کنگره آزادی ایران در آزمون ملی
کنگره آزادی ایران که در ماه مارس بدنبال کوشش های برخی کنشگران سیاسی برگزار شد، باعث امیدِ بخش قابل توجهی از اپوزیسیون دموکرات در داخل و خارج کشور شد. جمع کثیری از نیروهای سیاسی در آن شرکت کردند و این نهاد اخیرا در پاریس نیز نشست موثری علیه اعدام در ایران برگزار کرد.
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور و جبهه ملی ایران-اروپا از کوشش های فعالان کنگره صمیمانه تشکر میکنند. در کنار این قدردانی از آنجاییکه اخیرا نکاتی در کنگره مطرح شده که ما آنها را مغایر پیشبرد اهداف کنگره میدانیم، لازم دیدیم، نظراتمان را با دوستان و فعالان کنگره در میان بگذاریم.
نظر به تمهیدات وسیع دشمنان استقرار آزادی و دموکراسی در ایران، تحقق آن کار ساده ای نیست، به همبستگی و همراهی تمامی جامعه نیاز دارد و هرگونه خللی که در همبستگی ما بودجود آید میتواند ما را باشکست روبرو سازد.
برای نمونه اگر بجای مبارزه برای استقرار آزادی و دموکراسی در ایران، گروههای اتنیکی در درجه نخست صرفا برای تحقق اهداف گروه یا اتنیک خویش مبارزه کنند، این امر بدون تردید بر کل مبارزات تاثیر منفی خواهد داشت و چه بسا آن را با ناکامی روبرو سازد.
همچنین اگر تمامیت ارضی کشوری که همه خواهان آزادی آن هستیم، مورد سوال باشد و جریان های سیاسی بجای کوشش برای حفظ آن، با خواست هایی مانند “حق تعیین سرنوشت” (که معنای آن از دیر باز حق اتنیکها برای تصمیم گیری در مورد ماندن یا جدا شدن از ایران بوده است)، آن را مورد سوال قرار دهند، نتیجه میتواند آن باشد که دیگر جایی نداشته باشیم که برای آزادی و دموکراسی در آن کوشش کنیم.
حال اگر این هموطنان عزیز در کنار مخالفت با تمامیت ارضی و طرح “حق تعیین سرنوشت”، مدام فارسها را به عنوان اتنیک حاکم و دیگران را اتنیکهای تحت ستم معرفی، ملت ایران را به ملتها تقسیم کنند و مضافا برای آن ملت ها “حق تعیین سرنوشت” یا بهتر بگوئیم “حق جدایی” قائل شوند، همبستگی برای تحقق دموکراسی و حاکمیت ملت ایران را به محاق میبرند و همکاری برای آزادی و دموکراسی در ایران غیر ممکن میشود.
امروز کمتر گروه سیاسی است که به تمرکز زدایی از حکومت اعتقاد نداشته باشد. برای نمونه ما خواهان عدم تمرکز امور اداری و واگذاری امور محلی به نهادهای انتخابي، ازسطح روستا تا استان هستیم.
مضافا اینکه بخشی از گروه های اتنیک خواهان اتنوکراسی، یعنی حاکمیت اتنیک ها هستند. امری که نتایج آن را در یوگسلاوی، سودان، عراق و غیره به روشنی دیده ایم و میتواند ایران را نیز به جنگ داخلی و هرج و مرجی بکشاند که خواب آزادی و دموکراسی را هم در آن نتوان دید. موفقیت چنین تفکری به نوعی قبیله گرائی یا بهتر عقب گرایی می انجامد که امروز در اقلیم کردستان عراق شاهد آن هستیم.
در کنار نکات فوق ما همچنین با این واقعیت روبروئیم که بخشهایی از این جریانات سیاسی مبارزه مسلحانه را محور مبارزات خود قرار داده و از آن به عنوان “دفاع مشروع” یاد کرده، آنرا به عنوان وسیله عبور از جمهوری اسلامی قلمداد میکنند. به نظر ما مبارزه مسلحانه صرفنظر از اینکه به خشونت در جامعه دامن میزند و باعث ضعف مبارزات مدنی کشور میشود، به وابستگی و عدم استقلال منجر میگردد. اسلحه و کمکهای مالی از کشورهای دیگر دریافت میشوند و هر کشور در قبال این کمکها انتظارات و خواستههایی دارد. امری که بخاطر آن اصل استقلال که از شروط اساسی آزادی ایران است زیر پا گذاشته میشود. توجه به این نکته مخالفت با حمله نظامی از سوی برخی شرکت کنندگان در کنگره را قابل درک میکند. گروههایی که خود با اسلحه علیه جمهوری اسلامی مبارزه میکنند نمیتوانند مخالفت جدی با حمله نظامی علیه کشور را داشته باشند. مخالفت با حمله نطامی اما، امر مهمی است که کنگره تا کنون در مورد آن موضعی نگرفته ولی نمیتواند بدون موضعگیری روشن از کنار آن بگذرد.
ما باور داریم که غالب گروهها و افراد طرح کننده این نکات در کنگره خواهان تجزیه ایران نیستند. اما این دوستان باید قبول کنند که چنین طرز تفکر و هدفگذاری هایی مبارزات آنها را چه بخواهند یا نخواهند به سوی جدایی طلبی هدایت خواهد کرد.
کنگره برای آزادی ایران تنها زمانی میتواند به نیرویی ملی، معتبر و اثرگذار در سپهر سیاسی ایران تبدیل شود که بر اصولی روشن و غیرقابل خدشه استوار باشد. هدف کنگره، آزادی ایران است؛ اما آزادی بدون استقلال معنا ندارد و استقلال نیز بدون حفظ تمامیت ارضی ایران پایدار نخواهد بود. از اینرو لازم می بینیم که کنگره پایبندی خود را به اصول زیر بهصراحت اعلام کند:
- پایبندی به استقلال، یکپارچگی سرزمینی و تمامیت ارضی ایران در کنار آزادی، دموکراسی، جدایی دین از حکومت و رعایت حقوق بشر به عنوان اصول بنیادین و غیرقابل معامله.
- خشونتپرهیزی و تکیه بر مبارزات مدنی و مسالمتآمیز مردم ایران برای گذار به دموکراسی.
- استقلال کامل از قدرتهای خارجی و رد هرگونه وابستگی سیاسی، مالی یا نظامی، از جمله دریافت کمک نظامی از این دولتها.
- مخالفت کامل با جنگ چه از سوی جمهوری اسلامی و چه از جانب قدرتهای جهانی به ایران که میتواند کشور ما را قرنها به عقب برگرداند.
تنها با التزام عملی به این اصول است که کنگره میتواند اعتماد مردم ایران را جلب کرده و به عنوان یک نیروی ملی و مسئولیتپذیر، نقشی مؤثر در آینده کشور ایفا نماید.
جبهه ملی ایران – اروپا
سازمانهای جبهه ملی در خارج از کشور
19 تیرماه 1405 برابر با 10 ژوئیه 2026
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید