علی شکوری‌راد، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و نماینده پیشین مجلس ایران، در روایتی تازه از سرکوب خونین ۱۸ و ۱۹ دی می‌گوید: من فکر می‌کنم که یک بخشی از شوکی که هنوز در جامعه وجود دارد مربوط به این است که حقیقت را درست نمی‌دانند.

او گفت: «حقیقت واقعه این بوده که مردم انباشتی از نارضایتی داشتند. کاملا مشخص بود که این مردم اعتراض خواهند کرد. اعتراضشان هم سال‌ها در جریان بود، به‌ صورت تظاهرات بازنشسته‌ها، معلم‌ها، و کارگرها. حالا دیگر فراگیر شده بود. معلوم بود که یک اقدام گسترده‌ای صورت خواهد گرفت. تحلیل من این است که اساسا شروع این اعتراضات فراگیر با تدبیر خود نهادهای احتمالا اطلاعاتی بوده است.

یعنی از بازار که شروع شد، می‌دانستند این اتفاق می‌افتد. این را زمان‌بندی کردند، تحلیل من این است که گفتند که این کار را در پایان ترم دانشجویان انجام بدهند که دانشگاه‌ها دارد تعطیل می‌شود، دو سه روز تعطیلات پیش رو بود و این کار را آغاز کردند و مثل همیشه از دستشان در رفت.

«چگونه از دستشان در رفت؟ این است که رضا پهلوی به یک باره آمد فراخوان داد. من فکر نمی‌کنم هیچ‌کسی نه خود رضا پهلوی، نه اصلاح‌طلب‌ها، نه اصول‌گراها و نه نهادهای امنیتی هیچ‌کدام فکر نمی‌کردند که این مقدار به فراخوان رضا پهلوی پاسخ داده بشود. ظاهرا برآورد نهادهای اطلاعاتی یا امنیتی این است که در کل کشور یک و نیم میلیون نفر در تظاهرات شرکت کردند. این همه را غافلگیر کرد. و البته رضا پهلوی هم نمی‌دانم، دانسته یا نادانسته، این فراخوانی که داد توام با دعوت به خشونت هم بود. یعنی فراخوانش فراخوان فقط اعتراض نبود؛ فراخوان تسخیر نهادهای حاکمیتی یا از بین بردن آن‌ها هم بود.»

ادامه در  بی بی سی فارسی