کمتر از دو سال پس از اینکه ابراهیم رئیسی، ستاد احیای دریاچه ارومیه را منفعل کرد و مسئولیت این ستاد را با شمایل جدید به استاندار آذربایجان غربی سپرد، امیدها برای احیای دوباره دریاچه ارومیه به رویا تبدیل شد. حالا کار به جایی رسیده که یک روز جمع‌آوری شورابه‌های دریاچه خبرساز می‌شود و روزی دیگر مسئله مالچ‌پاشی بر بستر آن در کانون توجه قرار می‌گیرد؛ اتفاق‌هایی که بیش از هر زمان دیگری از مرگ و نابودی کامل پهنه آبی شمال غربی ایران خبر می‌دهد.

شبکه سهند آذربایجان شرقی روز دوشنبه ۱۸ دی‌، در گزارشی تصویری از آغاز مالچ‌پاشی در سواحل دریاچه ارومیه در شهرستان عجب‌شیر خبر داد و مدعی شد که هدف این پروژه تحقیقاتی جلوگیری از فرسایش خاک و تثبیت پوشش گیاهی منطقه است. در این گزارش تاکید شد که مالچ‌ها تجزیه‎‌پذیر و سازگار با محیط‌ زیست‌اند و به پوشش گیاهی و پناهگاه‌های حیات‌ وحش منطقه آسیب نمی‌زنند.

این گزارش ویدیویی شبکه سهند به‌سرعت در شبکه‌های اجتماعی فراگیر شد و شماری از کارشناسان محیط‌ زیست به آن واکنش نشان دادند. برخی کنشگران ادعای سازگار بودن مالچ‌ها با محیط‌ زیست را زیر سوال بردند، برخی شیوه اجرای این کار را «ناشیانه» توصیف کردند و برخی دیگر این اقدام را که نوعی مومیایی کردن دریاچه است، نشانه پایان واقعی عمر دریاچه ارومیه دانستند. اینکه پروژه مالچ‌پاشی چرا و با کدام پیوست محیط‌ زیستی به دریاچه ارومیه رسید، سوالی است که فعالان محیط‌ زیست هنوز پاسخ آن را دریافت نکرده‌اند.