
گزارشی در نیویورکتایمز درباره احتمال ارتباط شماری از سدهای ایران با تاسیسات زیرزمینی موشکی، موج گستردهای از واکنشها را در شبکههای اجتماعی و محافل سیاسی و دانشگاهی برانگیخته است.
این مقاله با مقایسه نقشه سدهای ایران و محل حملات آمریکا و اسرائیل به مراکز مشکوکی نظامی، این فرضیه را مطرح کرده است که برخی پروژههای آبی ایران ممکن است برای پشتیبانی از برنامه موشکی این کشور ساخته شده باشند.
انتشار مقاله، به ویژه در شرایطی که احتمال ازسرگیری تنشهای نظامی همچنان مطرح است، با اعتراضهای گستردهای همراه شده است.
شماری از پژوهشگران، از جمله کارشناسانی که خود در گزارش از آنها نقل قول شده، به شواهد و استدلال آن ایراد گرفتهاند. گروهی از منتقدان نیز هشدار دادهاند که طرح چنین فرضیهای ممکن است به توجیه حمله به زیرساختهای غیرنظامی کمک کند. در مقابل، برخی تحلیلگران نظامی بررسی ارتباط احتمالی پروژههای آبی با تاسیسات موشکی را موضوعی مهم و قابل توجه دانستهاند، هرچند درباره اثبات چنین ارتباطی اتفاق نظر وجود ندارد.
دامنه واکنشها به اندازهای گسترش یافت که نیویورکتایمز با انتشار بیانیهای رسمی به انتقادها پاسخ داد. این روزنامه بر دقت نقل پژوهشها و تحلیلهای کارشناسان تاکید کرد و اتهام زمینهسازی برای خشونت را رد کرد.
مقامهای جمهوری اسلامی گزارش را تلاشی برای فراهم کردن توجیه حملات احتمالی بعدی آمریکا و اسرائیل خواندهاند و واکنش برخی از آنها تا تهدید حمله متقابل به زیرساختهای کشورهای دیگر پیش رفته است.
در این بحث سابقه دو گزارش بحثبرانگیز نیویورکتایمز در دهههای گذشته نیز مطرح شده است؛ یکی درباره استفاده نظامی احتمالی از شبکه آبرسانی لیبی در سال ۱۹۹۷ و دیگری درباره ادعاهای مربوط به تسلیحات کشتار جمعی عراق در آستانه جنگ سال ۲۰۰۳.
اما گزارش نیویورکتایمز دقیقا چه میگوید، شواهد آن چیست و منتقدان آن چه استدلالهایی مطرح میکنند؟
ادامه در بی بی سی فارسی