
کنگره حزب دموکراتمسیحی آلمان در شهر هامبورگ رهبر جدید این حزب را انتخاب کرد. خانم آنگرت کرامپ کارنباور با ۵۱۷ رای به عنوان جانشین آنگلا مرکل و رهبر جدید حزب دموکراتمسیحی آلمان انتخاب شد.
کنگره حزب دموکرات مسیحی آلمان روز جمعه ۱۶ آذر (۷ دسامبر) در کلانشهر هامبورگ برگزار شد. یک زن، آنگرت کرامپ کارنباور، و دو مرد، فریدریش مرتس و ینس اشپان برای رهبری حزب نامزد شده بودند. در دور اول رایگیری ینس اشپان حذف شد.
در دور دوم رایگیری رقابت میان آنگرت کرامپ کارنباور و فریدریش مرتس بود. از مجموع ۱۰۰۱ نماینده حاضر در کنگره رای ۹۹۹ نفر سالم و معتبر بود. از این تعداد ۵۲۷ نفر به خانم آنگرت کرامپ کارنباور و ۴۸۲ نفر به فریدریش مرتس رای دادند.
به این ترتیب خانم کرامپ کارنباور ۷/ ۵۱ درصد و فریدریش مرتس ۲/ ۴۸ درصد آرای نمایندگان کنگره حزب حاکم دموکرات مسیحی را به دست آوردند.
آنگرت کرامپ کارنباور بعد از آنگلا مرکل، دومین زنی است که رهبری حزب دموکرات مسیحی آلمان را به دست میگیرد.
پس از اعلام نتایج رسمی انتخابات رهبری حزب، خانم کارنباور با پذیرفتن نتایج انتخابات، از نمایندگان کنگره و رای آنها تشکر کرد.
فریدریش مرتس نیز در سخنان کوتاهی پیروزی رقیبش را به وی تبریک گفت و از حامیانش خواست با تمام نیرو از خانم کارنباور، رهبر جدید حزب، پشتیبانی کنند. مرتس اعلام آمادگی کرد که همچنان از حزب خود حمایت کند اما گفت برای هیات رهبری جدید حزب نامزد نخواهد شد.
فریدریش مرتس همچنین از اعضای کنگره حزب خواست به ینس اشپان که در دور اول رقابتها برای رهبری حزب حذف شده بود، برای عضویت در هیات رهبری جدید حزب رای دهند.
در باره آنهگرت کرامپ – کارنباوئر
ناظران مبارزات انتخاباتی میان سه نامزد ریاست حزب دمکرات مسیحی آلمان بر این نظرند که آنهگرت کرامپ – کارنباوئر در مقایسه با رقبایش قویترین نطق انتخاباتی را ایراد کرد. “آ کاکا”، آنگونه که گاه آنهگرت کرامپ – کارنباوئر خودش را مینامد، در سخنرانیاش در اجلاس حزب گفت که حزب دمکرات مسیحی آلمان باید “قدرتمندترین حزب مردمی” باقی بماند. او همچنین از ایده “اروپایی قوی” دفاع کرد که “در درون باز و در بیرون محفوظ است” و به شورای امنیت اروپا و ارتش اروپا متکی است. او همچنین به موضوعهایی چون دیجیتالیزه کردن، دولت قوی و تأمین امنیت شغلی کارگران اشاره کرد.
تجربه و واقعبینی
آنهگرت کرامپ – کارنباوئر را تجسم پیوند با پایه حزب دمکرات مسیحی و نزدیکی به واقعیتها میدانند. او در ایالت زارلند که زادگاه اوست به این صفتها شهرت دارد. او و همسرش هلموت ۳۴ سال است با هم زندگی مشترک دارند و دارای سه فرزند بزرگ هستند. مردم گاه دیدهاند که او بر پشت موتورسیکلت همسرش نشسته و او را در راهی همراهی میکند. گاه او را به عنوان تماشاگر فوتبال یا هاکی روی یخ دیدهاند. هلموت که مهندس معدن است از کارش دست کشید و وقتش را صرف فرزندانشان کرد تا همسرش بتواند در شغل سیاسیاش پیشرفت کند. هلموت کارنباوئر در اجلاس حزب دموکرات مسیحی در هامبورگ در ردیف میهمانان نشسته بود.
