حرفه‌ی ما پژوهش درباره‌ی ایران است و این برای ما مسئولیت‌هایی ایجاد می‌کند. کار ما از زندگی و مبارزات مردم ایران جدا نیست. خیزش دی ماه ۱۴۰۴ لحظه‌ای تاریخی و تعیین‌کننده است؛ لحظه‌ای که در آن سکوت، مبهم‌گویی یا بی‌طرفیِ نابجا پیامدهایی واقعی دارد.

ما این بیانیه را در همبستگی جمعی با مردم ایران منتشر می‌کنیم؛ مردمی که با وجود خطرات جدی شخصی، همچنان در برابر خشونت اقتدارگرایانه‌ی جمهوری اسلامی مقاومت می‌کنند.

ما این بیانیه را در لحظه‌ی اضطرار می‌نویسیم؛ در روزهایی که صدها دانشجو، استاد دانشگاه و پژوهشگر در سراسر ایران کشته شده‌اند؛ زیر شکنجه جان باخته‌اند؛ به صورت قهری ناپدید یا دستگیر و زندانی شده‌اند. برخی‌ از آن‌ها به اعدام محکوم شده‌اند و در انتظار اجرای حکم هستند. خشونت افسارگسیخته‌ی جمهوری اسلامی تنها به سرکوب فیزیکی محدود نمی‌شود. نیروی نظامی مرگبار، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و اعدام همچنان به عنوان ابزارهای اصلی حکمرانی به کار می‌روند. خشونت دولتی به اشکال دیگری همچون خشونت روانی، اقتصادی و ساختاری بر کل یک ملت اعمال می‌شود: از طریق کنترل و نظارت، ارعاب خانواده‌های بازداشت‌شدگان، قطع سراسری اینترنت و ارتباطات، زورگیری مالی، محرومیت نظام‌مند از خدمات درمانی، و سرکوب و جرم‌انگاری سوگواری. گزارش‌های معتبر نشان می‌دهد معترضان زخمی در بیمارستان‌ها عامدانه هدف گلوله‌‌‌ی جنگی قرار ‌گرفته‌اند؛‌ مراکز درمانی تحت نظارت شدید امنیتی‌‌ بوده‌اند و مورد با یورش نظامی مواجه شده‌اند. مراجعه برای درمان می‌تواند به بازداشت یا مرگ آسیب‌دیدگان اعتراضات بینجامد. بسیاری از آن‌ها ناچار شده‌اند به‌کلی از مراجعه به بیمارستان خودداری کنند و در خانه بر اثر زخم‌های درمان‌نشده، عفونت‌ها یا عوارض قابل پیشگیری جانشان را از دست داده‌اند. این سرکوب گسترده برای جلوگیری از دسترسی به خدمات درمانی یک استراتژی آگاهانه و از پیش طرّاحی شده برای ایجاد ترور و وحشت است. این رویه‌های نظام‌مند و عامدانه‌‌ی حکومتی با هدف فرسوده‌سازی، منزوی و خاموش‌کردن یک جامعه طراحی شده‌اند.

دانشگاه‌ها، مدارس و نهادهای آموزشی به کانون‌های اصلی سرکوب بدل شده‌اند. شمار بسیاری از دانشجویان، اعضای هیئت علمی، پژوهشگران و کارکنان دانشگاهی تنها به دلیل بیان باورهای سیاسی و مشارکت در اعتراضات تحت نظارت شدید امنیتی و تعقیب هستند، بازداشت شده‌اند، از کار برکنار شده‌اند، به تبعید اجباری رانده شده‌اند، به‌زور ناپدید شده‌اند، به قتل رسیده‌اند یا در زندان زیر شکنجه جان داده‌اند. محوطه‌های دانشگاهی به سنگر‌های نیروهای شبه نظامی جمهوری اسلامی تبدیل شده‌اند؛ کلاس‌های درس توسط نیروهای امنیتی کنترل می‌شوند، و زندگی دانشگاهی با پاکسازی‌ها، ارعاب و جرم‌انگاری دانشجویان و اساتید از تفکر تهی شده است. هدف‌گیری نظام‌مند جامعهٔ فکری نه فقط حمله به افراد که حمله به تولید دانش و فکر، آموزش و امکان‌سازی برای آینده است.

