ابعاد فاجعه انسانی در ایران با انتشار گزارشهای جدید تحلیلی، وارد مرحلهای تکاندهنده شده است که نشاندهنده یکی از خونبارترین سرکوبهای حکومتی در تاریخ معاصر جهان است. در حالی که قطع سراسری اینترنت مانع از جریان آزاد اطلاعات شده، نشریه معتبر تایم (TIME) در گزارشی مستند به نقل از یک گروه غیررسمی آکادمیک و پژوهشگران خارج از کشور، تخمین زده است که شمار کشتهشدگان خیزش اخیر ممکن است به بیش از ۶۰۰۰ نفر در تنها سه روز نخست سرکوبها رسیده باشد.
این آمار هولناک که بر اساس دادههای دریافتی از بیمارستانها، شاهدان عینی و منابع پزشکی داخلی استخراج شده، حاکی از آن است که نیروهای امنیتی با استفاده از سلاحهای جنگی و شلیک رگبار مستقیم، معترضان را در ابعادی وسیع هدف قرار دادهاند. این گزارش که بازتاب گستردهای در رسانههایی چون صدای آمریکا (VOA) داشته، بر این نکته تأکید میکند که سکوت خبری حاکم بر فضای ایران، پوششی برای وقوع یک جنایت گسترده علیه بشریت بوده است.
جزئیات ارائهشده در این گزارش، تصویری دقیق از شبیخون نیروهای سرکوبگر به مراکز درمانی و خیابانهای اصلی شهرهای بزرگ ترسیم میکند. طبق یافتههای نشریه تایم (TIME)، تنها در شامگاه پنجشنبه ۸ دیماه که همزمان با آغاز قطع اینترنت بود، در شش بیمارستان تهران از جمله بیمارستانهای میلاد و امام حسین، مجموعاً ۲۱۷ مورد مرگ ثبت شده است. پژوهشگران با در نظر گرفتن میانگین کشتهها در بیمارستانهای دولتی و نظامی و تعمیم آن به سایر نقاط کشور، به رقم تخمینی ۶۱۷۸ جانباخته دست یافتهاند؛ رقمی که حتی با وجود رویکرد محافظهکارانه در محاسبات، باز هم به شدت نگرانکننده است. گزارشهای تکمیلی در ایران اینترنشنال و سازمان حقوق بشر ایران نیز تأیید میکنند که نیروهای سپاه پاسداران و یگان ویژه با یورش به بخشهای اورژانس، نه تنها مجروحان را بازداشت کردهاند، بلکه پیکر کشتهشدگان را پیش از ثبت رسمی ربوده و به مکانهای نامعلوم انتقال دادهاند تا مانع از افشای ابعاد واقعی کشتار شوند.
این خشونت بیحدومرز، واکنشهای شدیدی را در سطح دیپلماتیک برانگیخته و جامعه جهانی را به لبه مداخله کشانده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، با استناد به همین گزارشهای تکاندهنده، بار دیگر هشدار داده است که ایالات متحده در حال بررسی گزینههای نظامی برای متوقف کردن «چرخه خونریزی» در ایران است. نهادهای حقوق بشری نظیر عفو بینالملل بر این باورند که حاکمیت با شیطانسازی از معترضان و محارب خواندن آنها، تلاش میکند به این کشتار جمعی وجهه قانونی ببخشد. با این حال، شهادتهای عینی پزشکان که از انباشت اجساد در نمازخانهها و سردخانههای موقت سخن میگویند، نشاندهنده فروپاشی کامل استانداردهای انسانی در برخورد با معترضان است. این آمارها اگرچه به دلیل فضای امنیتی به سختی راستیآزمایی میشوند، اما همسویی گزارشهای رسانههای معتبر بینالمللی نشان میدهد که ایران در حال تجربه روزهایی است که در آن جان انسانها به ابزاری برای حفظ بقای قدرت تبدیل شده است.
در نهایت، میتوان چنین نتیجه گرفت که تخمین ۶۰۰۰ کشته، نه تنها یک عدد، بلکه فریاد استمداد ملتی است که در تاریکی مطلق خبری با تمام توان برای حقوق بنیادین خود ایستادگی کرده است. تفاوت فاحش میان آمارهای رسمی حکومتی و تخمینهای نهادهای مستقل، گویای عمق پنهانکاری و وحشت حاکمیت از قضاوت تاریخ و افکار عمومی جهانی است. میراث این روزهای ایران، با نام جوانانی گره خورده است که در خیابانها و بیمارستانها قربانی خشونتی سیستماتیک شدند؛ خشونتی که اکنون با انتشار گزارشهای مجله تایم، دیگر در پشت دیوارهای سانسور پنهان نخواهد ماند. آنچه امروز در ایران میگذرد، یک بحران داخلی نیست، بلکه امتحانی بزرگ برای وجدان بشری و نهادهای بینالمللی است تا نشان دهند که آیا در برابر چنین حجم عظیمی از جنایت، حاضر به انجام اقدامات عملی و قاطع برای حفاظت از جان غیرنظامیان هستند یا خیر.
منابع مورد استفاده برای تدوین این گزارش: این نوشتار تحلیلی بر پایه گزارش تحقیقی مجله تایم (TIME)، بازتابهای خبری صدای آمریکا (VOA)، بیانیههای عفو بینالملل و مستندات سازمان حقوق بشر ایران تنظیم شده است.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید