
هیوا سیفیزاده، خواننده و مدرس آواز ایرانی، از صدور حکم چهار سال حبس تعزیری علیه خود در دادگاه بدوی خبر داد. این پرونده به اجرای او در ۹ اسفند ۱۴۰۳ در عمارت «روبهرو» در تهران مربوط میشود؛ مجموعه فرهنگی و هنری که نیروهای امنیتی در جریان برنامه وارد سالن آن شدند و پس از توقف اجرا، سیفیزاده را بازداشت کردند.
مبنای این پرونده، از جمله تکخوانی او در آن اجرا عنوان شده است. در آن شب، سیفیزاده تنها برای چند دقیقه روی صحنه حضور داشت و بهگفته خودش، چند بیت از اشعار سعدی را در قالب آواز ایرانی اجرا کرد.
مقامهای وزارت ارشاد اسلامی اعلام کردند که اجرا مجوز نداشته و همچنین بر تکخوانی سیفیزاده در جریان برنامه تأکید کردند.
هیوا سیفیزاده پس از ابلاغ حکم در پیامی تصویری که در شبکههای اجتماعی منتشر کرده، گفته است: «سالهاست که در حوزه موسیقی ایرانی فعالیت میکنم، آواز ایرانی میخوانم و تدریس میکنم. همه این سالها علیرغم تمام مشکلات، موانع و محدودیتهایی که برای من و خوانندههای خانم و امثال من وجود دارد، سعی کردم فقط کاری را انجام بدهم که دوستش دارم و تمام زندگیام را صرفش کردهام.»
او با اعتراض به اتهام مطرحشده، پرسیده است: «کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟» سیفیزاده همچنین گفته است روشن نیست «خواندن شعر سعدی یا آواز ایرانی» چگونه میتواند چنین عنوانی پیدا کند.
او درباره سابقه فعالیت خود نیز گفته است که با وجود محدودیتهای موجود برای خوانندگان زن، تلاش کرده به فعالیت حرفهای خود در زمینه آواز ایرانی ادامه دهد.
سیفیزاده اکنون اعلام کرده است که همراه با وکیل خود به حکم صادرشده اعتراض خواهد کرد و پرونده را در دادگاه تجدیدنظر پیگیری میکند.
هیوا سیفیزاده متولد کرمانشاه و مقیم تهران است.
پرونده این خواننده بار دیگر مسئله محدودیت برای آوازخوانی زنان در ایران را مطرح کرده است.
در پروندهای مشابه، پرستو احمدی، خواننده موسیقی پاپ نیز پس از انتشار کنسرتی در دیماه ۱۴۰۳ بدون حجاب اجباری که در آن بهصورت تکخوانی آواز خوانده بود، با پیگرد قضائی مواجه شد. او و هشت تن از عوامل کنسرت را به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوعالخروجی و دو سال ممنوعیت از فعالیت هنری محکوم کردند.
حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده برجسته، از صدور حکم شلاق برای دستاندرکاران این کنسرت بهشدت انتقاد کرد و گفت: «عصر حجر جلوی چشم ماست.»