ایران وایر
رضا خندان، فعال مدنی و همسر نسرین ستوده، وکیل سرشناس حقوق بشر، در نامهای از زندان اوین از گذشت یک ماه از تحصن اعتراضی خود در مقابل دفتر بند ۷ این زندان خبر داده است.
او این تحصن را در اعتراض به محرومیت دهماهه از ملاقات با همسر و دخترش به دلیل «نداشتن حجاب مورد نظر مسئولان زندان» آغاز کرده بود.
به گفتهی رضا خندان، مسوولان زندان نه تنها به خواستهاش پاسخی ندادهاند بلکه با تشکیل پرونده انضباطی، او را از ملاقات با سایر اعضای خانوادهاش نیز محروم کردهاند. او نوشته است که «سه هفته از ملاقات با پدر، مادر، خواهر و برادرانم نیز ممنوع شدهام».
رضا خندان در این نامه تاکید کرده که «به احقاق حق ملاقات پافشاری خواهد کرد» و محرومکردن زندانیان از ملاقات بهدلیل پوشش خانوادههایشان را نقض فاحش حقوق بشر دانسته است. او رفتار مسوولان زندان را «تلاشی مضحک برای نمایش اقتدار» توصیف کرده و نوشته: «اکنون در تمام دنیا تنها طالبان و برخی نهادهای حکومتی در ایران از جمله زندان اوین حق پوشش اختیاری را نادیده میگیرند».
رضا خندان از فعالان مدنی شناختهشده است که در سالهای گذشته بهدلیل حمایت از حقوق بشر و مخالفت با حجاب اجباری چندین بار بازداشت و زندانی شده است. او همسر نسرین ستوده، وکیل برجسته و برنده جوایز بینالمللی حقوق بشر است.
خندان آخرین بار در آذرماه ۱۴۰۲ در ارتباط با پروندهای تازه به اتهام «حمایت از برابری جنسیتی و مخالفت با حجاب اجباری» بازداشت شد و از آن زمان در زندان اوین دوران محکومیت خود را سپری میکند.
متن کامل نامهی رضا خندان که نسخهای از آن در اختیار ایرانوایر قرار گرفته است:
امروز چهارشنبه هفتم آبان یک ماه از تحصن ام در مقابل دفتر بند ۷ زندان اوین می گذرد.تحصنی که به دلیل ده ماه جلوگیری از ملاقات همسر و دخترم به دلیل نداشتن حجاب مورد نظر مسئولان زندان صورت گرفته است. در این یک ماه هرروز (به غیر از روزهای تعطیل) از ساعت ۹ صبح تا دو بعد از ظهر در محل تحصن حاضر شده و اعتراضم را به مسالمت آمیزترین شکل ممکن نشان داده ام. واکنش مقامات زندان از همان روزهای اول تشکیل پرونده ی انضباطی و محرومیت از ملاقات بود. بدین معنی که سه هفته از ملاقات با پدر ، مادر ، خواهر و برادرانم نیز ممنوع شده ام.من همچنان به احقاق حق ملاقات پافشاری خواهم کرد و مسولان زندان حق جلوگیری از ملاقات خانواده ها به دلیل واهی نداشتن حجاب را ندارند. این محرومیت ها نقض فاحش حقوق بشر و حق بدیهی زندانیان و خانواده هایشان است. اکنون در تمام دنیا تنها طالبان و برخی نهادهای حکومتی در ایران از جمله زندان اوین حق پوشش اختیاری را نادیده میگیرند. مقامات زندان بارها گفته اند همسرتان میتواند هنگام ورود “چیزی” سرش بیاندازد و پس از ورود در داخل بردارد. درواقع هدف آن ها دیگر حفظ حجاب نیست. تلاش مضحکی است برای نمایش اقتدارشان.
رضا خندان
۷ آبان ۱۴۰۴
زندان اوین
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید