به گفته یکی از دانشمندان برجسته تسلیحات هسته‌ای چین، این کشور امیدوار است طی شش سال آینده، با انرژی همجوشی هسته‌ای، انرژی پاک تقریبا بی‌حدوحصری را تولید کند.

پروفسور پنگ شیانجو، از آکادمی فیزیک مهندسی چین در نشستی که اندیشکده «تکسکوپ» (Techxcope) مستقر در پکن برگزار کرد، گفت که دولت چین ساخت بزرگ‌ترین نیروگاه توان پالسی جهان در چنگدو در استان سیچوان را تصویب کرده است.

به گزارش «ساوت چاینا مورنینگ پست» که این گزارش را برای نخستین بار منتشر کرد، پروفسور پنگ گفت: «فرایند شروع به کار همجوشی، باارزش‌ترین چیز در علم و فناوری در دنیای امروز است.»

«اولین بودن در جهان در دستیابی به همجوشی در مقیاس [عملی تولید] انرژی، مهم‌ترین نقطه عطف در مسیر انرژی همجوشی برای بشر خواهد بود.»

از همجوشی هسته‌ای با ‌عنوان آرزوی دست‌نیافتنی و هدف نهایی منبع انرژی یاد می‌شود، زیرا [این فرایند] با تقلید از واکنش‌های طبیعی در خورشید رخ می‌دهد که در جریان آن مقادیر عظیمی انرژی آزاد می‌شود که اتم‌های هیدروژن به یکدیگر برخورد می‌کنند و اتم‌های هلیوم را تشکیل می‌دهند.

این فرآیند تاکنون به دلیل دماهای زیاد و پیچیدگی محتوای پلاسما در هسته رآکتور، غیرواقعی و خیالی به نظر رسیده است.

گروهی از پژوهشگران در کره جنوبی در اوایل ماه جاری گزارش دادند که برای نخستین بار موفق شده‌اند یک واکنش همجوشی هسته‌ای را به مدت ۳۰ ثانیه در دمای بیش از ۱۰۰ میلیون درجه سانتی‌گراد حفظ کنند.

بهترین نتایجی که تاکنون دانشمندان چینی با استفاده از «خورشید مصنوعی» داشته‌اند، واکنشی است که در دمای قدری کمتر از ۷۰ میلیون درجه سانتی‌گراد به مدت بیش از ۱۷ دقیقه انجام شد.

نیروگاه چینی بر اساس چیزی به نام ماشین «زی-پینچ» (Z-pinch) کار خواهد کرد که واکنش همجوشی یک بمب گرما‌هسته‌ای را با پالس‌های الکتریکی شدید تقلید می‌کند. آن‌ها معمولا به‌منظور توسعه سلاح‌های اتمی استفاده می‌شوند و اخیرا به دلیل اختلال‌هایی که در پلاسما ایجاد می‌شود و به فروپاشی آن منجر می‌شود، همچون راهی مناسب برای انرژی همجوشی هسته‌ای در نظر گرفته شده‌اند.

رویکردهای جدید برای تثبیت پلاسما، ازجمله فرآیندی به نام جریان محوری برشی، نشان می‌دهد که [ساخت] یک نیروگاه همجوشی هسته‌ای در مقیاس کامل با این روش ممکن است در آینده امکان‌پذیر باشد. با این حال پروفسور پنگ گفت که فرآیند همجوشی در نیروگاه جدید ابتدا برای هدایت ذرات به اورانیوم مورداستفاده قرار می‌گیرد که به‌نوبه خود، یک رآکتور شکافت هسته‌ای را تامین می‌کند.

انتظار می‌رود دستگاه «زی-پینچ» در سال ۲۰۲۵ تکمیل شود و تاریخ تکمیل کل تاسیسات برای سال ۲۰۲۸ تعیین شده است. پروفسور پنگ تخمین می‌زند که این تاسیسات تا سال ۲۰۳۵ قادر به تولید انرژی همجوشی هسته‌ای تجاری و مستقیما [قابل انتقال] به شبکه برق خواهد بود.

چالش‌های زیادی پیش از تحقق این هدف نهایی باقی می‌ماند، ازجمله طراحی قطعات به‌ویژه که قادر به انجام این فرآیند‌ند، اگرچه [این روش] در صورت موفقیت‌آمیز بودن، بالقوه می‌تواند نیازهای انرژی را به مدت ده‌ها هزار سال برآورده کند.