مجیدرضا حریری، رییس‌ اتاق بازرگانی ایران و چین، خواستار پایان‌دادن به محاصره دریایی آمریکا «از هر طریق ممکن»، حتی با توسل به زور و آغاز جنگی دیگر، شده است.

او هشدار داده است که انتقال زمینی کالاهای وارداتی از چین می‌تواند سالانه حدود ۱۸ میلیارد دلار هزینه اضافی به اقتصاد ایران تحمیل کند.

آقای حریری روز دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۵ به خبرآنلاین گفت: «چه با مذاکره، چه با خواهش، چه با تهدید و چه با جنگ، باید این محاصره دریایی خاتمه یابد.»

او ادامه محاصره را زیان‌بارتر از جنگ توصیف کرده و گفته است جمهوری اسلامی نباید‌ مانند تحریم‌ها، به دورزدن‌ محاصره و تحمل هزینه‌های آن عادت کند.

به گفته رییس اتاق ایران و چین، انتقال هر کانتینر از چین به بنادر جنوبی ایران از راه دریا حدود سه هزار دلار هزینه دارد، اما هزینه حمل همان محموله از مسیر زمینی به‌طور میانگین به ۱۲ هزار دلار می‌رسد.

او با اشاره به واردات سالانه حدود دو میلیون کانتینر از بنادر جنوبی، محاسبه کرده است که انتقال همه این محموله‌ها از مسیر زمینی، ۹ هزار دلار به هزینه حمل هر کانتینر و در مجموع حدود ۱۸ میلیارد دلار به هزینه‌های اقتصاد ایران اضافه می‌کند.

این رقم برآورد رییس اتاق ایران و چین و مبتنی بر انتقال تمام محموله‌های ورودی بنادر جنوبی به مسیرهای زمینی است. تاکنون نهادهای رسمی جمهوری اسلامی برآورد مستقلی از هزینه محاصره دریایی منتشر نکرده‌اند.

حریری همچنین گفته است بیش از ۸۰ درصد تجارت جهان از مسیرهای دریایی انجام می‌شود و انتقال تجارت ایران به جاده‌ها و خطوط ریلی نمی‌تواند جایگزین پایدار حمل‌ونقل دریایی باشد.

به گفته او، مسیرهای زمینی ممکن است برای چند هفته یا چند ماه بخشی از نیازهای فوری ایران را تامین کنند، اما ادامه این وضعیت می‌تواند تجارت خارجی کشور را از نظر اقتصادی بی‌صرفه کند.

هم‌زمان، مقام‌های وزارت بهداشت از تاثیر محاصره، محدودیت‌های بانکی و اختلال مسیرهای حمل‌ونقل بر تامین دارو خبر داده‌اند.

محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، گفته است در دوران جنگ حتی یک کشتی حامل مواد اولیه دارویی از هند به ایران نیامد؛ هند اصلی‌ترین تامین کنند مواد اولیه دارویی ایران است. به گفته او، مشکلات انتقال ارز نیز پس از فعال‌شدن مکانیسم ماشه در میانه سال ۱۴۰۴ تشدید شده است.

هند ارسال محموله‌های دارویی را به امکان عبور کشتی‌هایش از تنگه هرمز مشروط کرده بود.

مهدی پیرصالحی، رییس سازمان غذا و دارو، نیز گفته است مسیرهای دریایی و هوایی هند برای انتقال دارو و مواد اولیه به ایران در جریان جنگ باز نشد و دولت ناچار شد مسیرهای دیگری پیدا کند.

او همچنین تایید کرده است که ایران امکان انتقال پول به شرکت‌های دارویی اروپایی را ندارد و بخش بزرگی از کمبودهای موجود به داروهای دارای برند اروپایی مربوط است.

آمریکا دور دوم محاصره دریایی بنادر و مناطق ساحلی ایران را از ۲۳ تیر ۱۴۰۵ آغاز کرد. فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، اعلام کرده بود این اقدام کشتی‌های ورودی به بنادر ایران و شناورهای خارج‌شده از آن‌ها را دربر می‌گیرد.

سنتکام روز ۱۷ مرداد اعلام کرد نیروهای آمریکایی در دور تازه محاصره، مسیر ۵۱ کشتی تجاری را تغییر داده، دو کشتی را از کار انداخته و دو شناور دیگر را بازرسی کرده‌اند.

در دور نخست محاصره، از ۱۲ فروردین تا ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، بیش از ۱۴۰ کشتی تغییر مسیر داده شده و ۹ شناور نیز از کار افتاده بودند. سنتکام می‌گوید در همان دوره به بیش از ۵۰ کشتی حامل کمک‌های بشردوستانه اجازه عبور داده است.