کاوه ال حمودی: حضور بحث انگیز نماینده المان در جشن سفارت ایران و بی واکنشی ایرانیان مخالف

چهارشنبه, ۱ام اسفند, ۱۳۹۷
اندازه قلم متن

نیلز آنن، سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات‌های این کشور و وزیر مشاور در امور خارجی، به سفارت ایران در برلین دعوت می‌شود و با پذیرش دعوت، در مراسمی که در این سفارت برپا بوده، شرکت می‌کند.

حضور وزیر مشاور المان در جشن چهل سالگی نظام اخوندی در سفارت ایران در المان انتقادهای زبادی را متوجه این سیاستمدار، حزب سوسیال دمکرات المان و وزارت امور خارجه المان کرده است.

به گفته خبرگزاری دویچه وله «نیلز انن» ضمن دفاع از این کار خود، سیاست امریکا در قبال ایران را نیز نقد کرده است.

مسئله وقتی پیچیده می‌شود که مشخص می شود  این مناسبت، مراسم جشن  بزرگداشت چهلمین سال حاکمیت ارتجاع اخوندی است.

بر سر حضور این سیاستمدار المانی در سفارت ایران بحث های فراوانی وجود دارد ولی متاسفانه از سوی مخالفان ایرانی کمترین واکنشی نسبت به این مسئله به چشم می خورد.

بی شک سیاستمدار المانی حزب سوسیال دمکرات موافق حکومتی نیست که چهل  سال در ایران مسئول کشتار، شکنجه و اختناق است، لیکن منتقدان این را نیز مطرح می کنند که حضور همین سیاستمدار در جشن سالگرد استفرار جمهوری اسلامی در ایران ایا خلاف این مسئله را نشان نمیدهد؟ منتقدان می پرسند چرا وزیر مشاور در روابط خارجی المان باید در چنین مراسمی شرکت کند؟

انن در مصاحبه با دویچه وله از کار خود دفاع می کند و می گوید: «ما با تهران در حال گفتگو هستیم و این سیاست ماست.» او ضمن انتقاد به رویکردها و فشارهای امریکا می افزاید:«ما زیر فشارها هم با ایران در مورد سیاستهای منطقه ای اش و حمایتش ار گروههای تروریستی که در جهت نابودی اسرائیل فعالیت می کنند گفتگو می کنیم. ما نیاز داریم که مجاری گفتگو با تهران را باز نگه داریم. استراتژی فشار حداکثری امریکا (علیه ایران) برای من قانع کننده نیست و نیازی نمی بینم که از اقدام خود (شرکت در جشن سفارت ایران) ندامت کنم.»

امریکا از این حضور ناخشنود است، این ناخشنودی را می توان در گفتگوی ریچارد گرنل سفیر امریکا در المان در مصاجبه اش با شبکه خبری فاکس نیوز به وضوح مشاهده کردکه می گوید: «نیاز به برقراری دیالوگ را نباید با شرکت در مراسمی که در ان چهل سال خشونت را به جشن می نشینند، در هم امیخت.»

انتقادات به حضور این وزیرالمانی تنها از بیرون المان نبوده است بلکه بیژن جیرسرایی سخنگوی روابط خارجی فراکسیون حزب دمکراتهای ازاد المان در مجلس این کشور در گفتگو با دویچه وله می گوید: «مشکلی با این مسئله که دولت المان با سفیر ایران در این کشور دیدار داشته باشد ندارد، اما این جا موضوع بر سر حضور در مراسمی یا به عبارتی پارتی بمناسبت چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی است.»

بیژن جیر سرایی در ادامه این حرکت را “کج سلیقگی“ و “فراموش کردن تاریخ“ می نامد و می افزاید:« نیلز انن به اندازه کافی امکانات دیگر برای برقراری گفتگو و دیالوگ با ایران در اختیار دارد.»

سخنگوی روابط خارجی فراکسیون دموکرات‌های آزاد آلمان ادامه می‌دهد: «نباید فراموش کنیم که در چنین مراسمی مرتبا شعارهای ضد آمریکایی و ضد اسراییلی سر داده می‌شود.» جیرسرایی معتقد است حضور یک سیاستمدار آلمانی در چنین فضایی “پیامی ناخوشایند” خواهد فرستاد.

فعالان حقوق بشری هم از این دیدار انتقاد می کنند، کریستیان تسیمرمان ناشر مجله (نورافکن حقوق بشری) در مصاحبه ای با دویچه وله در حاشیه تظاهرات اپوزیسیون ایرانی در ورشو لهستان گفت: « دولت المان ظاهرا تصمیم خودش را گرفته است که کماکان دستان به خون اغشته نمایندگان رژیم ایران را بفشارد.»

متاسفانه از همه بی واکنش تر طبق معمول خود ایرانیان هستند از اپوزیسیون هم که بگذریم در المان شمار قابل توجهی از ایرانیان زندگی می کنند که درصدی از انان را افراد سیاسی فعال تشکیل میدهند.

ای کاش همانطور که در مقطع انتخابات ریاست جمهوری بسیاری ایرانیان در مقابل سفارت جمهوری اسلامی در صف های طولانی می ایستادند تا به اخوند روحانی رای بدهند، اکنون نیز این قدر عرق ملی میداشتند که به این نماینده المانی و حرب  سوسیال دمکرات المان نامه اعتراضی می نوشتند و می گفتند که ما از رفتن شما به سفارت جمهوری اسلامی وشرکت در جشن سالگرد حاکمیت جمهوری اسلامی نا خشنود و سرخورده هستیم. انوقت به ان نماینده وحزب متبوعش و دولت المان و دیگران در اروپا این پیام روشن و واضح داده می شد که ما ایرانیان خواهان ازادی و دمکراسی در کشورمان می باشیم و از سیاست مماشات دولت المان و دیگر دولتهای اروپایی با اخوندهای حنابتکار نا خرسند هستیم، انوقت انها قطعا حساب کار خودشان را می کردند و می فهمیدند که بسیاری از شهروندان ایرانی تبار مقیم کشورشان که حق رای نیز دارند از برقراری چنین روابطی نا خشنود اند.

ما ایرانی ها معمولا مسائل را بسیار پیچیده می کنیم، بسیار از میهن و میهن پرستی می گوئیم و شعار میدهیم ولی از انجام  ساده ترین و بی خطر ترین کار در دفاع از مردممان که دست و پایشان در داخل بسته  است سرباز می زنیم.

نیروهای اپوزیسیون نیز می توانستند یا برگزاری یک کمپین ایرانیان مقیم المان و اروپا را به نوشتن نامه های اعتراضی تشویق کنند. این یک کار حداقل است که با مختصر وقت و انرژی قابل انجام است و هیچ هزینه و ریسک و خطری هم برای کسی ندارد.

کاوه ال حمودی

Kaveh179@gmail.com


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.