
امروز ۵ دی ۱۴۰۴ جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی اعدام شده در دهه ۶۰ و قتل عام تابستان ۶۷ برای بزرگداشت یاد عزیزان خود به گلزار خاوران رفتند. ماموران انتظامی و امنیتی که از صبح زود در محل مستقر بودند، مانند گذشته با بستن درهای گلزار خاوران مانع ورود خانواده ها به داخل گلزار شدند. علاوه بر این، از تجمع خانواده ها در مقابل در ورودی گلزار و گذاشتن عکس عزیزان خود و گلباران آن جلوگیری کردند. جمعی از خانواده ها مسیر منتهی به ورودی گلزار را گلباران کردند و برخی گل های خود را از بالای دیوارهای بلند گلزار به داخل پرتاب کردند. همچنین، بنابر گزارش ها، دفن درگذشتگان بهایی در قطعه گورهای دسته جمعی خاوران همچنان ادامه دارد. جامعه بهائیان و خانواده های خاوران بارها مخالفت خود را با این کار اعلام کرده اند. خانواده های خاوران بارها اعلام کرده اند که این اقدام حاکمیت نه تنها بی حرمتی به پیکر پاک عزیزان آنها بلکه اقدامی در جهت پاک کردن آثار جنایت جمهوری اسلامی در دهه ۶۰ به ویژه قتل عام زندانیان در تابستان ۶۷ است.
بزرگداشت یاد عزیزان و سوگواری جمعی ابتدایی ترین حق هر انسانی است. جمهوری اسلامی نه تنها با اعدام و قتل مخالفان سیاسی جان آنها و حق حیاتشان را می گیرد، بلکه با جلوگیری از برگزاری مراسم بزرگداشت آنها کرامت انسانی آنها را انکار می کند. حاکمیت سرمایه داریِ استبدادی با سرکوب تجمع های مسالمت آمیز برای بزرگداشت یاد اعدام شدگان، قربانیان قتل های سیاسی، و کشته شدگان اعتراضات خیابانی در طی دهه های گذشته از یادآوری سرکوب های خونین خود و دادخواهی خانوادهها جلوگیری میکند. حاکمیت با سرکوب خانواده های دادخواه تلاش می کند صدای دادخواهی آنها را خاموش و آنها را منزوی کند. همچنین، مانع آن می شود که مردم آزادی خواه دادخواهی را مسئولتی ملی بشمارند و با پیوستن به خانواده های دادخواه مانع تکرار جنایت های سازمان یافته حکومتی شوند. همان طور که کارزار “سه شنبه های نه به اعدام” نشان می دهد، امروز مخالفت با اعدام باید به مطالبه عمومی تبدیل شود و مردم آزادی خواه نباید خانواده های دادخواه را تنها بگذارند.
کانال تلگرام منشور آزادی، رفاه، برابری
۵ دی ۱۴۰۴