آنهگرت کرامپ – کارنباوئر که پیش از این دبیرکل حزب دموکرات مسیحی بود پس از اعلام کنارهگیری آنگلا مرکل در پایان ماه اکتبر از ریاست حزب، به عنوان نخستین سیاستمدار معروف زن این حزب اعلام کرد که میخواهد نامزد ریاست حزب شود. او از آن زمان وظایفش به عنوان دبیرکل حزب را کنار گذاشت. در مبارزه انتخاباتی غیر رسمی با دو رقیب محافظهکارش فریدریش مرتس و ینس اسپان او بیش از هر چیز بر وجوه اجتماعی و ارزشهای پایهای حزب دمکرات مسیحی تأکید میکرد.
طرفدار “حزب مردمی”
آنهگرت کرامپ – کارنباوئر همیشه اصرار میورزید که جایگاه دموکرات مسیحیها به عنوان آخرین “حزب مردمی” باید میان جامعه باشد. او همواره با “گرایش به راست” حزب مخالفت میکرد.
آنهگرت کرامپ – کارنباوئر فرد معتمد و نزدیک به صدراعظم آلمان محسوب میشود. اما او پیش از هر چیز سیاستمداری باتجربه در همه سطوح سیاسی است. او که دانشآموخته رشتههای علوم سیاسی و حقوق است در سال ۱۹۹۸ به مدت شش ماه نماینده مجلس فدرال آلمان بود، اما سپس با حمایت پتر مولر، که در آن زمان نخست وزیر زارلند بود و هم اکنون قاضی دادگاه قانون اساسی آلمان است، به عرصه سیاست در ایالت زارلند بازگشت.
آنهگرت کرامپ – کارنباوئر در طول ۱۲ سال چهار بار به وزارت وزارتخانههای مختلف ایالتش رسیده و همواره از تجربیات دوران وزارتش در نطقهایش سخن میگوید. او در عرصههای وزارت داخلی، خانواده و زنان، آموزش و فرهنگ و امور اجتماعی تجربه اندوخته است. او در سال ۲۰۱۱ جانشین پتر مولر شد و به نخستوزیری ایالت زارلند رسید. او دومین زن سیاستمدار از احزاب متحد دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی آلمان بود که به بالاترین مقام سیاسی یک ایالت در آلمان رسیده بود.
“میتوانم و میخواهم”
آنهگرت کرامپ – کارنباوئر در سال ۲۰۱۸ به برلین رفت و به عنوان دبیرکل حزب دموکرات مسیحی کارش را آغاز کرد. او در سخنرانیاش در اجلاس حزب در پایتخت آلمان گفت: «میتوانم، میخواهم و میشوم. و به این خاطر، با علاقه در خدمت حزب هستم.» اعضای حزب با آغوش باز او را پذیرفتند و به دبیرکلی برگزیدند. او از زارلند کوچک به صحنه بزرگ سیاست در برلین آمده بود و به زودی به عنوان کسی شهرت یافت که میان جناحهای مختلف و رقیب درون حزب میانجیگری میکند و آنها را به هم پیوند میدهد و در بیرون حزب از علائق آن به خوبی دفاع میکند.
مهمترین پروژه او تا کنون این بوده که روی برنامه اساسنامه جدید حزب کار کند. هدف او از چنین اساسنامهای تعین بخشیدن به هسته محافظهکارانه حزب دمکرات مسیحی آلمان است که تحت ریاست آنگلا مرکل نتوانسته بود اعتماد گروههای اقتصادی و محافظهکار را جلب کند.
او به خاطر این پروژه به ۵۰ شهر آلمان سفر کرد و با انجمنهای محلی به گفتوگو نشست و در سخنرانیهای انتخاباتیاش مدام به تجربهها و گفتوگوهایش در این سفرها میپرداخت. گویی این سفرها راه رسیدن او به ریاست حزب را هموار کردند.
از: دويچه وله