![](http://melliun.org/v/wp-content/uploads/2017/10/Dariush-Adim-262x300-150x150.jpg)
داریوش عدیم
محمدعلی طاهری محقق، نظریه پرداز و بنیانگذار گروه عرفان حلقه است که در اولین روز فروردین ماه ۱۳۳۵ در خانواده ای مسلمان و در کرمانشاه زاده شد.
او دو برادر و دو خواهر به نام های کمال، جمال و آذردخت (نام خواهر دیگر وی در دست نیست) دارد. پدرش محمد آقا نام داشت و مادرش را عزت الملوک صدا می کردند(هر دو فوت شده اند). حاصل ازدواج محمدعلی طاهری با زیبا محمدیان دو فرزند به نام های سپهر و نگار است.
محمدعلی طاهری شرح دوران کودکی خود را این گونه بیان می کند: “از همان دوره کودکی نسبت به همه چیز کنجکاو بودم، سوالات بی شماری از ذهنم می گذشت و با اشتیاق تمام پیگیر رسیدن به پاسخ تمام پرسش هایم بودم”.
آسمان و فضای لایتناهی شب و ستارگانش برای وی از جذابیت خاصی برخوردار بود. او که بعد از دوره دبستان، همراه خانواده اش به تهران می رود و مقاطع تحصیلی بعد از دبستان را آن جا ادامه می دهد، هم چنان اشتیاقش برای کنکاش در آسمان و پرداختن به دنیای لایتناهی را حفظ می کند و همین اشتیاق باعث می شود که اولین هواپیمای کنترل شونده خود را در سن ۱۳ سالگی طراحی کرده و بسازد. در ادامه و با تشویق اطرافیان، در ۱۶ سالگی موفق می شود که یک فروند هلیکوپتر در حیاط منزلشان، واقع در قلهک تهران بسازد. همین موضوع باعث توجه سیستم امنیت آن زمان، ساواک، شد که خانواده و به خصوص مادرش را دچار دردسرهای فراوانی کرد؛ با این حال اشتیاق او به صنعت هوانوردی تا جایی پیش رفت که موفق به ساختن یک کایت نیز شد که با آن چندین بار پرواز را تجربه کرد.
او سال ۱۳۵۵ در اولین نمایشگاه سراسری آثار مبتکرین و مخترعین جوانان کشور با طراحی و ساخت یک هواپیمای مدل کنترل راه دور به همراه چندین طرح برای ساخت هواپیما -از جمله طرح هواپیمای عمود پرواز-، شرکت کرد و به مقام نخست آن رقابت ها در رشته فنی و اختراعات رسید.
یک سال بعد در همان نمایشگاه با ارائه یک فروند هواپیمای یک نفره و چندین طرح جدید دیگر برای ساخت اولین هواپیما و ارائه کتاب فرهنگ اصطلاحات فنی هواپیمایی که نسخه چرکنویس آن به پایان رسیده بود و حاصل تلاش او بین سال های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۴ بود، شرکت کرد. ایشان برای دومین بار رتبه نخست مخترعین سراسر کشور در رشته فنی همراه با جوایز متعدد را کسب نمود و هم چنین موفق به دریافت چندین بورس تحصیلی از دانشگاه های مختلف شد که به دلایلی از این بورس ها استفاده نشد. همزمان نیز مصاحبه هایی با طاهری در ارتباط با فعالیت ها، اختراعات و تحقیقاتش در مورد ریاضیات صورت گرفت.
شروع تحول اشراق و عرفان برای وی از آبان ماه ۱۳۵۷ بود. در این برهه از زندگی، او تنها یک جوان ۲۲ ساله بود که اشتیاق و علاقه وافری برای یافتن پاسخ پرسش هایش در زمینه کیهان شناسی و درک هستی داشت.
بعد از ورود به دنیای کشف و شهود خود، آهسته آهسته به جمع آوری تحقیقاتی علمی در این زمینه روی آورد و مجموعه آن ها را طی چند سال در غالب کلاس هایی کوچک ادامه داد؛ به نحوی که خروجی آن ها همان جلسات کوچک بود که کم کم در زمینه تحقیقاتی که کرده بود، وسیع تر شده و بر جمعیت کلاس هایش هر روز افزوده می شد. ماحصل برگزاری، دوره هایی بود که به صورت قانونی و با مجوز در زمان ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد با استقبال قابل توجهی مواجه شد؛ تا جایی که موفق به کسب دیپلم های افتخاری از چند دانشگاه خارج کشور و همین طور منجر به قدردانی و سپاس از دانشگاه های معتبر علمی داخل کشور از جمله دانشگاه تهران شد.
محمدعلی طاهری در سال های پس از انقلاب و در دوره ای که جمهوری اسلامی از آن به عنوان دفاع مقدس یاد می کند(دوران جنگ ایران و عراق)، دو نمونه مسلسل دستی به نام های شهاب و شفق را طراحی و آماده خط تولید کرد. در این مورد می توان به کتاب خاطرات روزانه اکبر هاشمی رفسنجانی مراجعه کرد.
وی بعد از این که تلاش هایش برای ساخت و تولید طرح های متعدد در زمینه نظامی بی نتیجه ماند، تصمیم به ادامه تحصیل در خارج از کشور گرفت. ایشان پس از سفرهای متعدد به کشورهای اروپایی و ژاپن، در نهایت در کشور ترکیه و در آنکارا مستقر گردید و بعد از مدتی در آن جا در دانشگاه فنی خاورمیانه (Middle East Technical University” METU”) -که یک دانشگاه انگلیسی زبان است-، به تحصیل ادامه داد. نکته قابل توجه این است که با توجه به تجربه ایشان در خصوص صنعت هواپیما سازی و مهندسی مکانیک، انتظار می رفت که برای ادامه تحصیل در همین زمینه مشتاق باشد، اما او مهندسی محیط را انتخاب کرد.
وی پس از بازگشت به کشور، به همراه خواهر و شوهر خواهرش شرکت مهندسى و طراحى “تیواکیان” با شماره ثبت ۱۳۹۳۳۰ را تاسیس کرد و به عنوان مدیر عامل این شرکت به طراحى و ساخت ماشین آلات مورد نیاز کارخانه هاى مختلف مانند کارخانه هاى تولید قارچ، آرد، خوراک دام و طیور و غیره پرداخت. در این دوران بود که برای اولین بار در ایران یک سری از ماشین آلات را طراحی و تولید نمود که می توانست آرد، خوراک دام و طیور را از سیلو به طور اتوماتیک منتقل و وزن کرده، سپس محتوای آن را در کیسه ای ریخته، تکان داده و در کیسه را بدوزد. هزینه ساخت، فروش و نصب این دستگاه ها چندین برابر کم تر از دستگاه مشابه خارجی آن زمان بود.
در واقع در همین دوره بود که در حین کار روزانه و اوقات فراغت به بررسی و تحقیق در زمینه عرفان مشغول گردید و نتیجه این تحقیقات منجر به پایه گذارى گروه عرفان کیهانى یا عرفان حلقه و آن چه که خود “طب های مکمل فرادرمانى و سایمنتولوژى” می نامید، شد.
محمدعلی طاهرى در تابستان ۱۳۸۵ به طور قانونی موسسه اى به نام “موسسه فرهنگى و هنرى عرفان کیهانى (حلقه)” تاسیس و به ثبت رساند و آموزش عرفان کیهانى و طب هاى مکمل را آغاز نمود.
این کلاس ها با استقبال اقشار مختلف جامعه روبه رو شد. کلاس هاى با جمعیت کم، به کلاس هاى پر جمعیت بالاى ۵۰۰ نفر تبدیل گردید. در همین دوره بود که طاهری موسسه اى به نام “کانون عرفان کیهانى” را در سازمان ملى جوانان نهاد ریاست جمهورى به ثبت رساند.
در طول این دوره ها، کلیه کلاس ها و دروس آموزشى به صورت صوتى-تصویرى، ضبط و ثبت گردید و هم چنین موضوعات دوره ها در قالب کتب و جزوات متعدد با مجوز رسمى چاپ شده و در اختیار عموم قرار گرفت.
دامنه آموزش عرفان کیهانى حتی به برگزاری کلاس ها در دانشگاه تهران تحت عنوان “فراپزشکى” گسترش یافت. طبق آمار رسمی موسسه عرفان کیهانی، در آن زمان بالغ بر ۳۵۰۰ نفر در این دوره ها شرکت کرده و گواهى پایان دوره را از این مرکز دریافت نمودند.
هم چنین در سال ۱۳۸۸ در دانشگاه علوم پزشکى ایران کلاس هاى آقاى طاهرى تحت نام “سایمنتولوژى” برگزار شد. سایمنتولوژی در واقع به مطالعه ذهن و روان و به مشکلات و بیماری های ناشی از عدم کارکرد صحیح ذهن و روان و بررسی علل تداخل آن ها می پردازد و راه حل هایی برای درمان بیماری های از این دست ارائه می دهد. این کلاس ها در دو گروه که هر کدام ۱۱۰۰ نفر بودند، برگزار می شد.
اما ماجرای پرونده سازی برای محمدعلی طاهری، مصادف می شود با وقایع سال ۱۳۸۸ و آغاز جنبشی که در اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری همان سال شکل گرفت. البته غالب شاگردان محمدعلی طاهری می گویند نهادهای امنیتی از فزونی هواداران وی احساس خطر کرده اند.
در این زمان اولین پرونده علیه طاهری با شکایت فردی ثبت می شود؛ فردی که مدعی است آقای طاهری با یکی از شاگردانش رابطه نامشروع دارد. در روند رسیدگی به این پرونده، تلاش های شاکی راه به جایی نبرد و محمدعلی طاهری به واسطه حکم قاضی شهباز صحراییان تبرئه و حکم برائت وی صادر شد.
اسماعیل منصوری لاریجانی، نویسنده ای که در زمینه عرفان اسلامی فعال است و پیش تر مقدمه دو کتاب از آقای طاهری را نوشته است، در جلسه نقدی که در اسفند ۱۳۸۹ در ستاد ملی ساماندهی پاسخ گویی دینی برگزار شد در تشریح دلایل ضدیت با آقای طاهری عنوان داشت: “بعد از دو سال من متوجه شدم که این آقا شبکه های درمانی به راه انداخته است. من این ها را صدا کردم و گفتم این کارهای شما غیرقانونی و غیرشرعی است، این خانم های آن چنانی که شما راه انداخته اید مردم را سرکیسه می کنند، درست نیست. بعد من متوجه شدم که این ها دنبال اهداف خودشان هستند. این بود که نامه زدم به ارشاد و جلوی چاپ آن را گرفتم. اولین بار من خودم از این ها شکایت کردم و گفتم این ها چه کار می کنند، از مردم پول میگیرند و کارشان نتیجه هم ندارد”.
در انتهای مقدمه کتاب عرفان کیهانی (حلقه)، که در سال ۱۳۸۴ منتشر گردیده، اسماعیل لاریجانی، خود مدعی نام گذاری عرفان حلقه به عرفان کیهانی شده بود.
بعضی تحلیلگران معتقدند، در پی سخنرانی سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در اواخر سال ۱۳۸۹ و تاکید وی بر لزوم مبارزه با آن چه او از آن به “عرفان های کاذب” یا نوظهور و وارداتی تعبیر نمود، حملات شدیدی متوجه دراویش و سایر گروه هایی که به موازات مجاری رسمی اقدام به تببین مسائل اعتقادی می کردند، صورت گرفت و گروه های عرفانی و معنوی نیز در این مورد مستثنی نبودند. با اعتقاد به این که اندیشه های محمدعلی طاهری در اسلام جایگاهی ندارد از طرف عده ای اتهامات متعددی به او وارد شد، که وی نیز در جواب اقدام به مطرح نمودن مواضع فکری و عقیدتی خود نمود تا ثابت کنند که این مواضع شفاف بوده و مغایرتی با اسلام و تشیع ندارد. البته این موضوع نه تنها کمکی در پاسخگویی به آن عده نداشته، بلکه به عنوان وارد شدن به مسائل اعتقادی تبعات جدیدی را متوجه او نمود.
قضیه پرونده سازی برای او به همین جا ختم نشد. این گونه بود که تداوم پروژه پرونده سازی علیه وی از اواخر سال ۱۳۸۸ شدت بیش تری گرفت. از اواخر سال ۸۸، همزمان با گسترده شدن دامنه فعالیت های او، محدودیت ها و کارشکنی ها و مزاحمت هایی از سوی برخی نهادهای امنیتی ایجاد شد. طاهری طی این مدت چندین بار بازداشت شد؛ اولین بار در ۲۹ فروردین ۱۳۸۹ و به مدت ۶۷ روز در بازداشت بود که با صدور قرار وثیقه آزاد شد و جلسات و کلاس های او از همان زمان تعطیل شد.
طاهری در تاریخ ۱۴ اردی بهشت ماه ۱۳۹۰ برای سومین بار بازداشت و سپس محاکمه گردید و با اتهاماتی چون افساد فی الارض، توهین به مقدسات، دخالت در امر پزشکی، تهیه و توزیع و تکثیر آثار سمعی بصری غیرمجاز و فعالیت های غیرقانونی در این زمینه، رابطه نامشروع(لمس بدن نامحرم در حین درمان)، تحصیل مال نامشروع و استفاده غیرمجاز از عناوین علمی مواجه گشت و عاقبت محکوم به گذراندن ۵ سال حبس و پرداخت ۹۰۰ میلیون جریمه نقدی و ۷۴ ضربه شلاق گردید.
با وجود این که در حال گذراندن پنج سال حبس تعزیری خود بود، در همین حال در بهمن ۱۳۹۳ خبری مبنی بر محاکمه مجدد او منتشر گردید و تاریخ اولین دادگاه مجددش ۶ اسفند ۱۳۹۳ بود. وی با پرونده سازی های مجدد اطلاعات و قرارگاه سپاه و با تلاش موسسه هایی چون بهداشت معنوی و انجمن نجات از حلقه و فتوای سه تن از مراجع تقلید که پیش تر(اسفند ۸۹) گرفته شده بود، مواجه شد.
محمدعلی طاهری بعد از ۵ سال در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۹۴ به پایان محکومیت خود رسید، اما پس از آن، قرار بازداشتش بارها توسط قضات دادگستری و قوه قضاییه تمدید شد و مجدد پرونده افساد فی الارض او به جریان افتاد و در ۵ شهریور همان سال با صدور حکم اعدام مواجه گردید. این حکم در دادگاه تجدید نظر و در پاییز ۱۳۹۴ نقض گردید.
سید محمود علیزاده طباطبایی، یکی از وکلای پرونده، اخیراً اعلام کرده است که موکلش با وجود صدور لغو حکم اعدام در دادگاه تجدید نظر، در تاریخ ۵ شهریور ماه همین امسال مجدداً با حکم اعدام مواجه شده است.
پرونده محمدعلی طاهری طی این دوران و چند سال اخیر یکی از پر افت و خیزترین پرونده های جرایم عقیدتی است که سرنوشت آن با دخالت اطلاعات سپاه و قرارگاه ثارالله هم چنان در هاله ای از ابهام قرار دارد.