پس از انتشار گسترده ویدیویی از محمد خزاعی، رئیس سازمان سینمایی، که نشان می‌داد این مدیر دولتی دعای تحویل سال را در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر اشتباه می‌خواند، بار دیگر انتقادهای گسترده‌ای نسبت به بی‌کفایتی مسئولان فرهنگی و وضعیت بحرانی سینمای ایران مطرح شد.

منیژه حکمت، کارگردان و تهیه‌کننده ایرانی، یکی از سینماگرانی بود که روز دوشنبه با انتشار تصویری از محمد خزاعی، او را در یادداشتی خطاب قرار داد و از شرایط بحرانی فرهنگ و هنر در جمهوری اسلامی ایران گفت.

حکمت که یادداشتش را در شبکه‌ اجتماعی اکس (توییتر سابق) منتشر کرد، در ابتدا دعای تحویل سال را برای کنایه به اشتباه واکنش‌برانگیز رئیس سازمان سینمایی نوشت و در ادامه از تعطیلی شرکت سینمایی‌اش خبر داد.

کارگردان فیلم‌های سینمایی «سه‌زن» و «زندان زنان» خطاب به محمد خزاعی نوشت: «از تاسیس شرکت بامداد فیلم ۲۸ سال می‌گذرد و از حضور من در سینما حداقل ۴۰ سال. چند روز گذشته شرکت بامداد فیلم را بستم و دفترتخلیه شد برای اجاره و گذران حداقلی زندگی. تمام جوایزى که از سراسر دنیا دریافت کرده بودم هم از روی دیوارها برچیده شد و میخ‌های بجا مانده روی دیوارها نشان از مدیریت مجموعه شما دارد.»

او در ادامه با بیان این که «شکل‌های به‌وجود آمده مختلف از میخ‌ها و دیوارها، نشان از مصلوب کردن سینما و فرهنگ و هنر این سرزمین دارد» افزود: «خوب می‌دانم در این چند سال کدام سمت تاریخ ایستاده‌ام و خوشحال و خوشبختم که در این روزگار تلخ و سیاه برای روزمرگی تن به حقارت ندادم و نخواهم داد. شما و اعوان و انصارتان خوش باشید که این روزگار تلخ‌تر از زهر نیز می‌گذرد و ما به پشتوانه سینماگران بزرگمان عالیجنابان ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، بهرام بیضایی،‌ عباس کیارستمی و بی‌شمار اهالی راستین فرهنگ و هنر این سرزمین، آگاهانه بر سر تعهد و شرافت حرفه‌ای‌مان ایستاده‌ایم.»

منیژه حکمت در سال‌های گذشته نیز بارها از مشکلات سینمای ایران انتقاد کرده بود. او در جریان اعتراضات پس از قتل حکومتی مهسا امینی هم ممنوع‌الخروج و ممنوع‌الکار شد. انتقاد تازه این سینماگر در حالی است که طی روزهای گذشته، اعتراض‌های بسیار دیگری نیز نسبت به جشنواره حکومتی فیلم فجر که از سوی هنرمندان و هنردوستان بسیاری مورد تحریم قرار گرفته، مطرح شده است.

الناز شاکردوست، بازیگر فیلم سینمایی «بی‌بدن» هم که در جریان اکران این فیلم در پردیس کوروش، به جشنواره فیلم فجر و برگزارکنندگان آن اعتراض کرد، همزمان با برگزاری اختتامیه جشنواره در سخنانی ویدئویی گفت: «من هیچ حرفی را در جهت منافع فردی نزدم. موضوع من سینماست. سینما در حال نابودی است. سینمای مستقل دیگر وجود ندارد و فرهنگ و هنرمان در حال انحطاط و فراموشی است و با از بین رفتن فرهنگ و هنر، ایران از بین خواهد رفت.»

او در ادامه انتقادهایش گفت: «قشر عظیمی رزق و روزی‌شان وابسته به سینماست. فکر می‌کنم باید تلاش کنیم همانطور که از حمله اعراب و تاراج مغول به سلامت گذر کردیم این بار هم به سلامت گذر کنیم و نگذاریم سینمایمان هم مثل خیلی چیز‌های دیگر بمیرد.»

سانسور، نظارت و توقیف، رویه ثابت سینما در جمهوری اسلامی ایران بوده است. نظام حاکم بر ایران جوایز بین‌المللی پرتعداد سینمای ایران در چهار دهه گذشته را به حساب عملکرد خود گذاشته و حتی موفق شده بود محدودیت‌هایی مانند حجاب اجباری را برای دنیا عادی و مسئله‌ای برآمده از فرهنگ دینی و ملی جلوه دهد. با این حال در سال‌های گذشته و به‌ویژه پس از خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی، جشنواره‌های حکومتی از جمله جشنواره فیلم فجر با تحریم‌های گسترده‌ داخلی و خارجی مواجه شدند.

به نظر می‌رسد که در شرایط به وجود آمده، جشنواره فیلم فجر دیگر نه‌تنها دیگر ویترین سالانه سینمای ایران نیست، بلکه به صحنه‌ای برای نمایش رسوایی سینمای حکومتی جمهوری اسلامی تبدیل شده است.