نامه سیامک نمازی از زندان اوین به معاون علمی روحانی: به حکم انسانیت اگر نه، به خاطر وجدانت حقیقت را بگو

یکشنبه, ۲ام آذر, ۱۳۹۹
اندازه قلم متن

سیامک ‌نمازی، زندانی دو تابعیتی ایرانی‌-آمریکایی، که از مهرماه سال ۹۴ در سفر به ایران بازداشت و تاکنون بدون مرخصی زندانی است، در نامه‌ای از سورنا ستاری، معاون علمی حسن روحانی، خواست تا «نه فقط به حکم انسانیت» بلکه برای «راحتی وجدان خود»، واقعیت‌ها را درباره دلیل حضور او در ایران بازگو کند تا وی از زندان آزاد شود.

نمازی در این نامه از زندان اوین خطاب به سورنا ستاری، معاون علمی و فناوری حسن روحانی، نوشت: «من همان کسی هستم که «به‌خاطر برنامه‌های معاونت علمی و فناوری دچار مصائب غیرقابل تصوری شد. همان کسی که بیش از نیم دهه است که از شما می‌خواهد حقیقت را اعلام کنید و شما جوابش را با سکوت و سکوت و سکوت داده‌اید و از زیر بار مسئولیت‌تان در قبال او شانه خالی کرده‌اید.»

نمازی در ادامه به تلاش‌های خود برای تحقق برنامه‌های معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در ابتدای به قدرت رسیدن حسن روحانی اشاره کرد و خطاب به سورنا ستاری نوشت: «اگر به وجدان خود رجوع کنید، تصدیق می‌‌کنید که برای سفر نخبگان جوان جهانی به ایران که از برنامه‌های معاونت علمی و فناوری بوده، صادقانه تلاش کردم و به واسطه درخواست مکرر مجری برنامه‌های شما از ارتباطاتم به‌عنوان یکی از نخبگان منتخب مجمع اقتصاد جهانی تمام و کمال و بی‌مزد و منت برای موفقیت برنامه‌تان استفاده کردم.»

سیامک نمازی که در جریان سفر به ایران از مهر ماه ۹۴ بازداشت شده است،  در ادامه نامه خود به سورنا ستاری افزود: اگر چه برنامه معاونت علمی ریاست جمهوری « به‌خاطر مخالفت نهاد امنیتی موازی جامه عمل نپوشید، ولی در سفر بعدی‌ام به ایران برای دیدن پدر و مادرم، مزد خدمتم را ناباورانه با ممنوع الخروجی، بازجویی، سلول انفرادی، حکم حبس سنگین و گرفتار شدن خانواده‌ام و پدرم گرفتم.»

در این نامه، نمازی به سورنا ستاری یادآوری کرد که «نهاد امنیتی مخالف برنامه‌های شما، در ارزیابی اهداف این برنامه و همین‌طور همایش آی‌بریج ۲۰۱۵ آلمان و نقش من در آنها دچار اشتباه فاحش شد و ادعا کرد که آنها “در راستای شبکه‌سازی جنبش اجتماعی و براندازی نظام” با هماهنگی دولت آمریکا برنامه‌ریزی شده بودند و اینکه من طراح و “پشت پرده” این برنامه‌ها بوده‌ام و به این وسیله اهتمام به “تقرب و نفوذ” به معاونت علمی کرده‌ام.»

نمازی با تاکید براینکه «برخورد امنیتی سختی» با من رقم ‌خورد و «طی مرحله تحقیقات، شامل بیش از یک سال بازجویی بدون رعایت حقوق قانونی‌ام، ده‌ها انگ و وصله ناجور و ناروای دیگر هم به پرونده اضافه کردند» و «مطبوعات تندرو و صداوسیما با مصونیت کامل مشغول تشویش اذهان عمومی علیه بنده ‌شدند و نامم را به گِل» ‌کشیدند.

او در بخشی از این نامه با طرح این پرسش از معاون علمی و فناوری حسن روحانی که «آقای ستاری، آیا می‌توانید تصور کنید که بیش از دو سال حبس در شرایط قرنطینه شده بازداشتگاه امنیتی با جسم و روان انسان چه می‌کند»، نوشت: «امروز بیش از پنج سال است که بی‌وقفه و بدون مرخصی در زندان بسر می‌برم و حتی برای معالجه و درمان ولو مواردی که به تائید پزشکی قانونی هم رسیده است اکثرا با اعزام تحت الحفظ به مطب پزشک نیز موافقت نمی‌شود.مادری خسته و پدری بیمار و تنی رنجور و آینده‌ای مبهم نگاهم را به دنیا دگرگون کرده است».

در ادامه این نامه، سیامک نمازی افزود که «طنز تلخ این داستان از دستم نرفته که معاونت علمی و فناوری عده‌ای نخبه جوان، با نفوذ و تصمیم‌ساز را از چهار سوی جهان دعوت می‌کند تا آن‌ها را با واقعیات کشورمان آشنا کند» اما «سفر کاملا لغو می‌شود و در پایان این من هستم که به لطف برنامه شما چشمانم هرروز بیشتر از روز قبل نسبت به واقعیات این مرزوبوم باز می‌شوند، به راستی که زندان بهترین دانشگاه است.»

سیامک نمازی در بخش دیگری از نامه خود با بیان اینکه از سورنا ستاری «انتظار شجاعت بسیار بیشتری داشتم»، خطاب به معاون علمی حسن روحانی نوشت: «توقع می‌رفت به حکم انسانیت و وجدان، خود را مسئول برنامه‌های خود بدانید» و حتی «به حکم انسانیت هم اگر نه، به‌خاطر اعتبار خودتان، لااقل می‌بایست در شهادتی علنی اعلام می‌کردید که ارزیابی ضابط، نسبت به ماهیت این برنامه‌ها و نقش بنده در آن‌ها نادرست و ناصحیح» است.

این زندانی ایرانی-‌آمریکایی خطاب به معاون حسن روحانی نوشت: «آقای ستاری به راستی هنوز هم بار بیان واقعیت را بر دوشتان احساس نمی‌کنید»، از او خواست «نه تنها از بابت ضرورت احقاق حقوق پایمال شده‌ من و خانواده مظلومم بلکه برای راحتی وجدان خودت» باید حقیقت را اعلام کنید.

سیامک نمازی، شهروند ایرانی- آمریکایی، تیر ماه سال ۹۴ از امارات متحده عربی برای دیدار خانواده‌اش به ایران سفر کرد اما ممنوع الخروج شد و پس از چندین بار بازجویی، در اواسط مهر سال۹۴ بازداشت شد. او پیش از بازداشت مدیر دفتر برنامه‌ریزی استراتژیک شرکت نفتی کرسنت در امارات متحده عربی و از مدیران شرکت مشاوره «آتیه ‌بهار» در ایران بود.

چند ماه پس از دستگیری سیامک نمازی، پدر ۸۱ ساله او، باقر نمازی که در سال‌های پیش از انقلاب سمت‌هایی چون استاندار خوزستان را بر عهده داشت، برای پیگیری وضعیت فرزندش از آمریکا به ایران سفر کرد اما پس از ورود به تهران بازداشت شد.

دادگاه انقلاب تهران، در حکمی سیامک و باقر نمازی هر یک را به اتهام «همکاری با دول متخاصم» به ۱۰ سال زندان محکوم کرد.

سیامک نمازی تیر ماه سال‌جاری [۱۳۹۹] نیز در نامه‌ای به رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، نوشت که «برای مبارزه با تحریم دارو، بازگشت نخبگان و ارتقای وجهه ایران» تلاش کرده است ولی «این تلاش‌ها با برداشتی اشتباه جرم تلقی شده است.»

او در نامه‌اش خطاب به رییسی افزود که از «دادرسی عادلانه و منصفانه» محروم بوده است، «قبل از محاکمه پشت درهای بسته، یک سال در یک اتاق محبوس» بوده و دسترسی‌اش به وکیل به «یک ملاقات ۲۰دقیقه‌ای در حضور کارشناس [بازجو]» خلاصه شده و در دادگاه نیز از مشورت و صحبت با وکیل منع شده است.

از: ایران اینترنشنال


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.