بر اساس اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، مبلغی که بیمار در اواسط اردیبهشت برای ۱۵ قلم از این انسولین پرداخته، ۱۵۹ هزار و ۲۵۰ تومان است.

همان تعداد از همان نوع انسولین از داروخانه‌ای یکسان در شهر تبریز، در تاریخ هشتم تیر، ۳ میلیون و ۹۰۹ هزار و ۲۵۰ تومان خرج روی دست بیمار گذاشته است.

این تغییر قیمت به معنای حدود ۲۳۵۵ درصد افزایش است.

در هر دو فیش، سهم بیمه، سهم سازمان، سهم بیمار، سهم صعب‌العلاج و تعرفه خدمات دارویی، بدون تغییر باقی مانده‌اند.

با این حال، قیمت کل اقلام دارویی از ۹ میلیون و ۶۸۶ هزار و ۲۵۰ تومان به ۱۳ میلیون و ۴۳۶ هزار و ۲۵۰ تومان افزایش یافته است. یعنی ۳ میلیون و ۷۵۰ هزار تومان افزایش یا حدود ۳۸.۷ درصد.

سهم پرداختی بیمه تامین اجتماعی با وجود افزایش قیمت پایه دارو، در فیش جدید روی ۹ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان باقی مانده است.

همچنین در فیش جدید، ردیفی با عنوان «تفاوت» به مبلغ ۳ میلیون و ۷۵۰ هزار تومان مستقیما به بیمار منتقل شده است. ردیفی که در فیش اردیبهشت وجود نداشت.

به این ترتیب، اگرچه قیمت خود دارو کمتر از ۴۰ درصد افزایش یافته، اما به‌دلیل ثابت ماندن سقف تعهد بیمه، مبلغ پرداختی بیمار ۲۳۵۵ درصد رشد پیدا کرده است.

افزایش روزانه قیمت دارو

ایران‌اینترنشنال ۹ اردیبهشت از جهش قیمت انواع انسولین در مقایسه با پیش از نوروز خبر داده بود. موضوعی که نشان می‌دهد رشد قیمت‌ها محدود به هفته‌های اخیر نمی‌شود.

بر اساس آن گزارش، قیمت برخی انواع انسولین تولید داخل تا ۲۱۲ درصد و نمونه‌های خارجی تا ۲۷۱ درصد افزایش یافته بود.

با این حال، بررسی تازه دو فیش خرید حاکی از آن است که روند رشد قیمت‌ها ادامه یافته و در فاصله اواسط اردیبهشت تا هشتم تیر، قیمت همین نسخه بار دیگر افزایش پیدا کرده است.

در عین حال، آن گزارش تنها به افزایش قیمت دارو پرداخته بود و اثر تغییرات بر هزینه نهایی بیماران را بررسی نمی‌کرد.

مقایسه دو فیش خرید جدید نشان می‌دهد ناکارآمدی پوشش بیمه‌ای باعث شده افزایش کمتر از ۴۰ درصدی قیمت دارو، به رشد بیش از ۲۴ برابری مبلغ پرداختی بیمار منجر شود.

فعالان صنعت دارو افزایش هزینه‌های تولید را عامل اصلی بحران کنونی می‌دانند.

به گفته آن‌ها، حذف ارز ترجیحی، جهش نرخ ارز، افزایش قیمت مواد اولیه و بسته‌بندی، رشد دستمزدها، بالا رفتن هزینه‌های مالی و همچنین تاثیر جنگ بر زنجیره تامین، هزینه تولید دارو را به شکل قابل توجهی افزایش داده است.

این فعالان می‌گویند در حالی که هزینه تامین مواد اولیه و سرمایه در گردش شرکت‌های دارویی به‌شدت افزایش یافته، اصلاح قیمت دارو با تاخیر انجام شده و حمایت موثری نیز از سوی دولت و نظام بانکی صورت نگرفته است.

از دی ۱۴۰۴ و هم‌زمان با اجرای سیاست همسان‌سازی نرخ ارز، مواد اولیه و اقلام جانبی صنعت دارو که پیش‌تر با ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی تامین می‌شد، با نرخ‌هایی در حدود ۱۴۴ تا ۱۴۵ هزار تومان تامین شده‌اند.

محمد عبده‌زاده، رییس کمیسیون اقتصاد سلامت اتاق بازرگانی تهران، ۱۰ تیر به روزنامه دنیای اقتصاد گفت از اسفندماه بخش عمده داروها از شمول ارز ترجیحی خارج شدند و تولید آن‌ها با نرخ جدید ارز انجام می‌شود.

دنیای اقتصاد در جمع‌بندی این وضعیت یادآور شد بازار دارو اکنون با دو بحران هم‌زمان روبه‌رو است؛ از یک سو تولیدکنندگان از افزایش شدید هزینه تولید، کمبود نقدینگی و دشواری تامین سرمایه در گردش سخن می‌گویند و از سوی دیگر، بیماران با افزایش چشمگیر سهم پرداخت از جیب خود مواجه شده‌اند.

بر این اساس، رشد قیمت دارو را نمی‌توان صرفا به حذف ارز ترجیحی نسبت داد، بلکه مجموعه‌ای از عوامل از جمله جهش نرخ ارز، افزایش هزینه نهاده‌های تولید، سال‌ها سرکوب قیمت، بی‌ثباتی اقتصاد و ناکارآمدی سازوکارهای حمایتی، در شکل‌گیری وضعیت کنونی نقش داشته‌اند.