
به یاد مهندسان و صنعتگران ایران؛ آنان که چرخ صنعت را میچرخانند
خبر جانباختن جمعی از کارکنان و مهندسان صنعت نفت و گاز در حادثه تلخ اتوبوس در استان ایلام، تنها خبر یک تصادف نیست؛ یادآور واقعیتی تلخ و دغدغهای عمیق درباره وضعیت نیروی انسانی در صنایع کشور است.مردان و زنانی که در شرایط دشوار کاری، در بسیاری از مواقع دور از خانه و خانواده و به شیوه اقماری، روزها و هفتهها از عزیزانشان فاصله میگیرند تا چرخ صنایع این سرزمین از حرکت نایستد. مهندسان، تکنسینها و کارگرانی که در شرایط دشوار اقتصادی، تحریمها و محدودیتهای صنعتی، با دانش، تخصص و تلاش خود بار سنگینی از تولید و توسعه کشور را بر دوش میکشند. شرایط سخت کاری برای بسیاری از این کارکنان، شیفتهای فرساینده، خستگی مزمن، فشارهای روانی و ضعف در نظارت بر ایمنی، مسائلی نیستند که بتوان آنها را نادیده گرفت یا به بهای ادامه تولید از کنارشان گذشت.
اما پرسش دردناک اینجاست: سهم این سرمایههای انسانی از توسعه و تولید ملی چیست؟
آیا امنیت جانی، سلامت جسمی و روانی، حملونقل ایمن، استراحت کافی و حداقل استانداردهای رفاهی، نباید از ابتداییترین حقوق این نیروها باشد؟
در این میان، نمیتوان از مسئولیت حاکمیت نیز چشمپوشی کرد. تأمین امنیت نیروی کار، نظارت مؤثر بر عملکرد کارفرمایان و پیمانکاران، الزام به رعایت استانداردهای حملونقل و بهداشت حرفهای و برخورد با کوتاهیهای احتمالی، از وظایف اساسی نهادهای مسئول است. سالها کمتوجهی به این الزامات و ضعف در اجرای مقررات، اگر بدون اصلاح و پاسخگویی ادامه یابد، میتواند جان انسانهای بیشتری را در معرض خطر قرار دهد. تولید و توسعه، هیچگاه نباید بهانهای برای نادیده گرفتن ابتداییترین حقوق نیروی انسانی باشد.
صنعت فقط با تجهیزات، تأسیسات و سرمایه مالی زنده نمیماند؛ ستون اصلی آن انسانهایی هستند که دانش، توان و گاهی تمام عمر خود را صرف آبادانی این سرزمین میکنند.ایمنی شغلی، بهداشت حرفهای، سلامت روان و کرامت نیروی انسانی نباید امتیازی تشریفاتی یا هزینهای قابل حذف در شرایط اقتصادی دشوار باشد؛ اینها حقوق بنیادین انسانهایی هستند که مسئولیت بزرگی در پیشبرد کشور بر عهده دارند.امیدواریم این فاجعه صرفاً به یک خبر تلخ و چند پیام تسلیت محدود نماند و به نقطه شروع مطالبهگری جدی، پاسخگویی مسئولان و بازنگری اساسی در استانداردهای ایمنی، شرایط کار، حملونقل کارکنان و نظام مراقبت از سلامت جسمی و روانی نیروی انسانی تبدیل شود. جان انسانهایی که برای آبادانی ایران تلاش میکنند، باید به اندازه خود ایران ارزشمند باشد.
سازمان مهندسان جبهه ملی به نمایندگی از جبهه ملی ایران این ضایعه دردناک را به خانوادههای داغدار و بازماندگان جانباختگان، مردم شریف آبدانان و استان ایلام و جامعه مهندسی و صنعتگران ایران تسلیت عرض کرده و با خانوادههایی که چشمانتظار بازگشت عزیزانشان بودند و اکنون با جای خالی آنها روبه رو شدهاند، عمیقاً ابراز همدردی میکند.
یاد جانباختگان این حادثه گرامی و راهشان در آبادانی ایران ماندگار باد.
سازمان مهندسان جبهه ملی ایران
۲۵ آبان ماه ۱۴۰۵