
در روز جهانی منع خشونت علیه زنان،
متحدانه بر ضد حکومتهای زنستیز اقدام کنیم
در سال ۱۹۹۹، سازمان ملل متحد، روز بیستوپنجم ماه نوامبر را به دلیل به قتل رسیدن خواهران مبارز میرابال توسط سیستم دیکتاتوری رافائل تروخیوی در جمهوری دومینیکن، «روز جهانی رفع خشونت علیه زنان» اعلام کرد و از آن پس، هر ساله در این روز برنامههای گوناگونی در جهت رفع خشونت علیه زنان برگزار میشود.
با وجود تلاشهای مداوم کنشگران حقوق زنان، نهادهای مدنی و حقوقبشری، خشونت علیه زنان همچنان در نقاط گوناگون جهان ابعادی گسترده دارد و روزانه هزاران زن و دختر قربانی خشونت میشوند. خشونتهای جنسی و جنسیتی و ساختار پدر-مردسالارانه جامعه، به بازتولید و تداوم رفتارهای تبعیضآمیز علیه زنان ادامه میدهد.
در ایران، در طی چهلوهشت سال عمر رژیم حکومت اسلامی، قوانین زنستیز و سنتهای واپسمانده، خشونت علیه زنان را تقویت کرده و زنان همچنان در این راه رنج میبرند. جنبش زنان ایران و جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی که در پیشانی خود رفع تبعیض را داشته است، آگاهیهای زنان و دختران را بسیار بالاتر برده و زنان در طیف گستردهتری مقاومت در مقابل قوانین و سنتهای زنستیز را پیشه کردهاند و در این راه دستاوردهای بسیاری هم داشتهاند.
آمارهای اخیر نشان میدهد که زنکشی، قتلهای ناموسی، خشونتهای خانگی که ریشه در پدر-مردسالاری دارد، و کودکهمسری که ریشه بسیاری از قتلهای ناموسی است، همچنان ادامه دارد و آمارش بالا میرود. اعدام زنان که مهمترین خشونت علیه زنان است نیز آمار بالایی دارد.
آمار نیمه نخست سال ۲۰۲۶ کمپین توقف قتلهای ناموسی و ههنگاو، دستکم ۴۵ مورد زنکشی و قتلهای ناموسی را نشان میدهد؛ این آمار برای ماه سپتامبر ۱۴ مورد و در اکتبر ۲۳ مورد میباشد و در کل در این سال که هنوز به پایان نرسیده، دستکم ۸۲ مورد زنکشی و قتل ناموسی مستند داشتهایم. این آمار نشان میدهد که چگونه زنان در این کشور در امنیت نیستند و بهراحتی جان خود را از دست میدهند.
آمار کودکهمسری که ریشه بسیاری از قتلهای ناموسی و زنکشی است، در آمار رسمی رژیم اسلامی ایران که در ژوئن ۲۰۲۵ گزارش شده است، نشان میدهد که سالانه ۱۳۵ هزار ازدواج با دختران زیر ۱۸ سال انجام میشود که ۱۷۰۰ مورد آن ۱۳ ساله بودهاند. آمار رسمی سال ۲۰۲۶ هنوز موجود نیست.
بر اساس آمار حقوقبشری ههنگاو و سازمان حقوق بشر ایران، تعداد زنان اعدامشده در سال ۲۰۲۶ تا پایان اکتبر، ۲۳ نفر میباشد و ههنگاو زنان زیر حکم اعدام را ۹ زن اعلام کرده است. حکم اعدام پخشان عزیزی، وریشه مرادی و زهرا شهباز طبری برای بار دوم صادر شده است. برای مریم هداوند، لیلا ابوالحسنی، ترانه رحیمی و سودا ابراهیمی، حکم اعدام صادر شده و پروندهها در مراحل بعدی رسیدگی قرار دارند. برای ارغوان فلاحی و مهناز چاردولی، حکم اعدام پیشین نقض شده و پروندهها برای رسیدگی مجدد ارجاع شدهاند.
همه این آمارها گسترش خشونت علیه زنان را در ایران نشان میدهد که البته آمار واقعی بیش از اینها میباشد، زیرا بسیاری از خشونتها گزارش نمیشوند. علاوه بر خشونتهای ذکرشده، خشونتهایی مانند ضربوشتم، توهین و تحقیر در خانواده، کوچه و خیابان وجود دارد که ریشه در فرهنگ پدر-مردسالاری دارد که از طرف رژیم نیز تقویت میگردد و آماری از آنها موجود نیست. بهطور خلاصه خشونت در تار و پود جامعه ما رسوخ کرده و تا زمانی که سنتها و رژیم واپسگرا که خود عامل خشونت است حرف اول را میزند، رهایی از چرخه خشونت علیه زنان کار آسانی نیست و به این دلیل به اقدام یکایک ما، اعم از زن و مرد در هر گروه و دستهای، نیاز است.
ما امضاکنندگان این بیانیه، با رد کامل قوانین تبعیضآمیز و سیاستهای زنستیز رژیم اسلامی و سنتهای ارتجاعی حاکم، از تمامی تشکلهای فعالان زنان، نهادهای حقوقبشری و جریانهای آزادیخواه درخواست میکنیم با اتحاد و همصدایی در کنار ما بایستند تا جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» به اهداف رهاییبخش خود برسد. بدون شک، با زدودن تبعیضهای جنسیتی و مبارزه پیگیر علیه فرهنگ ریشهدار پدر-مردسالاری، خشونت علیه زنان از ریشه خشک شده و جامعهای آزاد و برابر محقق خواهد شد.
و در پایان، برای رهایی از مجازات اعدام، که به تمام افراد جامعه و بهویژه زنان صدمه میزند و بستر خشونت بیشتر علیه زنان و کودکان را فراهم میکند، سکوت نکنیم و نگذاریم زندگی را اعدام کنند.
نه به خشونت علیه زنان
نه به اعدام
زن، زندگی، آزادی
ژن، ژیان، ئازادی
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
نوامبر ۲۰۲۶ برابر با آبان ۱۴۰۵
امضاکنندگان:
۱ – اتحاد زنان چپ
۲ – انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ
۳ – انجمن زنان پرتو
۴ – انجمن زنان مونترال
۵ – انجمن فرهنگی ایران و سوئیس – ژنو
۶ – بنیاد اسماعیل خویی
۷ – جمعیت ایرانی حقوق بشر شمال کالیفرنیا
۸ – جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران
۹ – حامیان مادران پارک لاله – فرزنو
۱۰- حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ
۱۱- شبکه زن زندگی آزادی بلژیک
۱۲- شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۳- زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۴- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۵- فدراسیون اروپرس
۱۶- کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۱۷- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو
۱۸- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس
۱۹- کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۰- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۱- مادران پارک لاله – آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۲- مادران صلح مونترال
۲۳- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۴- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو – کالیفرنیا
حامیان:
۲۵- حزب آزادی و رفاه ایرانیان(آرا)