وصل شدن تحریریه روزنامه‌ها، برخی شرکت‌ها و … به اینترنت بین الملل موجب شده که طی ساعت‌های گذشته صداهای بیشتری از ایران به گوش برسد و تعدادی از کاربران بتوانند در شبکه‌های اجتماعی از حال و هوای این روزهای ایران بنویسند.

پژمان موسوی، روزنامه نگار، پس از دو هفته عدم دسترسی به اینترنت نوشت: «هیچ کدام‌مان، هیچ وقت، دیگر آن آدم‌های قبل نخواهیم شد»

سهام‌الدین بورقانی نیز چنین نوشت:‌«حیف از این همه جان، حیف از این خاک»

اولین پست یکی از کاربران شبکه ایکس در اولین پستش پس از نزدیک به ۳۴۰ ساعت قطع اینترنت بین الملل، نوشت: «این صفحه عزادار است» کاربر دیگری نوشت:‌ «ارتباطی که برامون نمونده، اما هرجا می‌رفتی، آدم‌ها داشتند از کشته‌هاشون می‌گفتند، از گم‌شده‌ها، از گشتن لای کاورهای اجساد، از تیرهای بی‌هدف به گلو و سر، از چشم‌هایی که رفتند، از ماشین‌های آبپاش که وقت صبح از روی آسفالت خون آدم می‌شستند، انگاری که خون گوسفند قربونی.»

محمدحسن نجمی، روزنامه نگار، نیز در حساب کاربری‌اش در اینستاگرام نوشت:‌ «…زندگی ما حاوی تصاویر آزاردهنده است، هر روز و هر لحظه …»