شعری از ساسان آقایی، روزنامه‌نگار زندانی

جمعه, ۱۱ام اسفند, ۱۳۹۱
اندازه قلم متن

sasan-aghaei

ساسان آقایی که در یورش ماموران امنیتی به دفتر روزنامه اعتماد در تاریخ ۹۱/۱۱/۸ بازداشت شده بیش از یک ماه است که هیچ گونه تماسی با خانواده خود نداشته و این موضوع موجب افزایش نگرانی‌ها درمورد وضعیت سلامتی وی شده است. آقایی سه سال پیش نیز در آذر ماه سال ۸۸ بازداشت شده و پس از گذشت حدود چهار ماه با قرار وثیقه از زندان بیرون آمده بود. شعری که می‌خوانید در همان زمان و در جریان یکی از ملاقات‌هایش به بیرون فرستاده شد. اکنون برای حمایت از این روزنامه‌نگار جوان و با استعداد وبلاگ “خانه‌ی شاعر” اقدام به انتشار این سند ادبی می‌کند. ساسان این شعر را در بهمن ماه سال ۸۸ برای معشوقش سروده بود. هدف از انتشار این شعر با دستخط ساسان آقایی بر روی برگه‌ی کاغذ زندان، تنها یادآوری از او و اعلام حمایت از این زندانی سیاسی و سایر زندانیان سیاسی کشور است. متن کامل شعر را بخوانید:

به مینایم و روزهای سخت نبودن

پس از غروب
حسرت یک بوسه
لبان تب‌دار وامانده از یکدیگر
آغوش‌های رها و دورافتاده
هرز،
سرگردان،
سرد،
اسیر کالبدی زنده در گور خفته
روزی؛
این دیوار فرو می‌ریزد،
از بند می‌رهیم،
شیشه را می‌شکنیم
و قفل گشوده می‌شود
آنوسای من!
دوباره؛
غروب
بازوان به هم فشرده در پیاده راهی ونوسی
کلبه‌ای گرم در آخرین نقطه‌ی زمین
دو کالبد آزاد
پیکرهایی برهنه
و اندامی که هم را کوک می‌کنند
آوای آزاد انسان آزاد
فریاد رهایی
آنوسای من!

متبلور شده در نیمه‌شب
۱۶
۱۲
۸۸
امروز ۸۸/۱۲/۲۴ زندان اوین


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.