«با توجه به آییننامههای داخلی و بینالمللی و بررسی سوابق ورزشکاران، اعزام قهرمان موتورسواری زنان به مسابقات بینالمللی در قالب یک کارگروه ویژه موردبررسی قرار گرفت و با آن موافقت شد.»
این جملاتی است که «علیرضا هاشمیزاده» سرپرست تیمهای اعزامی موتورسواری ایران به رقابتهای «کاپ موتورسواری آسیا» در مورد چرایی و چگونگی اعزام «سحر محمدحسینی» به این رقابتها به زبان آورده است.
رقابتهای کاپ موتورسواری آسیا قرار است به میزبانی تایلند از ۱۲ تا ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۵ یعنی از جمعه ۲۱شهریور۱۴۰۴ تا ۲۳شهریور۱۴۰۴ برگزار شد. موتورسواران زن از چین تایپه، تایلند، هند، اندونزی، ژاپن، کرهجنوبی، نپال، فیلیپین و سریلانکا در این رقابتها که بهعنوان یکی از مسابقات مقدماتی قهرمانی آسیا شناخته میشد، شرکت کردند. علیرضا هاشمی گفته سحر محمدحسینی در رقابتهای قطر نیز شرکت خواهد کرد.
رقبای سحر محمدحسینی در این مسابقات قطعا نمیدانند زنی با آنها رقابت میکند که گواهینامه و اجازه رانندگی با موتور در کشورش را ندارد.
در روزهای اخیر خبرهای مثبتی درباره صدور گواهینامه رانندگی با موتور برای زنان منتشر شد اما هنوز هیچکدام از وعدهها عملی نشده است و جمهوری اسلامی برای زنان گواهینامه موتور صادر نکرده است.
اگر فوتبال حرام میشد، آیا تیم تیم ملی فوتبال نداشتیم؟
تصور کنید که «روحالله خمینی» رهبر جمهوری اسلامی، سال ۱۳۵۸ همانطور که «شطرنج» و «بوکس» را حرام اعلام کرد، در فتوایی مینوشت که «لگد زدن و ضربه زدن با پا یا سر بر توپ، حرام است.»
آنچه اتفاق میافتاد، جمع شدن توپهای «پلاستیکی دو تکه» و دروازههای آهنی کوچک از کوچهپسکوچهها و خیابانهای ایران در دهه ۱۳۶۰، تعطیل شدن ورزشگاههای فوتبال و جمع شدن زودهنگام تمامی زمینهای خاکی از سراسر کشور بود.
اما قطعا فدراسیون فوتبال همچنان پابرجا میماند؛ همانطور که در تمامی سالهای پس از انقلاب، تا زمان رفع فتوای ممنوعیت رشتههای شطرنج و بوکس، فدراسیونهای ورزشی این دو رشته دایر بود و البته سالهاست که فدراسیون موتورسواری، برای زنانی که عاشق و شیفته موتورسواری هستند، مسابقات ورزشی برگزار میکند؛ بی آنکه هیچ زنی در ایران هنوز اجازه کسب گواهینامه رانندگی با موتورسیکلت را داشته باشد.
زنان ایران چگونه حق خود را از حکومت گرفتند؟
اگر در سالهای اخیر در خیابانهای تهران و بسیاری از شهرهای بزرگ ایران قدم زده باشید، قطعا تصویر زنانی را دیدهاید که گاه حتی بدون «حجاب اجباری»، پشت فرمان موتور نشسته و در خیابانها تردد میکنند.
زنانی که هنوز در کشورشان پس از ۴۷ سال، حق رانندگیشان با موتورسیکلت در خیابانهای و شهرهای ایران به رسمیت شناخته نشده است.
پس از سالها تلاشی که زنان ایران برای رسیدن به یک حق ابتدایی مانند راندن موتور کردند، «کاظم دلخوش»، معاون امور مجلس ریاست جمهوری اسلامی، ۵شهریور۱۴۰۴ از ارسال لایحهای برای تغییر قوانین مرتبط با رانندگی موتورسیکلت به مجلس خبر داد و مدعی شد در صورت تصویب این لایحه، مانع قدیمی ممنوعیت صدور گواهینامه برای زنان ایرانی برداشته خواهد شد.
«موسی غضنفرآبادی» نائبرئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی یکشنبه ۲۳شهریور۱۴۰۴ به خبرگزاری تسنیم گفته است که این لایحه «احتمالا» رای خواهد آورد.
گروهی از مردم ایران، این نرمش ناگهانی نظام در قبال حق گواهینامه رانندگی موتورسیکلت برای زنان را در راستای چرخشهای حکومت برای جلب توجه و حمایت مردم میدانند و گروهی کثیرتر باور دارند که حاکمیت، گریزی جز تسلیم شدن مقابل این خواست زنان ایران نداشت.
موتورسواری زنان چگونه بیش از ۴ دهه زنده ماند؟
در کنار تلاش زنان در شهرهای ایران برای گرفتن حق خود، اما ورزش موتورسواری زنان در ایران طی یک دهه اخیر، محصول دو اتفاق بود؛ تلاش زنان ایرانی و فشارهای بینالمللی.
«علیرضا هاشمیزاده» سرپرست تیمهای اعزامی موتورسواری ایران لابلای صحبتهایش با خبرگزاری «ایرنا» گفته است: «هدف ما این است تعداد بیشتری از ورزشکاران زن به مسابقات اعزام کنیم، چون حضور زنان ما در تمامی رشتهها، برای فدراسیون آسیایی اهمیت ویژهای دارد.»
وقتی بدانیم که فدراسیون جهانی موتورسواری (FIM) از سوی کمیته بینالمللی المپیک (IOC) به رسمیت بهعنوان «تنها نهاد جهانی مسئول سازماندهی ورزشهای موتوری در جهان» به رسمیت شناخته میشود، پس میتوانیم در مرحله بعد درک کنیم که این فدراسیون جهانی، موظف به تبعیت کامل از اساسنامه کمیته بینالمللی المپیک است.
طی سالهای اخیر، فدراسیونهای بینالمللی ورزشی و کنفدراسیونهای قارهای، در تبعیت از قوانین و منشور کمیته بینالمللی المپیک، برگزاری رقابتهای ورزشی زنان و تشکیل تیمها و باشگاههای ورزشی زنان در کشورهای عضو خود را اجباری اعلام کردند.
فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی جمهوری اسلامی هم طی یک دهه اخیر میدانست که در صورت برگزار نکردن رقابتهای زنان یا عدم اعزام زنان موتورسوار به رقابتهای بینالمللی، با تحریم و تعلیق فدراسیون جهانی این رشته ورزشی مواجه خواهد شد.
سحر محمدحسینی کیست؟
آنچه سحر محمدحسینی از حضور در رقابتهای آسیایی به دست میآورد، حاصل سالها تلاش یک زن ایرانی برای عبور کردن از موانعی است که حاکمیت و جامعه برایش شکل دادهاند. او موتورسواری را از سال ۱۳۹۷ آغاز کرد و سال ۱۳۹۸ گواهینامه حرفهای موتورسواری را از فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی ایران، صرفا برای حضور در پیستهای مسابقات به دست آورد.
قهرمانی مسابقات موتور ریس کشوری بانوان در کلاس ۲۵۰ سیسی، ثبت بهترین زمان در پیست آزادی در کلاس ۲۵۰ سیسی، کسب ۴ جام قهرمانی دورهای و کشوری، از جمله افتخارات سحر محمدحسینی است که حالا میتواند هم برای آینده موتورسواری خودش و هم برای آینده زنان موتورسوار ایرانی، در رقابتهای آسیایی شرکت کند.
مستند «نان، عشق، موتور ۱۰۰۰» آبان ۱۴۰۲ براساس زندگی مشترک سحر محمدحسینی و همسرش «حامد مرادی» ساخته و منتشر شده بود.
زنان موتورسوار قهرمانی که اجازه موتورسواری ندارند
«آرزو دارم آزادانه در خیابانها موتورسواری کن.» این جملهای است که سال ۱۳۹۴ بر زبان یکی از بهترین موتورسواران زن جهان جاری میشود. «بهناز شفیعی» نه یک توریست اروپایی است که بخواهد آزادانه با موتورش در تهران و شهرهای ایران رانندگی و سفر کند، که یکی از ۸ دختری است که مجله MIC در سال ۲۰۱۵ او را بهعنوان یکی از زنان قدرتمند و تاثیرگذار معرفی کرد.
دیگر دختر موتورسوار ایرانی که شهرت بینالمللی و جهانی یافت، «نورا نراقی» نخستین قهرمان موتورکراس ایران بود. او هم برای تحصیل و هم گذراندن دورههای موتورسواری به امریکا رفت ولی به ایران بازگشت.
آنچه باید در مورد نورا بدانیم این است که او سالهاست هم به واسطه موتورسواری و هم به دلیل بهایی بودن، در ایران تحت فشارهای شدید از سوی دستگاههای امنیتی و حکومتی قرار دارد. نورا بهاجبار مدتی موتورسواری را کنار گذاشت و سراغ موجسواری رفت و گاهی هم با ظاهری مبدل در خیابانها، سوار برموتورش، از مبدایی به مقصد خود میرود.
دیگری «شهرزاد نظیفی» است؛ دختر موتورسوار ایران که ۱۰تیر۱۴۰۰ به جرم «بهایی بودن» و «دایر کردن دستهجات غیرقانونی» به ۸ سال زندان محکوم شد. منظور شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از «تشکیل گروه یا دستهجات غیرقانونی»، تشکیل گروه موتورسواری بود.
«مهسا احمدی» نامی پرآوازه دارد. او بدلکار زن ایرانی است که سال ۱۳۹۴ در مراسم «اکشن آیکن» در کالیفرنیا به «جایزه کریستال» دست یافت. این یکی از جوایز مهم مراسم بود.
در این مراسم از بدلکاران و بازیگران زن فیلمهای اکشن تجلیل شد. او اولین دختر بدلکار و «بیس جامپر» ایرانی محسوب میشود که در فیلمهای مشهوری همچون «اسکای فال» (سقوط آسمانی) در نقش یکی از بدلکاران اصلی ایفای نقش کرد.
احمدی نیز مانند سایر زنان موتورسوار، به جز در زمان اجرای نقشهایش، حق سوار شدن بر موتور در خیابانهای ایران را ندارد.
از: ایران وایر