ما به‌عنوان پژوهشگران ایران‌شناسی، فروکاستن این فاجعهٔ در حال وقوع را به بحث‌های انتزاعی دربارهٔ اعداد، نقاط بحرانی یا «اعتبارشواهد» رد می‌کنیم؛ به ویژه در شرایطی که حکومت به‌طور فعال و سازمان‌یافته مستندسازی کشتار توسط شاهدان عینی را سرکوب می‌کند. تمرکز وسواس‌گونه بر کمّی‌سازی کشته‌شدگان در شرایط ابهام نشانهٔ دقت علمی نیست؛ بلکه می‌تواند به شکلی از تعویق، انحراف و گریز اخلاقی بدل شود؛ آن هم در شرایطی که مردم در حال کشته‌شدن، زندانی‌شدن، ناپدیدشدن یا زیر حکم اعدام‌ هستند؛ آسیب‌دیدگان از دریافت خدمات درمانی محروم مانده‌اند و در حالی‌که خانواده‌های قربانیان هنوز در سردخانه‌ها به دنبال أجساد عزیزانشان می‌گردند، جمهوری اسلامی فهرستی مخدوش، ناقص، و تفکیک نشده را به عنوان «فهرست جانباختگان» منتشر کرده است.  واکنش نشان دادن به واقعیتی چنین هولناک نیازی به داده‌های کامل و بی‌نقص ندارد.

ما همچنین بازتولید مکرر آشکار و ضمنی روایت‌هایی چون «طراحی و دخالت خارجی»، «تحریک‌کنندگان خارجی» یا «حضور نیروهای خارجی در میدان» را در شرایطی که جمهوری اسلامی هیچ مدرک قابل اثباتی برای آن‌ها ارائه نکرده است، رد می‌کنیم. این ادعاها بخشی از هسته‌ی مرکزی تبلیغات حکومتی‌اند که مکرّراً با هدف بی‌اعتبار کردن اعتراضات مردمی و انکار عاملیت سیاسی ایرانیان به کار می‌روند. بازتولید این چارچوب‌ها با لحنی آمیخته به تردید یا احتیاط، گفتمان دانشگاهی را با تلاش‌های خود رژیم برای بی‌اعتبارسازی مخالفانش همسو می‌کند.

در عین حال، به‌ صراحت اعلام می‌کنیم که حمایت ما از مردم ایران به معنای پشتیبانی از جنگ یا کنترل نیروهای خارجی بر آیندهٔ ایران نیست. مخالفت ما با خشونت اقتدارگرایانه رژیم جمهوری اسلامی نباید به معنای حمایت از خشونت امپریالیستی برداشت شود. هدف ما پشتیبانی از صدای ایرانیان داخل کشور، احترام به عاملیت سیاسی آنان و قرار دادن مطالبات‌شان در مرکز توجه است و نه فروکاستن آن‌ها به گمانه‌زنی‌های ژئوپولیتیک.

این لحظه‌ی اضطرار مستلزم شفافیت اخلاقی ماست. مناظرهٔ علمی ارزشمند است، اما نباید به پناهگاهی برای فرار از مسئولیت بدل شود. اختلافات درونی، جدال‌های لفظی نباید فوریت خطری که جان‌های بسیاری را تهدید می‌کند تحت‌الشعاع قرار دهد. همبستگی با معترضان داخل کشور یعنی گوش‌دادن دقیق به مطالبات آن‌ها برای برکناری جمهوری اسلامی از قدرت، سخن‌گفتن صادقانه، و امتناع از پذیرش عوامل انحرافی که توجه را ازسرکوب، سوگ و مقاومت منحرف می‌کنند.

از این‌رو ما از همکاران خود در حوزهٔ مطالعات ایران درخواست می‌کنیم:

●      آشکارا و اصول‌مند با مردم ایران اعلام همبستگی کنند.

●      از بازتولید روایت‌های جمهوری اسلامی که خشونت مرگ‌بار توسط نیروهای مسلّح علیه مردم را کوچک‌نمایی و از حکومت مسئولیت‌زادیی می‌کند خودداری کنند.

●      صداها شهادت‌ها و مطالبات ایرانیان داخل کشور را برای تغییر حکومت مرکز توجه و بحث قرار دهند.

●      مستندسازی، تقویت و تفسیر اخلاقی تجربه‌ی زیسته را جایگزین گمانه‌زنی و بحث‌های انحرافی کنند.

مردم ایران هر آنچه را که داشتند به خطر انداخته‌اند تا صدایشان شنیده شود. وظیفهٔ ما داوری‌کردن دربارهٔ مشروعیت مبارزه‌‌ یا سخن‌گفتن از جانب آن‌ها نیست. ما نباید عاملیت سیاسی‌ آن‌ها را انکار کنیم؛ یا به پناهگاه امنِ انتزاع عقب‌نشینی کنیم. مسئولیت ما تقویت صدا و خواسته‌های مردم، مقاومت در برابر عادی‌سازی خشونت، و اصرار بر انسانیت شهروندانی است که جان‌شان به‌طور نظام‌مند کم‌ارزش شمرده می‌شود.

ما این بیانیه را در همبستگی، پاسخگویی و تعهّد به مردم ایران امضا می‌کنیم و خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط آزادی زندانیان سیاسی و نیز خواهان توقّف فوریِ صدور و اجرای احکام اعدام هستیم.

<امضاها در متن انگلیسی>

 

 

A Statement from Scholars of Iranian Studies  in Solidarity with the People of Iran

As scholars of Iranian Studies, we benefit professionally from researching Iran, and that creates responsibilities; our work is not separate from the lives and struggles of the people of Iran. The current uprising marks a defining historical moment—one in which silence, equivocation, or misplaced neutrality carries consequences. We issue this statement in collective solidarity with the dignified and brave people inside Iran who continue to resist authoritarian violence at extraordinary personal risk.

We write this statement with a sense of urgency, at a time when hundreds of university students, professors, and academic scholars across Iran have been killed, tortured to death, forcefully disappeared, imprisoned, or are awaiting execution. The brutality of the Islamic Republic is not confined to physical repression, though lethal force, arbitrary detention, torture, and execution remain central tools of rule. State-sponsored violence is also inflicted upon an entire nation—psychologically, economically, and structurally—through mass surveillance, intimidation of families, internet and telecommunications shutdowns, financial strangulation, the systematic denial of medical care, and the criminalization of mourning. Credible reports indicate that injured protesters are actively targeted in hospitals, that medical facilities are surveilled or raided, and that seeking treatment can result in arrest or death. As a result, many are forced to avoid hospitals altogether and die at home from untreated wounds, infections, or preventable complications. This weaponization of medical access is a deliberate strategy of terror. These practices are systematic and intentional. They are designed to exhaust, isolate, and silence an entire population.

Universities and educational institutions have become central sites of repression. Countless students, faculty members, researchers, and academic workers have been surveilled, arrested, dismissed from their positions, forced into exile, forcefully disappeared, murdered, or tortured to death in prison for their political expression and participation in protest. Campuses are militarized, classrooms are policed, and academic life is hollowed out through purges, intimidation, and the criminalization of thought itself. The systematic targeting of intellectual communities constitutes an attack not only on individuals but on knowledge, education, and the possibility of a future in which people can think, teach, and dissent without fear.

As scholars, we reject the reduction of this unfolding catastrophe to abstract debates over numbers, thresholds, or evidentiary purity while the state actively suppresses documentation and terrorizes witnesses. An obsessive focus on quantification in conditions of enforced opacity does not constitute rigor; it risks functioning as a form of delay, deflection, and moral evasion. People are being killed, imprisoned, disappeared, and denied care, and while the families of the victims are still searching morgues for the bodies of their loved ones, the Islamic Republic has published a flawed, incomplete, and non-disaggregated list as a so-called “list of the deceased.” That reality does not require perfect data to demand a response.

We further reject the repeated circulation—explicit or implicit—of narratives about “foreign orchestration,” “outside agitators,” or “foreign boots on the ground” for which the government has not provided any provable evidence. These claims are central components of state propaganda, routinely deployed to delegitimize popular dissent and erase Iranian political agency. Reproducing such frames, even in the language of skepticism or caution, aligns scholarly discourse with the regime’s own efforts to discredit its opponents.

At the same time, we state unequivocally that we do not advocate for war or external control over Iran’s future. Our opposition to authoritarian violence does not translate into support for imperial violence. Our commitment is to amplify the voices of Iranians on the ground, respect their political agency, and center their demands for regime change rather than subordinating them to geopolitical agendas.

This is a moment that calls for ethical clarity in our field. Debate is not the problem; using superficial or performative debate as a substitute for solidarity and responsibility is. Semantic battles must not eclipse the urgency of the lives at stake. Solidarity requires that we listen carefully, speak honestly, and keep our attention on repression, loss, and resistance. We therefore call on our colleagues in Iranian Studies to:

■ Stand in principled and public solidarity with the people of Iran.

■ Refuse to reproduce state narratives that deny, minimize, or deflect responsibility for lethal violence sponsored by the regime. 

■ Center the voices, testimonies, and demands of Iranians for regime change inside the country.

■ Prioritize the documentation, amplification, and ethical interpretation of lived experience over speculative or diversionary debate.

The people of Iran are risking everything to be heard. As scholars of Iranian Studies, our task is not to adjudicate the legitimacy of their struggle, to speak over their demands, to deny their political agency, or to retreat into the safety of abstraction. Our responsibility is to amplify their voices, to refuse the normalization of violence, and to insist on the humanity of those whose lives are being systematically devalued.

We sign this statement in solidarity, accountability, and commitment to the people of Iran, and we will call for the immediate release of the political prisoners and an immediate halt to execution orders. 

Signatories:

Majid Abkenar, B.Sc. in Industrial Engineering, Alumnus, Iranian University of Science and Technology

Janet Afary, Distinguished Professor of Religious Studies and History, UC Santa Barbara 

Wali Ahmadi, Associate Professor of Persian Literature, University of California, Berkeley

Amir Ahmadi Arian, Assistant Professor of Creative Writing, Binghamton University

Atefeh Akbari, Assistant Professor of English, Barnard College

Kazem Alamdari, Professor Emeritus of Sociology, California State University

Samad Alavi, Senior Lecturer, University of Oslo

Vería Amiri, Teacher

Pooya Arabi, University of Warsaw

Asadabadi, Mehdi Rajabi, Willamette University

Sholeh Asgary, Assistant Professor of Studio Art, UNC-CH

Ahmad Ashraf, Columbia University

Shirin Assa, Research Fellow at Bayreuth International Graduate School of African Studies

Arezou Azad, Chair and Junior Professor, Institut national des langues et civilisations orientales (Inalco), Paris, Senior Research Fellow, University of Oxford

Sussan Babaie, Professor in the Arts of Iran and Islam, Courtauld Institute, University of London

Shamseddin Baboyeh Darabi, Editor

Meysam Badamchi, Research Fellow, Charles University, Prague

Ali Banuazizi, Research Professor of Political Science, Boston College 

Chiara Barbati, Jagiellonian University on Krakow

Barnea, Gad, Tufts University

Bayat, Asef, University of Technology Sydney

Tiba Bonyad, University of Galway

Dominic Parviz Brookshaw, Professor of Persian Literature and Iranian Culture, University of Oxford, UK

Lidia Brzezińska-Boostani, Ruhr University Bochum

Robin Chhabra, Afghan Studies Section, Jagiellonian University, Kraków, Poland

Adela Chiru, Teacher

Hossein Dabbagh, Assistant Professor of Philosophy, Northeastern University London, Philosophy Tutor, Oxford University

Mehrdad Darvishpour, Associate Professor of Social Work, Mälardalen University, Sweden

Dick Davis, Professor Emeritus of Persian Literature, Ohio State University 

Nadia Davoudvandi, IU Berlin

Hadi Enayat, AKU

Narguess Farzad, Senior Lecturer of Persian, School of Oriental and African Studies

Zahra Eslami, Researcher in Political Science, Bucharest, Romania

Mastoureh Fathi, senior lecturer in sociology, Paris Est Créteil University (UPEC)

Roja Fazaeli, Established Professor of Law and Islamic Studies at the Irish Centre for Human Rights, School of Law, University of Galway

Amin Feizpour, Founder, The Iran Circle, Inc.

Teresa Forte, University of Coimbra

Reza Ghamarshoushtari, University of Sherbrooke, Quebec, Canada

Mohammad Ghanoonparvar, Professor Emeritus of Persian Literature, University of Texas at Austin 

Goulia Ghardashkhani, Senior Lecturer, University of Bamberg

Zeinab Ghasemishahrestani (Dr. Far), University of Cape Town

Halleh Ghorashi, Professor of Diversity, Vrije Universiteit Amsterdam

Rebecca Gould, Distinguished Professor of Poetics and Global Politics 

Arianna Grasso, Associate Professor of Persian Literature and Culture, Sofia University

James Gustafson, Professor of History, Indiana State University

Nader Habibi, Leibniz-Institut für jüdische Geschichte und Kultur – Simon Dubnow, Leipzig

Negar Habibi, Lecturer in Iranian Studies, Université de Genève

Shahla Haeri, Professor Emerita of Anthropology, Boston University

Samuel Hodgkin, Université de Sherbrooke

Homa Hoodfar, Emerita Professor of Anthropology, Concordia University

Niloofar Hooman, Editor, Global Iranian Studies Review, University of Toronto

Elham Hoominfar, Northwestern University

Parvaneh Hosseini, Department of NESA and International Studies, Ohio State University 

Domenico Ingenito, Professor of Persian literature at UCLA

Sobhani Iradj, Ludwig Maximilian University of Munich

Stanisław Jaśkowski, University of Warsaw

Aso Javaheri, Simon Fraser University

Mehrak Kamali Sarvestani, Associate Professor of Teaching, Ohio State University 

Nikol Karapeeva, Sofia University ‘St Kliment Ohridski’

Persis Karim, Professor Emerita of Comparative Literature, San Francisco State University

Maral Karimi, Iranian scholar

Farshid Kazemi, Tufts University

Mina Khanlarzadeh, Visiting Professor, Deep Springs College

Azam Khatam, Editor, Global Iranian Studies Review, University of Toronto

Shirin Khayambashi, Adjunct Lecturer in the School of Humanities and Languages, University of New South Wales

Azin Khodadadi, University College Cork, Ireland

Masoud Kia, US resident

Azadeh Kian, Emerita Professor of Sociology, université Paris Cité

Mateusz M. Kłagisz, Afghan Studies Section, Jagiellonian University, Kraków, Poland

Pooneh K. Kordi, Adjunct faculty, CCC College; PhD candidate in philosophy, University of Iceland

Sirma Kostadinova, Associate Professor of Persian Literature and Culture, Sofia University

Hossein Ladjevardi, Professor of Robotics and Mechatronics, Toronto Metropolitan University

Ali Langroudi, Leibniz-Institut für jüdische Geschichte und Kultur – Simon Dubnow, Leipzig

Maria, MA student in Persian Language and Literature, Institute of Philology, Taras Shevchenko National University of Kyiv

Ali Akbar Mahdi, Lecturer in Sociology, California State University

Mahtab Mahmoudi, PhD student at University of Chicago

Fatemeh Masjedi, Göttingen University

Kamran Matin, Reader in International Relations, University of Sussex

Hamidreza Mazandarani, American University

Fahimeh Mianji, Global Mental Health Researcher, McGill University

Dilyana Mincheva, Associate Professor, Communication and Media Arts, Religious Studies, McMaster University, ON, Canada

Ali Mirsepassi, New York University

Vladimir Mitev, Lecturer of Contemporary Persian Literature at the University of Sofia

Akram Mohammadzadeh, University of Pisa

Shadi Mokhtari, American University

Amir Moosavi, Assistant Professor of Comparative Literature, Rutgers-Newark University

Talieh Moosavi, University of Sherbrooke, Quebec, Canada

Amin Montazeri, Research Fellow at Bayreuth International Graduate School of African Studies

Manijeh Moradian, Assistant Professor of Women’s, Gender, and Sexuality Studies, Barnard College, Columbia University

Negar Mottahedeh, Professor of Literature, Duke University 

Amin Moussavi Nezhad, University of Hartford, Barney School of Business

Parmis Mozafari, Lecturer in Persian Language and Literature, University of St Andrews

Nima Naghibi, Professor of English, Toronto Metropolitan University

Hossein Najmi, College of Business, University of Central Oklahoma

Bihan Namdar, Iran studies graduate from University of Tehran

Austin O’Malley, Assistant Professor of Persian Literature, University of Chicago

Saeed Paivandi, Professeur, University of Lorraine, France

Holly Pittman, Bok Family Professor in the Humanities, University of Pennsylvania

Parvaneh Pourshariati, Associate Professor of History, New York City College of Technology

Sholeh A. Quinn, Professor of History, University of California, Merced

Hazhir Rahmandad, Professor, Massachusetts Institute of Technology, USA

Mehdi Rajabi Asadabadi, Business School, The University of Western Australia, Perth, Australia

Karolina Rakowiecka-Asgari, Jagiellonian University on Krakow

Kamran Rastegar, Tufts University

Mohammad Rigi Derakhshan, Leibniz-Institut für jüdische Geschichte und Kultur – Simon Dubnow, Leipzig 

Farian Sabahi, Insubria University (Varese and Como)

Raha Sabet Sarvestany, Post doctoral researcher and lecturer at Turku Institute for Advanced Studies

Saghar Sadeghian, PhD student at University of Chicago

Mo Safaeipour, MA student in Persian Language and Literature, Institute of Philology, Taras Shevchenko National University of Kyiv

Benham Satah, Professor of Persian literature at UCLA

Ali Asghar Seyed Gohrab, Professor of Iranian and Persian Studies, University of Utrecht 

Fatemeh Shams, Associate Professor of Persian Literature and Culture, University of Pennsylvania 

Sharare Sharoki, University of Hartford, Barney School of Business

Nahid Siamdoust, Assistant Professor of Media and Middle Eastern Studies, UT Austin

Diego Silva, Associate Professor of Bioethics, University of Sydney

Anae Sobhani, University of Hartford, Barney School of Business

Farshad Sonboldel, World History and Cultures Librarian at the University of California, San Diego

Lior Sternfeld, Associate Professor of History and Jewish Studies, Penn State University

Mona Tajali, Lecturer of Women and Politics, Stanford University

Saeed Talajooy, Associate Professor, University of St Andrews

Alberto Tiburcio, PhD student, University of South Australia

Omid Tofighian, Adjunct Lecturer in the School of Humanities and Languages, University of New South Wales

Naysan Tofighian, Professor of History, University of California, Merced

Nayereh Tohidi, Director of Middle Eastern Studies and Islamic Studies, California State University 

Mahdi Tourage, Associate Professor of Religious Studies and Social Justice and Peace Studies, King’s University College, Western University  

Majid E. WARKIANI, Associate Professor, University of St Andrews

Claudia Yaghoobi, Roshan Distinguished Professor of Persian Studies, UNC-CH 

Jessica Yeung, Hong Kong Baptist University

 

Shirin Zakeri, Sapienza University of Rome

---

به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید