
پژمان جمشیدی، بازیگر سینما و تلویزیون و بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و پرسپولیس تهران، با وثیقه از بازداشت آزاد شده است. آقای جمشیدی چند روز پیش بازداشت شده بود.
مهدی محرابی، وکیل او، به خبرگزاری ایرنا گفته است: «صرف نظر از برخی اظهار نظرها در فضای مجازی که صرفا موجسواری است و آبروی مردم را هدف قرار میدهد؛ عموم مردم شریف در رابطه با این اتفاق قضاوت نکردند.»
مقامهای رسمی اتهام پژمان جمشیدی را اعلام نکردهاند اما امروز ایرنا و خبرگزاری صداوسیما ضمن گزارش تغییر قرار بازداشت پژمان جمشیدی، به یک پرونده با اتهام «تجاوز جنسی» اشاره کردند که چند روز پیش از طرف قوه قضائیه ایران خبری شد.
قوه قضائیه ایران چهار روز پیش بدون نام بردن از فردی مشخص از بازداشت یک «بازیگر مشهور سینما» خبر داد و در این باره گفت: «خانمی با مراجعه به مرجع قضایی از یک بازیگر سینما به اتهام تجاوز به عنف شکایت کرد.»
میزان «در پی شکایت شاکی خصوصی و بررسیهای تخصصی و علمی انجام شده این بازیگر مشهور سینما با احضار به مرجع قضایی تفهیم اتهام و بازداشت شد.»
هیچ مقام رسمی نام متهم این پرونده را اعلام نکرده است، اما امروز رئیس دادگستری استان تهران در پاسخ به خبرنگار ایرنا بدون نام بردن از پژمان جمشیدی، از تغییر قرار بازداشت او خبر داد.
پژمان جمشیدی کیست؟
پژمان جمشیدی متولد سال ۱۳۵۶ در تهران است.
او که سابقه حضور در ردههای مختلف تیم ملی فوتبال ایران را دارد، فوتبالش را از تیم نوجوانان دارایی شروع کرد و در ۱۵ سالگی به کشاورز پیوست اما با حضور در باشگاه سایپا بود که خودش را به فوتبال ایران نشان داد.
آقای جمشیدی با درخشش در سایپا به تیمهای نوجوانان و جوانان ایران دعوت شد و پس از آن بود که در سال ۱۳۷۹ راهی پرسپولیس شد.
فوتبال باشگاهی ایران آن موقع تا حد زیادی دوقطبی بود و اوج دستاورد یک بازیکن حضور در یکی از دو تیم پرسپولیس یا استقلال؛ افتخاری که پژمان جمشیدی در ۲۳ سالگی به آن رسید.
منبع تصویر،Getty Images
پژمان جمشیدی در تیم پرستاره پرسپولیس با هدایت علی پروین بازیکن ثابت شد و پنج سال در این تیم بازی کرد. به گفته بسیاری از افراد شاغل در سینما و تلویزیوین ایران، یکی از جذابیتهای پشت صحنه فیلمهای پژمان جمشیدی، خاطراتی است که او از رختکن پرسپولیس دارد. او همراه با این تیم قهرمان فصل ۸۱–۱۳۸۰ فوتبال ایران شد.
درخشش پژمان جمشیدی در پرسپولیس موجب شد که میروسلاو بلاژویچ او را به تیم ملی فوتبال ایران نیز دعوت کند و او یکی از اعضای تیم ملی در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بود. پژمان جمشیدی ۱۳ بار لباس تیم ملی ایران را پوشید و یک گل برای این تیم زد: ۲۶ مرداد ۱۳۷۹ مقابل گرجستان؛ گلی که بارها در فیلمها و سریالهای تلویزیونی با آن شوخی شده است.
آقای جمشیدی به دلیل خدمت سربازی در سال ۱۳۸۴ به تیم پاس (متعلق به نیروی انتظامی) رفت و با این تیم نایب قهرمان لیگ ایران شد. او سپس در تیمهای استیل آذین و فولاد خوزستان بازی کرد و در سال ۱۳۸۸ با لباس ابومسلم خراسان و پس از ۱۵ سال حضور در سطح اول فوتبال ایران، بازنشسته شد و مدتی بعد دور تازه فعالیت حرفهای خود را در سینما و تلویزیون آغاز کرد.
نامزدی سیمرغ، آثار متفاوت و انبوه آثار تجاری
مهاجرت ورزشکاران ایرانی به سینما و تلویزیون سابقهای طولانی دارد و معروفترین نمونه آن محمد علی فردین، نایب قهرمان کشتی آزاد جهان است که بعدا فوق ستاره سینمای ایران شد. در میان فوتبالیستهای قبل از انقلاب ایران گرچه کسی هرگز به این سطح نزدیک نشد اما میتوان به حضور عزیز اصلی و مهراب شاهرخی در سینما اشاره کرد.
در میان ورزشکاران بعد از انقلاب هم اگر از حضورهای کوتاه و پراکنده در سینما و تلویزیون صرف نظر کنیم، فقط دو فوتبالیست بودند که پس از پایان دوران بازی به صورت حرفهای وارد دنیای هنر شدند: پژمان جمشیدی و علی انصاریان؛ که در این میان آقای جمشیدی به مراتب موفقتر و پرکارتر بوده است.
اولین حضور پژمان جمشیدی سال ۱۳۹۰ در یک قسمت از سریال ساختمان پزشکان به کارگردانی سروش صحت و نویسندگی برادران قاسمخانی بود.
حضور جدی او اما دو سال بعد در سریال «پژمان» بازهم به کارگردانی آقای صحت و پیمان و مهراب قاسمخانی بود، مجموعهای که از زندگی این بازیکن الهام گرفته بود و گفته میشود ایده اصلی آن را هم خودش برای اولین بار مطرح کرد.
این سریال همچنین آغازی برای زوج موفق پژمان جمشیدی و سام درخشانی بود که بعدا در فیلم سینمایی خوب، بد، جلف به کارگردانی پیمان قاسمخانی تکرار شد. او در همان سال با بازی در فیلم آتشبس ۲ به کارگردانی تهمینه میلانی، اولین حضور روی پرده سینمای ایران را هم تجربه کرد.

موفقیت فوقالعاده و بازی خوب آقای جمشیدی در این مجموعه سیل پیشنهادها را به سوی او سرازیر و جای پایش را در سینما و تلویزیون ایران محکم کرد. او علاوه بر سینما و تلویزیون، حضور روی صحنه تئاتر را نیز تجربه کرد.
پژمان جمشیدی بیشتر در فیلم و سریالهای کمدی گاه بسیار پرفروش بازی کرده است که او را بهسرعت به یکی از مشهورترین و «پولسازترین» هنرمندان ایران شود.
پژمان جمشیدی البته علاوه بر حضور در آثار عامهپسندی مانند ۵۰ کیلو آلبالو، تگزاس، دینامیت، شهر هرت، هتل و ککتل مولوتوف در فیلمهای متفاوتی مانند جهان با من برقص، بیبدن و صبحانه با زرافهها هم بازی کرد. هرچند که در سالهای اخیر تقریبا تمام فعالیت آقای جمشیدی به حضور پرشمار در فیلمهای تجاری محدود شده است.
«آقای جمشیدی در فوتبال که به جایی نرسیدید…»
پژمان جمشیدی برای فیلمهای سوءتفاهم، شیشلیک و علفزار نامزد دریافت جایزهٔ سیمرغ بلورین جشنوارۀ فیلم فجر شد و برای بازی در نقش مکمل فیلم یادگار دیپلم افتخار این جشنواره را گرفت.
او همچنین برای بازی در مجموعه تلویزیونی زیرخاکی، برنده تندیس جشن حافظ بهترین بازیگر مرد کمدی در تلویزیون شد. با این حال و به رغم بیش از یک دهه حضور مستمر در سینما و تلویزیون ایران، هنوز هم شماری از منتقدان او را به چشم «مهمان ناخوانده سینما» نگاه میکنند.
در سال ۱۳۹۶ که محمدرضا فروتن نامزدی پژمان جمشیدی برای دریافت سیمرغ بلورین بهترین نقش مکمل مرد اعلام کرد لحن و «خنده تلخی» داشت که بعدا خودش آن را «واکنشی دفاعی» توصیف کرد.
اعلام نامزدی پژمان جمشیدی با خنده شدید حضار همراه شد و برگزارکننده مراسم را مجبور کرد از حاضران بخواهد که «رعایت کنند.»
جنجالیترین مورد در این زمینه مربوط به نشست پرسش و پاسخ فیلم خط فرضی (۱۳۹۸) بود که مجری مراسم، سئوال یکی از خبرنگاران را خواند: «آقای جمشیدی در فوتبال که به جایی نرسیدید، فکر نمیکنید برای دیده شدن راههای بهتری هم وجود دارد؟ دیده شدن صرفا با ورود به بازیگری نیست.»
در پاسخ به این گفته ابتدا آزیتا حاجیان، هنرپیشه باسابقه، که در کنار پژمان جمشیدی نشسته بود، گفت: «بازی درخشان ایشان در این فیلم را واقعا نادیده گرفتید؟ یعنی ایشان احتیاج دارد برای دیده شدن بیاید در تصویر سینما. بچهها بعضی اوقات خیلی بیانصاف هستید، نمیدانم چرا؟»
پژمان جمشیدی هم در پاسخ گفت نه فوتبال و نه سینما برایش آنقدر جدی نیست که بخواهد دیده شود و خودش را «سرگرم» میکند. اما حال با سابقه بازداشت و این پرونده جنجالی، پژمان جمشیدی بیش از پیش زیر نگاههایی است که نمیتوان سرگرمکنندهشان دانست.



