حمید آصفی
کشوری که غذایش نصف شد، آیندهاش هم نصف میشود
✍️ خبر ساده است اما هولناک: رستورانها دارند غذای نیمپرس میفروشند. نه از سر خلاقیت، نه بهعنوان انتخاب مشتری، بلکه چون مردم دیگر توان خرید یک پرس کامل را ندارند. این خبر، ادامهٔ طبیعی همان گزارشی است که از یخچالهای خالی میگفت؛ حالا فقر از خانه بیرون آمده و روی منوی شهر نشسته است.
✍️ غذای نیمپرس فقط یک تصمیم اقتصادی نیست؛ واحد تازهٔ اندازهگیری فقر است. فقر دیگر پنهان نمیشود، کوچک میشود. خودش را جمع میکند، نصف میکند، در بشقاب جا میدهد. جامعهای که به نیمپرس عادت میکند، بیسروصدا برای نیمزندگی آماده میشود.
✍️ تورم نزدیک به ۶۰ درصد فقط قیمتها را بالا نبرده؛ استاندارد بقا را پایین آورده است. امروز نهتنها مردم توان خرید ندارند، بلکه بازار هم دیگر برای خرید کامل طراحی نمیشود. رستورانها یکییکی ورشکسته نمیشوند؛ خودشان را با فقر تطبیق میدهند. این تطبیق نشانهٔ پایداری نیست؛ نشانهٔ جا افتادن بحران است.
✍️ نیمپرس یعنی بدن باید با نصف انرژی کار کند، اما همچنان کامل مالیات بدهد، کامل کار کند، کامل فشار را تحمل کند. اینجا تناقض به سیاست میرسد: اقتصادی که تمامقد مطالبه میکند، اما غذا را نیمهقد تحویل میدهد. نتیجه روشن است؛ فرسایش آرام، نه انفجار ناگهانی.
✍️ نیمپرس یعنی فقر از خیابان به منو رسیده است. یعنی فقر دیگر وضعیت اضطراری نیست، به مدل کسبوکار تبدیل شده است. وقتی فقر نرمال میشود، خطرناک میشود؛ چون دیگر فریاد نمیزند، آرام مینشیند، سفارش میدهد و اگر بتواند، پرداخت میکند.
✍️ همانطور که یخچال خالی فقط نشانهٔ فقر نبود، نیمپرس هم فقط غذا نیست. این ادامهٔ همان منطق است: کوچکسازی بدن، کوچکسازی توان، کوچکسازی آینده. جامعهای که غذایش نصف میشود، دیر یا زود خواستههایش، حقوقش و افقش هم نصف خواهد شد.
✍️ اگر دیروز فقر در آمار پنهان میشد، امروز در بشقاب دیده میشود. نیمپرس هشدار است؛ هشدار اینکه بحران دیگر در راه نیست، رسیده. و جامعهای که به نیمپرس عادت کند، فردا برای نیمحق و نیمزندگی هم آمادهٔ توجیه خواهد بود.
✍️ نیمپرس، ادامهٔ همان جملهٔ ناتمام است: وقتی یخچال خالی شد، حالا بشقاب هم کوچک شده است.
#حمید_آصفی
https://t.me/hamidasefichannel2
صفحه یوتیوب
https://youtube.com/@hamidasefi-mf3jo
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید