نمایشگاهِ نگاره‌های ۱۴ نگارگر و عکاس ایرانی از ۵ تا ۹ ژوئن (۱۶ تا ۲۰ خرداد) در محل “پارک فرهنگ” Park-Kultur از فرهنگسراهای دوسلدورف برگزار شد.

در این نمایشگاه که به پشتیبانی لعل اباذری از نگارگران و طراحان گوهرهای ایرانی در کلن برپا شد، آثار هنرمندانی از گروه‌های سنی گوناگون به نمایش درآمدند که همه در ایران زندگی می‌کنند و فرصت و موقعیت سفر به آلمان را نیافتند.

خانم اباذری درباره عنوان و انگیزه برگزاری این نمایشگاه به دویچه وله گفت: «از آنجا که دستی در نگارگری دارم ولی هیچگاه از سویی یا کسی پشتیبانی نشدم، از دوستم سیمین قرقچیان (۳۰ ساله) که دانش‌آموخته هنر از دانشگاه تهران است و دست بلندی در نقاشی دارد خواستم آثار چند هنرمند را که در اردیبهشت امسال در کاخ نیاوران به نمایش درآمده بودند برای نمایش در آلمان در اختیارم بگذارد و هماهنگی این کار را به عهده بگیرد. انگیزه‌ام معرفی این کارهای برجسته به علاقه‌مندان آلمانی بود.»

عطرین طباطبایی ۱۵ ساله شمایی از منطقه ۱۲ تهران را به تصویر کشیده که تهران قدیم را دربر می‌گیرد. در این بخش از پایتخت، ۳۰۰ اثر تاریخی از دوران دودمان صفوی تا کنون قرار دارند که به عنوان میراث ملی-فرهنگی ثبت شده‌اند.

خانم اباذری درباره نگاره عطرین طباطبایی گفت: «اگر شما با این نگارگر آشنایی نداشته باشید، به هیچ رو متوجه نمی‌شوید که این اثر را یک دختر ۱۵ ساله آفریده است.»

عطرین طباطبایی درباره نگاره خود می‌گوید: «من کوشیده‌ام قلب تهران را بکشم.»

فرحناز اولیایی ۵۸ ساله درختی را به تصویر آورده که ریشه‌اش سبز است ولی ساقه و شاخه‌هایش خاکستری شده‌اند.

او به دویچه‌وله می‌گوید: «دریای وجود این درخت، دیگر سبز نیست، خاکستری شده. اما هنوز با آواز باد میرقصد و زندگی را در دل، سبز نگه میدارد.»

زهرا حاج حیدری ۲۴ ساله شازده کوچولو را در تهران کشیده که گواه تهرانِ غمزده است.

او درباره اثرش به دویچه‌وله می‌گوید: «اینجا تئاتر شهر تهران است که هنوز میتوان در آن از نور و شور زندگی سراغ گرفت اما سیاهی اطرافش را فرا گرفته و شازده کوچولو در پی آن است که روزنه‌ای برای گریز بیابد.»

در این نمایشگاه از هر هنرمند یک اثر انتخاب شده و در مجموع سه عکس و ۱۱ نگاره به نمایش درآمده‌اند اما چون نگارگران موقعیت انتقال اصل آثارشان به آلمان را نداشتند، بدل‌های آثارشان به نمایش درآمدند. تنها تابلوهای اصل افزوده بر آثار نمایشگاه از لعل اباذری بود که طبیعت شاد ایران را نشان می‌دهند. خانم اباذری که خود بختیاری است گویی برای خلق این آثار از دیده‌های گذشته‌اش الهام گرفته است.

او می‌گوید: «من روستای افچه پیرامون تهران را کشیده‌ام که آب و هوا و طبیعت یگانه‌ای دارد. شاید این تضاد میان هیاهوی غالب در تهران و طبیعت پیرامون آن باشد. افزون بر این، از آنجا که بسیاری از کارها اینجا رنگ و بوی اندوهگینی دارند، باید یکی دو تصویر شاد هم می‌داشتیم.»

الهه قویدل ۳۴ ساله از یک در قدیمی عکس گرفته است. او درباره اثرش می‌گوید: «گوشه دنجی از یزد که از دید مردم دور است و هیچ توجهی به آن نمی‌شود. درختان سبز، پشت یک دریچه کهنه، امید به زندگی را تداعی می‌کنند.»

شاید برجسته‌ترین نگاره، کار برهان موسوی‌طلب ۲۵ ساله باشد. او دو کودک را کشیده که یکی به “تلویزیونِ دروغگو” نگاه می‌کند و زمان و مکانش را از یاد برده و دیگری به یک دریچه آینده می‌نگرد و لذت زندگی در حال را از دست داده است.

فاطمه ارزگر ۲۰ ساله یک کولاژ از خود در مترو، ترافیک شهر تهران و بازار را نمایش داده که نخستین روز او در سفرش از مشهد به تهران بوده است.

 فاطمه مرجانی ۲۶ ساله زنی را به تصویر کشیده که قرص اعصاب به دست دارد.

از این نمایشگاه بیش از ۵۰۰ ایرانی و آلمانی دیدار کردند.

دویچه وله