
چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو که در بوسان کره جنوبی برگزار شد، با ثبت پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراث جهانی موافقت کرد و شمار آثار جهانی ایران را افزایش داد.
پرونده ثبتشده شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی است؛ قلعههای الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی رشتهکوه البرز قرار دارند.
این مجموعه تاریخی که قدمت آن به سدههای یازدهم تا سیزدهم میلادی بازمیگردد، نمونهای از معماری دفاعی و سازمان فضایی پیشرفته در ایران به شمار میرود. این دژها با بهرهگیری از ویژگیهای طبیعی منطقه، مدیریت منابع آب، کنترل مسیرهای ارتباطی و استحکامات نظامی طراحی شدهاند و نقش مهمی در ساختار سیاسی و دفاعی دوران خود ایفا کردهاند.
یونسکو در ارزیابی این پرونده، به ارزش تاریخی و مهندسی این شبکه دفاعی و همچنین جایگاه آن بهعنوان یکی از مراکز علمی آن دوره اشاره کرده است. نام اندیشمندانی مانند خواجه نصیرالدین طوسی نیز با تاریخ قلعه الموت و فعالیتهای علمی آن پیوند خورده است.
با ثبت این پرونده، شمار آثار ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو بار دیگر افزایش یافت. ایران پیش از این نیز آثار شاخصی مانند تخت جمشید، میدان نقش جهان اصفهان، چغازنبیل، ارگ بم، پاسارگاد، گنبد سلطانیه، مجموعه کلیساهای ارامنه ایران، باغهای ایرانی، کاخ گلستان، شهر سوخته، منظر فرهنگی میمند، بیابان لوت، راهآهن سراسری ایران، جنگلهای هیرکانی، کاروانسراهای ایرانی و هگمتانه را در این فهرست به ثبت رسانده بود.