فیلم «جاده خاکی» به کارگردانی پناه پناهی، جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم لندن را از آن خود کرد.

شصت‌و‌پنجمین جشنواره فیلم لندن که از تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۱ با شرکت ۱۵۹ فیلم آغاز شد، روز یکشنبه، ۱۷ اکتبر، با معرفی برگزیدگان به کار خود پایان داد. 

پناه پناهی که حضور در سینما را با همکاری در پروژه‌های پدرش، جعفر پناهی، آغاز کرده، در نخستین اثر سینمایی خود در مقام کارگردان، فیلم «جاده خاکی» را درباره یک خانواده چهارنفره ساخته است. این خانواده که به سمت مرزهای غربی ایران در حرکت‌اند تا فرزند بزرگشان را قاچاقی از ایران خارج کنند، اتفاق‌هایی را رقم می‌زنند که مسیر داستان را شکل می‌دهد. مادر، پدر و دو پسر خانواده، شخصیت‌های اصلی این داستان، جز دلهره جدایی یکی از اعضای خانواده خود، هیچ‌ نقطه اشتراک اخلاقی و رفتاری با هم ندارند. با این حال در روال داستان، مخاطب سفر به جاده‌های غربی ایران همراه آنان را در حالی آغاز می‌کند که با اضطراب‌هایشان شریک شده است؛ اضطراب‌هایی که با وضعیت جغرافیایی، سیاسی و اجتماعی ایران در شرایط کنونی ارتباط دارد و خانواده را در موقعیتی قرار داده که باید فرزندشان را راهی خارج از ایران کند. 

این فیلم را مستانه مهاجر تهیه‌ کرده است و حسن معجونی، پانته‌آ پناهی‌ها، رایان سرلک و امین سیمیار در آن بازی کرده‌اند. 

به گزارش ورایتی، در این دوره از جشنواره فیلم لندن، فیلم‌های «تفریحگاه» ساخته لورا وندل و «کوستو شدن» ساخته لیز گاربس نیز جوایز بخش‌های اصلی را به خود اختصاص دادند.

پس از اعلام خبر موفقیت «جاده خاکی» در بخش مسابقه بهترین فیلم، جعفر پناهی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام ویدیویی از فرزندش پناه پناهی منتشر کرد. در این ویدیوی کوتاه، پناه پناهی با قدردانی از «فستیوال فیلم لندن و هیئت‌داوران» گفته که این جایزه را به‌حساب «خوش‌شانسی‌» گذاشته است. او همچنین از چهار فرد مهم‌ زندگی‌اش (جعفر، طاهره، سولماز و مهسا) به‌طور ویژه تشکر کرده است. 

جعفر پناهی، پدر پناه پناهی، کارگردان سینمای ایران، جوایزی از جشنواره‌های معتبر سینمایی مثل کن، برلین و ونیز برنده شده است. او از جمله هنرمندان معترض به سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران است که پس از دستگیری در سال ۱۳۸۸، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به شش سال زندان و ۲۰ سال محرومیت از فیلمسازی و خروج از ایران محکوم شده است. 

موفقیت «جاده خاکی» ساخته پناه پناهی از آن جهت اهمیت دارد که از دل سینمای مستقل برآمده است. در سال‌های اخیر، با ورود سرمایه‌های نامشخص به سینما، عرصه فعالیت برای فیلمسازان مستقل تنگ شده است و آنان برای تولید فیلم‌های خود که با سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران همسو نیست، با تنگناهای مالی و محدودیت‌ انتخاب بازیگر مواجه‌اند. با این‌ حال، فیلم‌های مستقل ایران همچنان در حضور جهانی و بین‌المللی خود موفقیت‌هایی کسب می‌کنند.