هم‌زمان با مسمومیت‌های سریالی در مدارس عمدتا دخترانه در ایران، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با صدور فراخوانی اعلام کرد که در روز شانزدهم اسفندماه در شهرهای مختلف تجمع اعتراضی برگزار می‌کند. پس از صدور این فراخوان، گروه‌های مختلف صنفی و شهروندان بسیاری از این تجمع اعتراضی حمایت و اعلام کردند در کنار معلمان در این تجمع اعتراضی خواهند بود.

این تجمع روز سه‌شنبه شانزدهم اسفند ساعت ۱۰ صبح برگزار خواهد شد. تجمع معلمان در تهران مقابل مجلس شورای اسلامی، در مراکز استان‌ها مقابل اداره کل آموزش‌و‌پرورش و در شهرستان‌ها مقابل ادارات آموزش‌وپرورش خواهد بود.

دانشجویان متحد با صدور بیانیه‌ای حمایت خود را از فراخوان تجمع ۱۶ اسفند شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران اعلام کردند. دانشجویان متحد در این بیانیه با اعلام اینکه موج بنیادگرایی را تنها صفوف متشکل و به‌هم پیوسته جامعه مدنی متوقف می‌کند، نوشتند: «در برابر حملات شیمیایی بنیادگرایان به مدارس دخترانه که بیش از یک قرن مبارزات زنان ایران برای حق تحصیل را نشانه رفته است، ابتکارات نهادهای مستقل مدنی برای مقابله با آن، چراغ امیدی است که الهام‌بخش سایر کنش‌ها و مقاومت‌ها خواهد بود.»

شورای بازنشستگان ایران هم از فراخوان‌های ۱۳ و ۱۶ اسفندماه حمایت کرد. شورای بازنشستگان ایران در این بیانیه اعلام کرد که برای حمایت همه‌جانبه از فراخوان اعتراضی عمومی ۱۳ اسفند و فراخوان تجمع اعتراضی ۱۶ اسفند شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، در کنار سایر تشکل‌ها خواهد بود.

شورای بازنشستگان در این بیانیه اعلام کرد که زنان در انقلاب ژینا که ریشه در چهار دهه مبارزه مردم داشت، با حضوری پررنگ و در صف مقدم اعتراضات، پرچم «زن زندگی آزادی» را پیشاپیش جامعه خواهان تحول بنیادین برافراشتند. این شورا در بیانیه خود با اشاره به مسمومیت سریالی دانش‌آموزان دختر نوشت: «حکومت برای عقب راندن و سرکوب چنین انقلاب تاریخی که جهان را مشتاق و امیدوار کرده است، هیچ خط قرمزی را به رسمیت نمی‌شناسد. با چنین هراسی از نقش زنان و دختران در انقلاب جاری، بر هیچ‌کس پوشیده نیست که این جنایت هولناک و سیستماتیک صاحبان قدرت به شکل سازمان‌یافته و برنامه‌ریزی شده، یک پاک‌سازی سیاسی برای کنار زدن و خنثی کردن نیروی اجتماعی و پیشاهنگ انقلاب از صحنه سیاسی جامعه و درنتیجه خفه کردن انقلاب است.»

شورای بازنشستگان با اعلام اینکه برای مقابله با این جنایت‌ها تا پایان ایستاده است، نوشت: «اما مرعوب کردن جامعه در دل یک انقلاب بزرگ اجتماعی، مدرن و انسانی، دیگر ممکن نیست. به همین جهت نهادهای اجتماعی، خشمگین و مصمم به مقابله با این جنایت برخاسته‌اند و با انرژی و نیرویی بیشتر از قبل و با مطالبات رادیکال‌تر و جسورانه‌تر پا به عرصه‌ ادامه مبارزه نهاده‌اند که عهد بسته‌اند (ایستاده‌ایم تا پایان).»

شورای بازنشستگان ایران در ادامه ضمن گرامیداشت هشت مارس، روز جهانی زن، خشونت «شنیع و ضدانسانی» جنگ شیمیایی علیه کودکان و فرزندان را شدیدا محکوم کرد.

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه نیز در بیانیه‌ای با اشاره به مسمومیت سریالی دانش‌آموزان دختر و روز جهانی زن، ضمن آرزوی پیروزی برای «دختران سکوت شکسته»، «دختران آفتاب»، «دختران به حاشیه رانده شده» به تبعیض‌ها علیه زنان همچون اسیدپاشی، جداسازی زنان و مردان، سر بریدن و خودکشی دادن زنان، ممانعت از تحصیل در بعضی از رشته‌ها، سهمیه‌بندی در دانشگاه و تفکیک جنسیتی، محدود کردن تحصیل برای زنان و ممانعت از داشتن بسیاری از مشاغل، تحمیل پوشش و حجاب اجباری، وادار کردن دختران به ازدواج‌های اجباری و… اشاره کرد و در پایان اعلام کرد که حمله شیمیایی نیروهای «خودسر» به مدارس دخترانه نشان می‌دهد که جنایت ادامه دارد.

در این بیانیه همچنین نوشته شده است: «دختران آفتاب و امید و رهایی بعد از قتل حکومتی ژینا، به خیابان آمدند و فریاد خفته در سینه‌ها به صدا درآمد و با شعار ژن ژیان ئازادی، صحنه دیگری از مبارزه را رقم زدند. نیروهایی تحت عنوان (خودسر)، اما سازمان یافته و برخوردار از حمایت دولتی، اطلاعاتی و امنیتی، بر آن‌اند که انتقام خود را از دختران آفتاب و امید بستانند.»

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در این بیانیه با شعار «زن زندگی آزادی، اداره شورایی» ضمن محکوم کردن حمله شیمیایی به مدارس دخترانه، در اعتراض به این جنایت حمایت خود را از فراخوان ۱۶ اسفند اعلام کرد.

از سوی دیگر، تشکل دانش‌آموزان انقلابی تهران نیز اعلام کرد که حمله شیمیایی و مسمومیت سریالی و عمدی دانش‌آموزان را با اعتراضات و اعتصابات سراسری پاسخ می‌دهند. دانش‌آموزان در ابتدای این بیانیه به خانواده و اطرافیان فاطمه رضایی تسلیت گفتند. برخی خبرها حاکی از آن است که فاطمه رضایی براثر مسمومیت‌های سریالی کشته شده، اما برخی رسانه‌های حکومتی مرگ او را بی‌ارتباط با حملات شیمیایی به دانش‌آموزان دانستند.

دانش‌آموزان انقلابی در این بیانیه با اشاره به مسمومیت‌های سریالی در دانشگاه‌ها و مدارس شهرهایی مثل قم، تهران و چند شهر دیگر، آن را نشانه‌ای از تلاش حاکمیت برای ایجاد ترس در میان انقلابیون و مشخصا دانش‌آموزان و دانشجویان که نیروهای محرکه انقلاب «زن زندگی آزادی» بوده‌اند، دانسته و هدف آن را انتقام، مهار و متوقف کردن جنبش مبارزاتی دانش‌آموزان و دانشجویان عنوان کرده است.

دانش‌آموزان در این بیانیه خواستار توقف این جنایت شدند و اعلام کردند که همه افراد و ارگان‌های دخیل در آن باید به جامعه معرفی و محاکمه شوند. دانش‌آموزان همچنین اعلام کردند که تا پایان این شرایط و امن شدن مدارس، به اعتراضات خود ادامه می‌دهند و از معلمان خواستند تا با اعتصاب سراسری در کنار دانش‌آموزان باشند.

این تشکل دانش‌آموزی همچنین ضمن حمایت از فراخوان سراسری سه‌شنبه ۱۶ اسفند معلمان، آن را گامی مثبت ارزیابی کرد و از جنبش دانشجویی دعوت کرد تا در کنار دانش‌آموزان، به اعتراض و اعتصاب اقدام کنند.

دانش‌آموزان انقلابی تهران در ادامه این بیانیه نوشتند: «ما بخش‌های مختلف تحت سرکوب و تحت محرومیت سراسر کشور در طول پنج ماه گذشته انقلاب زن زندگی آزادی در کنار‌هم بوده‌ایم و با مبارزه‌ای هم‌بسته، متشکل و سراسری، جمهوری اسلامی را گام‌به‌گام تا سرنگونی نزدیک‌تر کرده‌ایم و در این شرایط سخت نیز لازم است که هم‌بسته در کنار هم باشیم و می‌خواهیم که بخش‌های مختلف جامعه از ما پشتیبانی کنند.»

دانش‌آموزان همچنین با اشاره به نزدیکی روز جهانی زن، ریشه ناامنی و معضلات فعلی جامعه را «حکومت ضد‌انسان، کودک‌کش و ضدزن جمهوری اسلامی» دانست و اعلام کرد که با پیشبرد انقلاب و سازمان دادن اعتراضات و اعتصابات سراسری باید یک‌بار برای همیشه این معضل را که با سرنگونی جمهوری اسلامی حل می‌شود برطرف کنیم.

دانش‌آموزان در پایان این بیانیه، فراخوانی برای تجمع در روزهای شانزدهم و هفدهم اسفند منتشر کردند و نوشتند: «ما می‌خواهیم هم‌بسته و سراسری روزهای سه‌شنبه ۱۶ اسفند همگام معلمان باشیم و چهارشنبه ۱۷ اسفند روز جهانی زن با فراخوان بزرگ ۵۲ تشکل برای پیشبرد اعتراضات از ساعت ۶ عصر در خیابان‌ها و میدان‌های اصلی شهرها اعتراضمان را پیش ببریم و یکی از محورهای اعتراض ما در روز جهانی زن، جنایت حمله شیمیایی حکومت اسلامی به دانش‌آموزان و دانشجویان است و بار دیگر اعلام کنیم حکومت بچه‌کش نابود باید گردد.»