عباس عراقچی، وزیر امور خارجۀ ایران تایید کرد که روسیه و چین با تغییر دکترین هستهای جمهوری اسلامی مخالفاند. موضوع تغییر دکترین هستهای ایران در پی جنگ اخیر و حملات آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران، بار دیگر به یکی از مباحث جنجالی در میان جناحهای مختلف در درون حاکمیت و در خارج از آن در کشور تبدیل شده است.

عراقچی در گفتوگو با روزنامه دولتی «ایران» که روز شنبه ۳۰ آبان منتشر شد، بحث تغییر دکترین هستهای را موضوعی «گسترده، جدی و دارای ابعاد مختلف» توصیف کرد که موافقان و مخالفان خود را دارد.
او در پاسخ به پرسشی درباره موضع مسکو و پکن، دو شریک راهبردی تهران، گفت: «روسیه و چین هم در این زمینه مواضع مخالفی دارند.»
وزیر امور خارجۀ ایران با تأکید بر اینکه سیاست رسمی تهران در این زمینه تغییر نکرده است، افزود: «تا این لحظه، دکترین ما تغییری نکرده و مواضع رسمی ما همچنان همان مواضع قبلی است.»
بحث بازنگری در دکترین هستهای ایران، بهویژه در میان جریانهای تندرو، پس از حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به زیرساختهای هستهای این کشور شدت گرفته است. برخی طرفداران تغییر این سیاست معتقدند ایران باید برای ایجاد بازدارندگی، مسیر دستیابی به سلاح هستهای را در پیش بگیرد.
عراقچی در این زمینه گفت: «هم کسانی که معتقدند دکترین هستهای کشور باید به همین شکل فعلی حفظ شود و هم کسانی که از ضرورت تغییر آن صحبت میکنند، هر دو استدلالها و منطق خودشان را دارند.»
ایران همواره تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای را رد کرده و بر حق خود برای استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای تأکید داشته است. مقامهای جمهوری اسلامی نیز بارها به فتوای علی خامنهای، رهبر پیشین ایران دربارۀ ممنوعیت ساخت سلاحهای کشتارجمعی استناد کردهاند.
علی خامنهای روز ۹ اسفند در اولین روز حملات آمریکا و اسرائیل به تهران کشته شد. مجتبی خامنهای، فرزند و جانشین او، که از زمان انتصابش تاکنون در انظار عمومی ظاهر نشده، هنوز فتوایی برای تغییر موضع پیشین در این زمینه صادر نکرده است.
ایران با استناد به ملاحظات امنیتی، از دسترسی بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی به تأسیسات هستهای خود جلوگیری میکند و این نهاد را به دلیل محکوم نکردن حملات آمریکا و اسرائیل مورد انتقاد قرار داده است.
آژانس بینالمللی انرژی اتمی هفتۀ گذشته از تهران خواست با انجام «اقدامات تدریجی»، زمینۀ دسترسی دوبارۀ بازرسان به تأسیسات مهم هستهای کشور را فراهم کند و این اقدام را «ضروری» دانست.
