سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری ایران در تازه‌ترین آمار خود اعلام کرده است که خط آب دریای مازندران در بخش‌هایی از سواحل استان گلستان، از جمله حوالی بندر ترکمن و خلیج گرگان، سه تا چهار کیلومتر عقب رفته است.
بر اساس این آمار عقب‌نشینی‌ها در بخش‌های از استان گیلان و مازندران به ۵۰۰ تا ۸۰۰ متر می‌رسد.
خشکانده‌شدن بخش‌هایی از بستر این دریا به گفته سازما منابع طبیعی می‌تواند به ایجاد کانون‌های تازه برای خیزش گردوغبار در شمال ایران تبدیل شوند.
«بهرام دلفان اباذری»، مدیرکل دفتر جنگل‌کاری و پارک‌ها و ذخیره‌گاه‌های جنگلی سازمان منابع طبیعی، گفته است که طرح کاشت نهال در نوار ساحلی با هدف تثبیت خاک و شن در مناطقی که آب از آن‌ها عقب رفته است، از سال ۱۴۰۱ آغاز شد و از حدود هزار و ۷۰۰ هکتار اراضی ساحلی شناسایی‌شده برای احیاء و نهال‌کاری در شمال ایران، تاکنون حدود ۵۵۰ هکتار زیر پوشش این طرح رفته است.
او در ادامه تایید کرده است که این طرح بودجه مستقلی دریافت نکرده و هزینهٔ اجرای آن از محل «اعتبارات مسوولیت اجتماعی دستگاه‌ها و بخش خصوصی» تامین می‌شود.
به گفته دلفان اباذری هزینهٔ کاشت و نگهداری هر هکتار دست‌کم ۹۲ میلیون تومان است.در حال حاضر چیزی در حدود هزار و ۱۵۰ هکتار از اراضی شناسایی‌شده هنوز نهال‌کاری نشده‌اند و در گزارش سازمان منابع طبیعی هم زمان‌بندی تکمیل طرح نامشخص است.
سال گذشته رسانه‌های به نقل از معاون وقت محیط‌زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست نوشتند که تراز دریای مازندران در عرض پنج سال، حدود یک متر پایین آمده است.
«احمدرضا لاهیجان‌زاده»، مهرماه سال جاری هم گفت که میانگین افت سالانه تراز دریا از حدود ۷.۵ سانتی‌متر در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۷۴ تا ۱۳۹۹، به حدود ۲۰ سانتی‌متر بین سال‌های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۴ رسید.
بررسی داده‌های ماهواره‌ای و دیگر داده‌های سنجش تراز آب در فاصله سال‌های ۱۳۸۲ تا ۱۴۰۳هم از شتاب گرفتن روند افت پس از سال ۱۳۹۸ حکایت دارد.
دریای مازندران پهنه‌ای بسته است و تراز آن به موازنهٔ میان آب ورودی رودخانه‌ها و میزان بارش و تبخیر بستگی دارد. کارشناسان و پژوهشگران افزایش دما و تبخیر فشار بر این موازنه را از عوامل تشدید این پدیده عنوان کرده‌اند.
علاوه بر تغییرات اقلیمی، سدسازی و انحراف آب رودخانه‌ها از عوامل موثر در کاهش ورودی آب عنوان شده‌اند.پنج کشور ساحلی دریای خزر در نشست اقلیمی سال گذشته در برزیل، برای تقویت همکاری درباره افت تراز این دریاچه بیانیه‌ای تصویب و از تدوین برنامه اقدام منطقه‌ای برای سال‌های ۱۴۰۴ تا ۱۴۱۴ استقبال کردند.
هفتمین نشست اعضای کنوانسیون حفاظت از محیط‌زیست دریایی این پهنه هم شهریور ۱۴۰۵ در تهران برگزار شد.
با این حال همزمان با ادامهٔ این گفت‌وگوها، وسعت بسترهای در معرض خشکیدگی در سواحل ایران همچنان در حال افزایش است و اجرای طرح تثبیت خاک هم تازه به حدود یک‌سوم اراضی شناسایی‌شده رسیده است.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید