سایت ملیون ایران – زمانیکه وزارت بازرگانی اعلام میکند که نیمی از نمکی که در بازار ارائه میشود تقلبی است و دبیر انجمن صنفی تولید کنندگان فاش میکند که نیمی از نمک های موجود در بازار که به اسم تصفیه شده فروخته می شود، دارای میزان بالائی از جیوه، سرب و آرسنیک میباشد، بی اختیار به بالا بودن امراض کلیوی فکر میکنیم و به بازار داغ فروش کلیه سالم از طرف کسانیکه برای سیر کردن شکم خود و بچه های خود کلیه های خود را برای فروش عرضه میکنند. همین یک مورد کفایت میکند تا به چرخه فساد وتقلب، بیماری های جانکاه واستیصال مردمی اسیر پی ببریم. بد نیست از خود سوال کنیم وقتی حکومتی فاسد و ناتوان مانند جمهوری اسلامی بجای پیشگیری، نظارت و کنترل موادغذائی، در پی یافتن «عوامل فتنه» به افشای ملاقات «خانم اشتون» و ابرازات «احمد شهید» گزارشگرحقوق بشر سازمان ملل متحد میپردازد، به کدام درجه ای از انحطاط و سقوط رسیده ایم. قدما میگفتند «…وای به وقتی که بگندد نمک». آیا چنین ضرب المثلی وصف حکومت جمهوری اسلامی و فساد بی دو پیکر آن نیست؟
جام جم مینویسد: عسل قلابی، گوشت چرخکرده تقلبی، تخممرغ مسالهدار، سوسیس و کالباس قلابی، خاویار بدلی و زعفرانی که با دوز و کلک، زعفران شده کم بود که حالا نمکهای قلابی هم از راه رسید.
یک بسته نمک تصفیه شده که غل و غش در آن نباشد و واقعا نمک باشد، نهایتا می شود ۵۰۰ تومان که برای مصرف کننده و تولیدکننده سود دارد، اما سودجویانی که حتی می کوشند با دانه های شور نمک، کام مصرف کننده را تلخ کنند، به سودهای منطقی قانع نیستند و از تولید نمک های قلابی و درآمدهای شبهه دار دست برنمی دارند.
شگرد این سودجویان را دبیر انجمن صنفی تولیدکنندگان نمک تصفیه ایران فاش می کند، شاید برای این که دغدغه سلامت مردم را دارد و شاید به این علت که سودجویان، نان هم صنفی های او را آجر می کنند.
به گفته او، نیمی از نمک های موجود در بازار که به اسم تصفیه شده فروخته می شود، تقلبی است و جز ضرر چیزی عاید مصرف کننده نمی کند؛ چون گرچه محصولی که روانه بازار شده بسته بندی های جذاب و پرزرق و برق دارد، ولی نمک درون آن تصفیه نشده و در عین حال که از ید در آن خبری نیست، میزان جیوه، سرب و آرسنیک در آن نیز بالاست.
اگر مردم از بابت خوردن خوراکی های آلوده بیمار شوند، باید سراغ چه کسی بروند؟ سراغ تولیدکننده ای که دانسته و آگاهانه دست به تقلب می زند و سرنوشت مصرف کننده برایش مهم نیست یا نهادهای مسئول که ساده انگارانه از کنار این موضوع می گذرند و سلامت مواد غذایی را به امان خدا رها کرده اند؟ بی شک در این ماجرا هم تولیدکننده و هم مسئولان نظارت بر تولید مقصرند؛ اولی به سبب روی آوردن به تقلب و دومی به علت نادیده گرفتن این دغلی ها که البته قصور دومی از اولی بیشتر است.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید