران و جنگ شناخته می شوند . با دادن شعار های بی پایه و توخالی و ایجاد تحرکات تامل بر انگیز، راه تفاهم و پایان تنش ها را مسدود می کنند. آن دسته که به خیر و صلاح کشور و آینده ملت ایران می اندیشند باید به منبع لا یزال قدرت یعنی به نیروی ملت روی آورند. باید از اکثریت قاطع ملت یاری بطلبند و از اضمحلال این مرز و بوم و آینده ی مبهم و نا معلوم برای آن جلوگیری نمایند. راه پیموده شده رو به بن بست و نا کجا آباد است. باید مسیر را عوض کنند و به سوی مردم و خواسته های آنان باز گردند. باید زندانیان سیاسی را آزاد کنند و حقوق و آزادی های اولیه ملت را محترم بشمارند و ماشین اعدام های روزانه را متوقف نمایند. ملت ایران نیاز به فضای باز سیاسی و تفاهم با جامعه جهانی و فاصله گرفتن از تنش ها و بحران ها دارد. ملت ایران خواهان آزادی و استقلال و تغییر بنیادی ساختار و تحول مسالمت آمیز و خشونت پرهیز است. زیرا که از جنگ و خشونت و انقلاب هیچگاه به آزادی و استقلال و حاکمیت ملی که مادر همه پیشرفت ها و توسعه ها ست، نخواهد رسید. در این میان اقلیت جنگ طلب و کاسب تحریم در داخل حکومت و برخی از اپوزیسیون وابسته به بیگانه که برای یافتن قدرت در دامن بیگانگان نشسته و پرچم بیگانه در دست می گیرند و حمله به کشور و زدن زیرساخت های آن و حتی به کار گیری بمب اتمی را علیه ایران تجویز می نمایند دشمنان این سرزمین و خائنین به این کشورند.
برای مطالعه نشریه پیام جبهه ملی ایران شماره 227 لطفا اینجا کلیک کنید
***********
***********
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید