آیا همانطور که برای نامنویسی بهرهمندی از این تسهیلات در اطلاعیه اولیه تاکید شده بود که نیاز به هیچگونه مراجعه حضوری به بانکها و سازمانهای دولتی نیست، وزارت ارتباطات نمیتوانست به دفاتر تلفن همراه دستور بدهد که نامنویسی سیمکارتها را به صورت غیرحضوری و آنلاین انجام دهند و در همان اطلاعیه یا اطلاعیه دیگری مردم در جریان این موضوع قرار بگیرند و دیگر شاهد صفوف ازدحام شهروندان مقابل دفاتر تلفن همراه نباشیم؟! آیا دولت و «آقای اپراتوری!» که وزیر محترم او را خطاب قرار داده، نمیدانند که کرونا نه عقل و صبر دارد که در صف انتظار بماند.
درحالی که به دلیل شیوع کرونا مسوولان کشور مدام به مردم توصیه میکنند تا «در خانه بمانند» و «فاصلهگذاری فیزیکی» را رعایت کنند اما سیاستهای درنظر گرفته شده، جریان را به سمتی پیش برده که مردم ناچارند عملکردی خلاف این پروتکلها درپیش بگیرند. حالا پس از بازگشایی ادارات و برخی اصناف که مردم را به خیابانها و محیطهای کار کشانده، این بار نامنویسی برای بهرهمندی از «تسهیلات بانکی حمایتی کرونا ویژه یارانهبگیران»، صف ازدحام شهروندان مقابل دفاتر فروش سیمکارت تلفن همراه را رقم زده است.
گردشی در فضای مجازی و بالا و پایین کردن چند پایگاه خبری نشان میدهد که باتوجه به الزام دولت به آنکه سرپرستهای خانوار متقاضی این وام یک میلیونی باید حتما سیمکارت تلفنهمراه به نام خود داشته باشند، درنتیجه مردم ناچار شدهاند برای استفاده از این تسهیلات، ابتدا اقدام به خرید سیمکارت کنند و این یعنی باید به دفاتر فروش سیمکارت در اقصا نقاط شهرها بروند.
بیستوششم فروردینماه بود که پس از اعلام جزییات بستههای حمایتی دولت برای مقابله با بخشی از مشکلات اقتصادی ناشی از شیوع کرونا، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در اطلاعیهای شرایط و ضوابط بهرهمندی از «تسهیلات جدید بانکی حمایتی کرونا ویژه یارانهبگیران» را نیز اعلام کرد. براساس این اطلاعیه «تمام سرپرستان خانواری که یارانه نقدی ماهانه دریافت میکنند و علاقهمند هستند از تسهیلات بانکی حمایتی کرونا برخوردار شوند، میتوانند با درنظر گرفتن شرایط مندرج در این اطلاعیه، ضمن پذیرش محتویات آن، کد ملی سرپرست خانوار را حداکثر تا روز یکشنبه ۳۱ فروردینماه ازطریق تلفن همراهی که به نام سرپرست خانوار است، به شماره ۶۳۶۹ پیامک کنند.»
براساس آنچه در این اطلاعیه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی آمده، «خانوارهای یارانهبگیر، برای استفاده از تسهیلات بانکی» باید «تقاضای خود را صرفا با پاسخ به پیامکهایی که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با سرشماره v.refahارسال میکند، ثبت کنند.» با وجود اینکه در این اطلاعیه تاکید شده که برای اعلام تقاضا «هیچگونه مراجعه به بانکها و سازمانهای دولتی نیاز نیست» اما ازقضا دقیقا در بخشی از همین اطلاعیه آمده، یکی از شروط استفاده از این تسهیلات ارسال پیامک ازطریق تلفن همراهی بود که بهنام «سرپرست خانوار» باشد. حال آنکه به هر حال بسیاری از شهروندان سرپرستهای خانوارها دارای سیمکارت به نام خود نیستند. نکتهای که بهخصوص بهدلیل محدودیت زمانی که مهلت ثبتنام را تنها تا سیویکم فروردینماه اعلام کرده بود، سرپرستهای خانوار را به دفاتر تلفن همراه در سراسر کشور کشاند تا بار دیگر شاهد آن باشیم که ناهماهنگی در امور اداری و پیشبرد کارها، چطور نظم عمومی را برهم زده و مردمی که شیوع کرونا کسبوکارهایشان را بعضا نابود کرده و درآمدشان را با مشکل جدی مواجه کرده است، پریشان و بیتوجه به «فاصلهگذاری فیزیکی»، این بار به دفاتر خرید سیمکارت تلفن همراه هجوم بردند.
برهمین اساس سرویس استانهای خبرگزاریهای مختلف، گزارشهایی از شهرهای مختلف کشور منتشر کردند که نشان از ازدحام این مردم پشت درهای دفاتر تلفن همراه داشت. گزارشهایی که شاید پیش از هر چیز، این پرسش را در ذهن مخاطب ایجاد میکرد که وقتی کسبوکارهای مردم درپی بحرانِ کرونا تعطیل شده، وقتی کارگران روزمزد دهها روز است که به دلیل شیوع کووید-۱۹خانهنشین شدهاند تا پروتکلهای بهداشتی و فواصل فیزیکی رعایت شود، چرا مسوولانی که تصمیم به ارایه تسهیلات به آنها گرفتهاند، پیش از اجرایی شدن طرحهایشان فکری برای نامنویسی سیمکارت غیرحضوری و دیگر جزییات اجرایی این طرحها نکردهاند؟ چرا ابتدا تصمیمها اعلام میشود و پیش از آن هیچیک از مسوولان درباره عواقب احتمالی آن فکری نکردهاند؟! چرا وزیر ارتباطات تازه بعد از دیدن تصاویر ازدحام مردم در دفاتر تلفن همراه به یاد میآورد که میتوانست هماهنگیهای لازم برای نامنویسی غیرحضوری سیمکارت انجام شود؟!
محمد جواد آذری جهرمی اما به هر حال پس از دیدن صفوف ازدحام مردم، در حساب توییتریاش به این موضوع واکنش نشان داد و با انتشار یکی از دهها تصویر ازدحام مردم، خطاب به فردی که او را «آقای اپراتور» معرفی کرد، نوشت: «مردم نباید برای تهیه سیمکارت رایگان در این شرایط کرونا در دفاتر ارتباطی، صف بکشند. همین الان باید این فرآیند «متوقف» شود. از مردم آنلاین ثبتنام کنید و با پست سیمکارت را به منازل آنها برسانید. خدمترسانی خوب به مردم «باید» با دستورالعملهای وزارت بهداشت باشد.»
نکته مطرح شده از سوی وزیر جوان اگرچه درست و قابلتوجه و در ادامه کاربردی بود اما جای سوال دارد که آیا نمیشد پیش از اجرایی شدن این طرح درباره نامنویسی غیرحضوری هم پروتکلی در نظر گرفته میشد تا مثل خیلی اوقات، ماجرا نوشداروی پس از مرگ سهراب یا بهاصطلاح علاج بعد واقعه نباشد؟ آیا همانطور که برای نامنویسی بهرهمندی از این تسهیلات در اطلاعیه اولیه تاکید شده بود که نیاز به هیچگونه مراجعه حضوری به بانکها و سازمانهای دولتی نیست، وزارت ارتباطات نمیتوانست به دفاتر تلفن همراه دستور بدهد که نامنویسی سیمکارتها را به صورت غیرحضوری و آنلاین انجام دهند و در همان اطلاعیه یا اطلاعیه دیگری مردم در جریان این موضوع قرار بگیرند و دیگر شاهد صفوف ازدحام شهروندان مقابل دفاتر تلفن همراه نباشیم؟! آیا دولت و «آقای اپراتوری!» که وزیر محترم او را خطاب قرار داده، نمیدانند که کرونا نه عقل و صبر دارد که در صف انتظار بماند تا مبادا «فاصلهگذاری هوشمند»، خدشهدار شود و نه حساب و کتاب سرش میشود، که بشود با دستوری دیرهنگام، افسارش را کشید و بر آن مهار زد؟! کرونا- این دردِ تا اینجا بیدرمان که هنوز هم نوشدارویی برایش ساخته نشده- اینطور که در این چند ماه همزیستی نامسالمتآمیزش با آدمی نشان داده، اتفاقا شیفته این بروکراسی پرپیچ و خم اداری و صفوف شلوغ و ازدحام انسانی است تا سرحوصله، بیشترین میزان ممکن، قربانی بگیرد. پس باید زودتر از اینها مراقبش بود و ازدحام نفوس در اختیارش قرار نداد.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید