همسایگان؛ دوست یا مراقبان خط قرمز؟ کدام همسایه حاضر است برای ایران، شمشیر را از رو بسته کند؟

جمعه, 11ام مهر, 1404
اندازه قلم متن

حمید آصفی

✏️ یک بیماری مزمن در سیاست خارجی جمهوری اسلامی وجود دارد: خودفریبی مزمن. حاکمیت سال‌هاست با همان لبخندهای ‌نیمه، نسخه‌ای می‌پیچد که بارها امتحان شده و هر بار نتیجه‌اش فلاکت بیشتر برای مردم بوده است.

✏️ آقای دکتر پزشکیان گفته است که آمریکا با مکانیسم ماشه به دنبال ایجاد نارضایتی داخلی است و اگر روابط با همسایگان بهبود یابد، فشارها جبران خواهد شد. این گزاره بیش از آنکه تحلیل باشد، یک سراب سیاسی است؛ همان خطای راهبردی که در دولت رئیسی و پیش از آن نیز تکرار شده است.

✏️ همسایگان ایران؟ عراق، امارات، قطر… همه تا جایی کنار تهران می‌ایستند که خط قرمز آمریکا را رد نکرده باشند. هر حرکت تهران زیر ذره‌بین واشنگتن است و هر گامی اشتباه می‌تواند همکاری‌ها را به صفر برساند. عراق، همان همسایه‌ای که مقررات بانکی‌اش با کوچک‌ترین فشار واشنگتن سخت می‌شود. امارات روابطش با تهران را هر وقت لازم بداند باز و بسته می‌کند. خیال خام اینکه همسایگان حاضرند منافع ملی خود را فدای ایران کنند، چیزی جز یک توهم خطرناک نیست.

✏️ لحظه تاریخی که غنی‌سازی ایران عملاً از انتفاع افتاده بود فراموش نشده است. جمهوری اسلامی می‌توانست با یک تصمیم به موقع، مکانیسم ماشه را متوقف کند. اما در تهران آنچه بود نه تدبیر، بلکه لجاجت و توهم. فرصت سوخت. مردم دوباره باید هزینه بدهند.

✏️ پرسش ساده اما بی‌رحمانه این است: چرا همیشه خطای محاسباتی حاکمیت از جیب سفره مردم پرداخت می‌شود؟

✏️ بزرگ‌نمایی نقش چین نیز بخشی از همین خطای مزمن است. هنوز تفاوت میان تعارف دیپلماتیک و پشتوانه عملی به‌درستی درک نشده است. چین در ظاهر علیه تحریم و زور سخن می‌گوید، اما در عمل دقیقاً قواعد بازی بین‌المللی را رعایت می‌کند.

✏️ همین کشور بود که پول‌های ایران را مسدود کرد و سپس با سود به تهران قرض داد؛ همان کشوری که نفت ایران را با تخفیف‌های سنگین خرید و بازار کالاهایش را به ایران تحمیل کرد. تهران گمان می‌کرد این حمایت یک تضمین عملی است، اما واقعیت چیز دیگری بود: چین حاضر نیست پای منافع خود را قربانی کند و خودش را در سیبل برخورد و جریمه خزانه‌داری آمریکا قرار دهد.

✏️ در پرونده ایران و اسرائیل نیز پیام صریح است: دخالت مستقیم در پرونده‌های پرهزینه جایی در سیاست پکن ندارد. هرگونه تصور داخلی مبنی بر اینکه همسایگان و چین می‌توانند فشار تحریم‌ها را خنثی کنند، یک خطای استراتژیک است. ایران در دام خودفریبی افتاده و فرصت‌های طلایی برای کاهش تنش‌ها از دست می‌رود.

✏️ ای کاش این اشتباهات فقط در کتاب‌های سیاست خارجی ثبت می‌شد. مشکل آنجاست که نتیجه این خطاها مستقیم بر زندگی مردم اثر می‌گذارد؛ از قیمت نان تا دارو، از بیکاری تا مهاجرت. حاکمیت خطا می‌کند، اما مردم تاوان می‌دهند. این معادله سال‌هاست تکرار می‌شود.

✏️ ایران امروز نه صرفاً درگیر پرونده هسته‌ای است و نه تنها در تقابل با آمریکا. ایران گرفتار یک معضل عمیق‌تر است؛ فهم نادرست حاکمیت از منطق قدرت. وقتی شعارهای چین و روسیه جای تضمین واقعی می‌نشیند، وقتی همسایگی با «برادری ابدی» اشتباه گرفته می‌شود و وقتی هزینه‌های سیاست غلط به گردن مردم می‌افتد، نتیجه چیزی جز فرسایش کشور نخواهد بود.

✏️ تاریخ یک پیام ساده دارد: ملت‌هایی که واقعیت را نمی‌پذیرند، دیر یا زود مجبور می‌شوند آن را با هزینه‌ای خونبارتر بپذیرند.

#حمیدآصفی

https://t.me/hamidasefichannel2

صفحه یوتیوب

https://youtube.com/@hamidasefi-mf3jo


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.