آنان گفته‌اند : “سکوت ما همانند مناسبات دیپلماتیک ما با رژیم اعدام در ایران و بی اعتنایی نسبت به وضعیت فاجعه‌بار مردم این کشور حکم خیانت به اصول جمهوری فرانسه را دارد و در تضاد با تعهدات بین‌المللی این کشور در دفاع از حقوق بشر است.” آنان از دولت فرانسه خواسته‌اند که مناسبات خود را با رژیم ایران به توقف اعدام‌ها در این کشور مشروط سازد.

در آغاز بیانیۀ شخصیت‌ها سیاسی و حقوقی فرانسه آمده است که هفتۀ گذشته و در سکوت مطلق رسانه‌ای حکومت ایران سه زندانی سیاسی-عقیدتی به نام‌های بهروز احسانی، مهدی حسنی و محمد جواد وفایی را به اعدام محکوم کرد.

نویسندگان متن، انفعال و سکوت رسانه‌ها و دولت فرانسه را در قبال این جنایات سرزنش کرده و پرسیده‌اند : آیا فراموش کرده‌ایم که سرنوشت‌های ما به یکدیگر گره خورده‌اند؟ آیا فراموش کرده‌ایم که خیزش “زن، زندگی، آزادی” چگونه جامعۀ فرانسه را به وجد آورد و دگرگون ساخت؟ نویسندگان متن گفته‌اند که در جریان این خیزش ۷۵۰ جوان و کودک به جرم اعتراض کردن در خیابان‌ها و شهرهای ایران کشته شدند و از آن روز تاکنون موج اعدام‌ها در ایران در بی تفاوتی همدستانۀ رسانه‌ها و حکومت‌های غربی بی‌وقفه بوده‌اند.

نویسندگان بیانیه سپس گفته‌اند که شاید علت این بی تفاوتی و انفعال، قدرت سرکوب حکومت اسلامی بوده است. شاید دولت فرانسه و دیگر دولت‌های غربی در مقابل این همه بیرحمی حکومت اسلامی احساس ناتوانی می‌کنند و می پندارند که این سکوت و ناتوانی نتیجۀ منطقی سرکوب خونین خیزشی است که موفق نشد رژیم ملاهای ایران را سرنگون کند. به گفتۀ نویسندگان متن، برخلاف رسانه‌ها و حکومت های فرانسه و دیگر کشورهای غربی، مردم ایران مقهور ارعاب حکومت اسلامی نشده‌اند. بالعکس مقاومت تا درون  زندان‌های رژیم ایران گسترش یافته و هر سه شنبه زنان و مردان زندانی سیاسی ایران با انجام اعتصاب غذا خواستار توقف اعدام‌ها در این کشور هستند. این جنبش به نوشتۀ امضاءکنندگان متن روز به روز گسترش می یابد به طوری که بر دیوارهای زندان‌ها و شهرهای کشور شعار “زن، زندگی، آزادی” به مرور به شعار “زن، مقاومت، آزادی” تحول یافته است. به نوشتۀ شخصیت‌های فرانسوی این تحول  خود گویای این است که زنان به یاری مردانی که علیه ستم ملاها به پا خاسته‌اند باید از طریق مقاومت مسیر  خود را به سوی زندگی و آزادی هموار سازند.

نویسندگان نامه با اشاره به ملاقات امانوئل ماکرون با مسعود پزشکیان در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک نوشته‌اند که زندانیان سیاسی ایران هر سه‌شنبه در جریان اعتراض و اعتصاب خود شعار سر می‌دهند : “اصلاح طلب، اصولگرا دیگه تمومه ماجرا”. این شعار به گفتۀ پنج شخصیت فرانسوی قدرت‌های غربی را نیز خطاب قرار می‌دهد و از آنها می‌خواهد که به این بازی ابلهانۀ اصول گرا و اصلاح طلب سیاه‌اندیشان حاکم بر ایران خاتمه دهند. آنان تصریح می‌کنند که از زمان روی کار آمدن مسعود پزشکیان دست‌کم ۲۵۵ نفر در ایران اعدام شده‌اند و مدت طولانی است که جنایت‌های رژیم اسلامی ایران بی مکافات مانده‌اند. نویسندگان متن با اشاره به آخرین گزارش سازمان ملل که توسط جاوید رحمان، گزارشگر پیشین حقوق بشر سازمان ملل تهیه شده، گفته‌اند که این گزارش از دهه‌ها جنایات بیرحمانۀ رژیم ایران پرده برمی‌دارد که شامل جنایت علیه بشریت، قتل‌عام، اعدام‌های دسته‌جمعی غیرقانونی و خودسرانه هزاران زندانی سیاسی می‌شود.

امضاکنندگان متن، رسانه‌ها و حکومت‌های غربی را در سراسر جهان به مسئولیت و اقدام فوری برای جلوگیری از اعدام سه زندانی سیاسی-عقیدتی فراخوانده‌اند. آنان گفته‌اند که “فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران از طریق اعدام‌ها می‌کوشد از وقوع خیزش آینده در این کشور جلوگیری کند.”

همزمان با انتشار نامه پنج شخصیت سیاسی-حقوقی فرانسوی در روزنامۀ لیبراسیون، سازمان حقوق بشر ایران خبر داد که چهارشنبه نهم اکتبر و در آستانۀ روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، دوازده نفر در ایران اعدام شدند. به گزارش همین سازمان از آغاز سال جاری میلادی ۵۳۱ نفر از جمله یک کودک و هجده زن توسط جمهوری اسلامی ایران اعدام شده‌اند.