تقاضای یک شهروند…
به گزارش دانشجو نیوز، ضیا نبوی، فعال دانشجویی دربند، در نامه ای با عنوان “تقاضای یک شهروند” از مسئولان حکومتی خواسته است که برای دور کردن خطر جنگ از کشور سیاست های خود را تغییر دهند.
در آبی که پیدا نگردد کنار
غرور شناور نیاید به کار
سعدی
بیایید فرض کنیم ما صاحب دموکراتیک ترین حکومت در جهان هستیم وبه لحاظ مشروعیت مردمی بی نظیریم! بیایید فرض کنیم مناسبات سیاسی حاکم بر جهان به تمامی زور گویانه است وما به تنهایی جبهه ی عدالت وحقیقت را در جهان نمایندگی می کنیم!
بیایید فرض کنیم ایران تنها کشوری است که حقوق بشر حقیقتاً در آن رعایت میشود ودیگر حاکمیتها فقط از این مفهوم استفاده ابزاری میکنند! بیایید فرض کنیم که هیچگونه مشکل اقتصادی در کشور نداریم وکشورهای غربی به لحاظ اقتصادی ورشکسته وزمین گیر شده اند!
بیایید فرض کنیم هیچکس در ایران افسرده و ناامید نیست و همه سرحال و با نشاط هستند! بیایید فرض کنیم در برنامه ی هسته ای ما حتی باندازه ی سر سوزنی هم انحراف ایجاد نشده و همه ی فشارهای وارده از سوی غربیان فقط کارشکنی و بهانه گیری است!
بیایید فرض کنیم همه ی مسئولین مملکتی متفّق و همدل برای خدمتگذاری اند وهیچ اختلاف نظر یا شکافی در بین آنان نیست!
بیایید فرض کنیم ما در اوج قلّه ی علم و دانش قرار داریم و دیگران فقط متحیّر و انگشت بدهان پیشرفت ما هستند!
بیایید فرض کنیم همه ی رسانه های دنیا دروغ میگویند و رسانه ی ملی ما به تنهایی منتشر کننده ی حقیقت است! بیایید فرض کنیم جامعه در ثبات و آرامش مطلق است و کشورهای دیگر غرق آشوب و اغتشاش اند!
اصلا بیایید فرض کنیم همه ی خوبی های دنیا از آن ماست و بجز ما تمام جهان در شرارت و تیره روزی و بدبختی به سر می برد! آیا کسی هست که بیش از این هم ادعایی داشته باشد؟! آیا بیش از این هم حرفی هست؟ قبول!
ما همه ی اینها را پذیرفتیم و فرض میگیریم که همه ی اینها درست است! در چنین شرایط و وضعیت ایده آلی بهرحال قدرتهای زورگوی دنیا تصمیم گرفته اند به بهانه های واهی بما فشار بیاورند و برنامه ی صلح آمیز هسته ای ما را حتّی بقیمت جنگ متوقف کند.
حاکمین ما نیز تصمیم گرفته اند که در برابر این زورگوئی مقاومت کنند و از مواضع بحق و مشروع شان عقب نشینی نکنند حتی اگر هزینه ی این مقاومت درگیر شدن در یک جنگ نظامی باشد.
گرچه مشخص است که در این شرایط فرضی ما مرتکب هیچ اشتباهی نشده ایم و حقیقت نیز بنفع ما گواهی می دهد، با همه ی این احوال باز هم شخصاً مایلم بگویم که شیوه ی مواجهه ما با این مشکل و بحران منطقی و موجه نیست و بهتر است که در آن تجدید نظر شود.
حقیقت این است که ما با هر دلیل موجهی که به استقبال جنگ برویم در نتایج آن تغییری ایجاد نمی کند و حاصل آن آسیب رسیدن به شهروندان، سرمایه ها و آب و خاک این سرزمین است در نتیجه با تمام قدرت و توان میبایست از چنین مواجه ای دوری جست…
گرچه با فرض هایی که در بالا برشمردیم مطمئناً این تصمیم حاکمین ما بر آمده از آراء و نظرات قاطبه ی ملت ایران است و سیاست اتخاذ شده در این عرصه از پشتوانه ای دموکراتیک برخوردار است، لیکن من از حاکمین و مسئولین سرزمین مان تقاضا مندم که لطفا ً این نکته را در نظر داشته باشند که حداقل یک شهروند با شیوه ی سیاست ورزی شان در این مورد خاص مخالف است و خواهشمند است که به هنگام سخن گفتن از زبان همه ی ملّت ایران، تفاوت نظر وعقیده ی او را هم لحاظ کنند!
البته ممکن است این موضع گیری به این دلیل باشد که از به خطر افتادن جان و مالم میترسم و یا اینکه فاقد شرافت اخلاقی لازم برای ایستادگی در برابر زورگویان باشم اما خب بهرحال این نظر من است و من شهروند این سرزمینم! بدون تردید اظهار نظر درباره ی مسئله ای به این مهمی بدیهی ترین حق و در عین حال بزرگترین وظیفه ی یک شهروند در آزاد ترین کشور دنیاست…
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید