گزارش تحقیقی روزنامه فرانسوی لوموند که در رادیو فرانسه (RFI) بازتاب یافته است، پرده از جنایات هولناکی برمیدارد که در جریان خیزش ۱۴۰۴ در محیطهای درمانی ایران رخ داده است. این گزارش مستند فاش میکند که نیروهای امنیتی و لباسشخصی با نقض آشکار پروتکلهای بینالمللی، بیمارستانها را به اشغال خود درآورده و از این مراکز نه برای نجات جان انسانها، بلکه به عنوان ابزاری برای شناسایی، بازداشت و حتی تصفیه فیزیکی معترضان مجروح استفاده کردهاند. بر اساس شهادت کادر درمان که در این گزارش آمده است، بسیاری از زخمیها به محض ورود به اورژانس توسط نیروهای امنیتی ربوده شده و به مکانهای نامعلوم منتقل شدهاند، و در موارد متعددی، مجروحانی که جراحات غیرکشته داشتند، در داخل محیط بیمارستان هدف شلیک نهایی قرار گرفته یا بر اثر ممانعت از امدادرسانی جان باختهاند.
این وضعیت بحرانی در بیمارستانها، مکمل آمارهای تکاندهندهای است که توسط رسانههای بینالمللی رصد میشود. طبق برآوردهای شبکه سیبیاس (CBS)، شمار جانباختگان خیزش ۱۴۰۴ به هزاران نفر رسیده است که بخش قابل توجهی از این مرگومیرها در مراکز درمانی و بر اثر مداخله مستقیم نیروهای نظامی رخ داده است. گزارشهای تکمیلی بیبیسی فارسی نیز تأیید میکند که سردخانههای بیمارستانها تحت کنترل مطلق نهادهای امنیتی قرار گرفته و پیکرها با استفاده از کانتینرهای یخچالدار به خارج از شهرها منتقل میشوند تا ابعاد واقعی کشتار پنهان بماند. لوموند تأکید میکند که پزشکان و پرستاران به دلیل تلاش برای مداوای معترضان یا افشای حقایق، با تهدید، بازداشت و شکنجه روبرو شدهاند و این امر باعث شده است که محیط درمانی ایران به یکی از ناامنترین نقاط برای شهروندان تبدیل شود.
در لایهای دیگر از این فاجعه، گزارش لوموند به استفاده از آمبولانسها برای جابجایی نیروهای سرکوب و تسلیحات اشاره کرده است که به بیاعتمادی عمیق جامعه نسبت به نهادهای امدادی منجر شده است. سازمان عفو بینالملل با استناد به این مدارک، اقدامات حاکمیت در بیمارستانها را مصداق بارز جنایت علیه بشریت و نقض کنوانسیونهای ژنو دانسته است. همچنین، مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل، در واکنش به این گزارشها تأکید کرد که شواهد مربوط به اعدامهای صحرایی در راهروهای بیمارستانها و گروگانگیری مجروحان، به عنوان بخشهای کلیدی پرونده حقوق بشری ایران در مجامع بینالمللی پیگیری خواهد شد. این فشارها نشان میدهد که استراتژی «سرکوب در سکوت» حتی در پس دیوارهای بیمارستانها نیز با شکست مواجه شده و وجدان بیدار جهان از ابعاد این فاجعه آگاه گشته است.
در نهایت میتوان چنین نتیجه گرفت که تبدیل بیمارستانها به صحنه کشتار جمعی، نشاندهنده فروپاشی کامل مرزهای اخلاقی و قانونی در برخورد با معترضان خیزش ۱۴۰۴ است. حاکمیت با اشغال مراکز درمانی، نه تنها حق حیات شهروندان را سلب کرده، بلکه مقدسترین نهادهای مدنی را که وظیفهشان حفظ جان انسانهاست، به بخشی از ماشین کشتار خود تبدیل نموده است. افشاگری رسانههایی چون لوموند و بازتاب آن در مجامع جهانی، راه را برای پاسخگو کردن آمران این فجایع هموار کرده و ثابت میکند که حقیقت حتی در سردخانههای مخفی و راهروهای غرق در خون بیمارستانها نیز مدفون نخواهد ماند. خیزش ۱۴۰۴ اکنون در حافظه تاریخی جهان با تصویر بیمارستانهایی ثبت شده است که به جای درمان، به قتلگاه آزادیخواهان تبدیل شدند؛ حقیقتی تلخ که مبنای دادرسیهای بزرگ در آینده نزدیک خواهد بود.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید