سومین روز اعتراض کارکنان رسمی صنعت نفت: قانون را اجرا کنید

یکشنبه, 23ام مرداد, 1401
اندازه قلم متن

اعتراض کارکنان وزارت نفت به اجرایی نشدن ماده ۱۰ قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت است که از سال ۹۳ تاکنون مسکوت مانده است.

ایران وایر

ده‌ها واحد عملیاتی شرکت‌های بهره برداری مختلف و پالایشگاهی به اعتراض جمعی از کارکنان رسمی صنعت نفت و گاز کشور پیوستند.

شورای همبستگی کارکنان رسمی صنعت نفت در این رابطه اعلام کرد که بر اساس تصمیمات تازه این شورا، اعتراض در محل کار تا روز دوشنبه ۲۴مرداد ادامه خواهد داشت.

بر اساس این اطلاعیه چنانچه تا روز ۲۶ مردادماه سال جاری، وزیر نفت یا معاونت توسعه مدیریت او به صورت رسمی از طریق مصاحبه تلویزیونی یا از طریق بخش‌نامه رسمی تاریخ و نحوه اجرای ماده ده را اعلام نکنند، تجمعات با حضور خانواده کارکنان رسمی ادامه خواهد یافت.

از روز پنجشنبه بیستم مردادماه ۱۴۰۱ جمعی از کارکنان رسمی صنعت نفت و گاز کشور که در واحدهای ستادی و عملیاتی شاغل هستند، یک اعتراض گسترده را آغاز کرده و  در مراکز کاری خود با به دست گرفتن دست نوشته‌هایی نسبت به پاسخگو نبودن مسئولین اعتراض خود را علنی کردند.

اعتراض این بخش از کارکنان وزارت نفت به اجرایی نشدن ماده ۱۰ قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت است که از سال ۹۳ تاکنون مسکوت مانده است.

پرسنل رسمی نفت هم‌چنین خواهان «رسیدگی به وضعیت بهداشت و درمان، توجه بیشتر به رفاه کارکنان و خانواده‌ها، پایان دادن به انتصاب‌ افراد امنیتی، سیاسی و جناحی، معرفی و محاکمه غارت‌گران صندوق نفت، برداشتن سقف ریالی پاداش بازنشستگی، توجه بیشتر به واحدهای فرسوده و پرداخت مابه‌التفاوت حقوق جدول سال ۹۳ و مابه‌التفاوت مالیات» شده‌اند.

به گزارش شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، پرسنل رسمی واحدهای عملیاتی گفته‌اند تا سی‌ام مردادماه به اعتراضات خود در محل کار ادامه می‌دهند. اما پس از آن برگزاری تجمع سراسری را تدارک خواهند دید.

ماده ۱۰ قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت چه می‌گوید؟

در قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت که در تاریخ نوزدهم اردیبهشت‌ماه سال ۹۱ به تصویب رسیده، آمده است: «نظام‌های اداری و استخدامی و پرداخت حقوق و مزایای آن دسته از کارکنان شرکت‌های تابعه وزارت نفت که در واحدهای عملیاتی و تخصصی شاغل هستند، با رویکرد تقویت رقابت پذیری و سرعت بخشیدن به بهره برداری از میادین مشترک و حفظ نیروی انسانی متخصص، تابع آیین‌نامه خاصی است که بدون الزام به رعایت قانون مدیریت خدمات کشوری با رعایت سایر قوانین و مقررات مربوطه و با پیشنهاد وزارت نفت و تایید معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور تهیه می‌شود.»

در این آئین‌نامه، بند مربوط به ترمیم پایه‌های حقوق که مهمترین و امیدوار کننده‌ترین بخش این قانون بوده است، تاکنون اجرا نشده است. به همین دلیل از همان روزهای تصویب این آیین‌نامه، کارکنان وزارت نفت به این کوتاهی و عدم توجه به حق و حقوق‌ خود اعتراض کردند. اما وزارت نفت هم‌چنان زیر بار اجرای این بند از آئین‌نامه نرفته است.

دلیل اجرایی نشدن این بند، موضوع “اجازه” یا “تکلیف” بودن ماده ۱۰ قانون اختیارات و وظایف وزارت نفت است. موضوعی که بارها مورد اختلاف نظر کارکنان و وزارت نفت و مسئولان مربوطه قرار گرفته است. کارکنان صنعت نفت با استناد به مکاتبات و نامه‌نگاری‌های متعدد تاکید بر «لازم‌الاجرا» و «تکلیف» بودن ماده ۱۰ دارند. اما وزیر نفت تاکید دارد که ماده ۱۰ قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت «اجازه» است نه «تکلیف».

کدام شرکت‌ها اعتراض کرده‌اند؟

مراکزی که پرسنل آن دست به اعتراض زده‌اند، بدون ترتیب «واحد بهره برداری سرکان مالکوه»، «نفت و گاز غرب»، «اداره مهندسی فرآیند پالایشگاه چهارم مجتمع گاز پارس جنوبی»، «ستاد مجتمع گاز پارس جنوبی عسلویه»، «نفت و گاز گچساران»، «منطقه عملیاتی آغار دالان»، «پالایشگاه هفتم پارس جنوبی»، «شرکت بهره برداری نفت و گاز شرق»،‌ «خانگیران سرخس»، «بهره برداری فازهای ۲۰ و۲۱  مجتمع پارس جنوبی عسلویه»، «شرکت بهره برداری نفت و گاز شرق منطقه عملیاتی خانگیران»،  «کارگاه فاز چهار و پنج پارس جنوبی»، «دکل ۸۵ اهواز»،  «پرسنل مناطق نفت خیز جنوب»، «واحد آتش نشانی پالایشگاه اول پارس جنوبی»، «پالایشگاه چهارم پارس جنوبی»، «تاسیسات خط لوله سنندج»، «سکوی نفتی سروش در فلات قاره»، «نفت و گاز غرب منطقه نفت شهر»، «پالایشگاه نهم پارس جنوبی»، «واحد عملیات پیرا حفاری»، «واحد بهره برداری بهرگان فلات قاره»، «پالایشگاه گاز پارسیان»، «واحد بهره برداری غرب کارون»، «شرکت نفت و گاز اروندان»، «ایستگاه تزریق گاز شرکت بهره برداری نفت و گاز مارون»، «واحد بهره برداری مجتمع پارس جنوبی پالایشگاه هشتم»، «کارگاه مرکزی پارس جنوبی»، «کارکنان آتش نشانی منطقه عملیاتی نار و کنگان»، «شرکت بهره برداری نفت و گاز غرب منطقه چشمه خوش»، «منطقه عملیاتی تنگ بیجار ایلام نفت و گازغرب»، «پالایشگاه دوم پارس جنوبی»، «کارکنان سکوی نوروز شرکت فلات قاره»، «شرکت بهره برداری نفت چشمه خوش»، «واحد کنترل و ابزار دقیق پالایشگاه کرمانشاه»، «منطقه پنج عملیات انتقال گاز»، «سکوی نفتی بهرگان‌سر»، «فازهای دو وسه پارس جنوبی»، «شرکت نفت و گاز پارس»، «کارکنان پالایشگاه ششم» و «واحد کنترل کیفیت پالایشگاه چهارم»

تجمع اعتراضی کارگران پالایش و پخش فرآورده های نفتی منطقه آبادان

روز ۲۲ مردادماه هم کارگران پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی منطقه آبادان در اعتراض به عدم پرداخت به موقع حقوق و افزایش مالیات و در پی اعمال تغییرات در قوانین، مقابل ساختمان این شرکت تجمع کردند.

روز سوم مرداد ماه ۱۴۰۱ هم جمعی از همکاران  دستور کاری تاسیسات نفت و گاز کارون و نگهبانان چاه‌های منطقه غیزانیه، در اعتراض به عدم تغییر وضعیت به قراردادی، با تجمع مقابل مدیریت شرکت مناطق نفت خیز جنوب (ساختمان چهار طبقه) خواستار  رسیدگی به مطالبات خود شدند.

این گروه از کارگران که قرارداد روزمزد دارند، از حق و حقوق و آیتم‌های مزدی قانون کار برخوردار نیستند. از این رو یکی از مطالبات آنها ثبت قراردادها در سامانه اطلاعات پیمانکاران نیروی انسانی نفت است. تا از طریق شفافیت قرارداد و میزان دستمزد دریافتی، بتوانند حقوق خود را مطالبه نمایند. آنها اعلام کرده‌اند حقوق این بخش از همکاران، نصف نیروهای پیمانکاری است و از دریافت حقوق اضافه کاری هم محروم هستند.

از روز اول تیرماه ۱۴۰۱هم جمعی از کارگران شرکت‌های پیمانکاری در صنایع مرتبط نفت، گاز و پتروشیمی یک اعتصاب گسترده را برگزار کردند. این اعتصاب سومین اعتراض سراسری کارگران پیمانی نفت و صنایع وابسته در طول دو سال اخیر بوده است.  اعتصاب اول در سال ۱۳۹۹ و اعتصاب دوم در سال ۱۴۰۰ به شکل وسیعی تمامی تاسیسات و پروژه‌ها را درگیر خود کرد.

اعتصابی که سال ۱۳۹۹ جمعیتی نزدیک به ۱۰هزار نفر همراه معترض داشت، طرح مطالباتی بود که پاسخ درخوری نگرفت. مشکلات آن‌قدر ادامه یافت تا در نهایت سال ۱۴۰۰ کارگران معترض اعتصاب دیگری را برگزار کردند که به بزرگ‌ترین اعتصاب سراسری پس از انقلاب ۵۷ در صنعت نفت ایران مشهور شد. اعتصابی که بیش از ۲۰ هزار نفر از پرسنل رسمی، قراردادی و پیمان‌کاری این وزارت‌خانه را با خود همراه کرد.

یک کارگر شرکت‌های پیمانکاری شاغل در پتروشیمی با اعلام اینکه اعتصاب با مطالبه «افزایش حقوق» و «۲۰ روز کار و ۱۰روز استراحت» آغاز شد، پیشتر به «ایران‌وایر» ‌گفته بود: «افزایش حقوق و مزایا، اولین مطالبه ماست که باید طبق پیمان‌نامه‌ها به کارگران پرداخت شود. اما به دلایل نامشخص این پرداخت صورت نمی‌گیرد. دستمزد ماهیانه، اضافه‌های سالیانه که در بخشنامه دولت و اداره کار به آن اشاره شده، حق تعمیرات سالیانه، پاداش‌ها و سود حاصل از افزایش تولید محصولات گازی را از موارد ذکرشده در پیمان‌نامه‌ها است که شرکت‌ها از پرداخت آن سر باز می‌زنند.»


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.