
مسیح علینژاد، کنشگر سیاسی روز جمعه ۱۹ تیرماه اعلام کرد که بعد از حضور در یک برنامه تلویزیونی و «افشای پروپاگاندا و دروغهای رژیم ایران» درباره مراسم تشییع جنازه علی خامنهای، پیامهای بیشماری از تهدید به قتل دریافت کرده است.
این فعال سیاسی مخالف جمهوری اسلامی در حساب کاربری خود در ایکس نوشت: «تکاندهنده است. بعد از اینکه به سیبیاس رفتم و مراسم تشییع جنازه ساختگی خامنهای را افشا کردم، بیش از ۵۰ هزار کامنت از ارتش سایبری جمهوری اسلامی در اینستاگرامم دریافت کردم. افرادی واقعی که مرا به ربودن، و سلاخی تهدید کرده و برای سَرم جایزه تعیین کردهاند.»
مسیح علینژاد این تهدیدکنندگان را «طرفداران رهبر جمهوری اسلامی» و «گریهکنندگان» بر مرگ یک دیکتاتور دانست و افزود: «این رژیم میلیونها دلار برای لابیگران هزینه میکند تا جمهوری اسلامی را در رسانههای غربی عادیسازی کند اما وقتی یک زن، درست پس از مرگ رهبرشان، در رسانههای جریان اصلی ظاهر میشود و حقیقت را میگوید و صدای میلیونها نفر در داخل ایران را منعکس میکند، دیوانه میشوند، چون آنها از حقیقت وحشت دارند.»
او با اشاره به سرنوشت روحالله زم، از مخالفان کشتهشده بهدست جمهوری اسلامی، تصریح کرد: «نحوه کار جمهوری اسلامی به این صورت است که اول شما را آنلاین آزار میدهند، سپس قاتلان را به درب منزل شما میفرستند. آنها این کار را با روحالله زم، روزنامهنگار ایرانی، انجام دادند. او را از فرانسه ربودند، به ایران منتقل کردند و سپس به دار آویختند.»
این کنشگر مخالف رژیم ایران خاطرنشان کرد: «جمهوری اسلامی، به اقدامات تروریستی خود افتخار و علناً از آدمربایی و کشتن مخالفان خود صحبت میکند.برای این رژیم مهم نیست که شما چپ هستید یا راست، جمهوریخواه باشید یا دموکرات، آنها میخواهند همه را ساکت کنند.»
مسیح علینژاد در پایان یادداشت خود تاکید کرد: «من در برابر قاتلانم سر تعظیم فرود نمیآورم. من در برابر ستمگرانم سر تعظیم فرود نمیآورم و تا زمانی که نفس میکشم، صدای میلیونها ایرانی را علیه این رژیم تروریستی منعکس خواهم کرد.»
مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال حقوق زنان ۱۸ تیر همزمان با مراسم تشییع جنازه علی خامنهای در گفتگو با شبکه سیبیاس آمریکا این مراسم را «اجلاس تروریستی» نامید و گفت تصاویر پخششده از جمعیت انبوه، واقعیت کامل جامعه ایران را نشان نمیدهد چرا که بسیاری از ایرانیان در ۹ و ۱۰ اسفند، کشتهشدن خامنهای را جشن گرفتند اما حکومت با قطع اینترنت، اجازه نداد صدای شادی و امید آنها به آینده، به گوش جهانیان برسد.