شکست ویکتور اوربان پس از ۱۶ سال قدرت در مجارستان، نهتنها معادلات داخلی این کشور را تغییر داده، بلکه موجی از پیامدهای سیاسی در سراسر اروپا ایجاد کرده است. پیروزی پیتر ماگیار، که وعده «آشتی» با نهادهای اروپایی را داده، بهعنوان نشانهای از بازگشت به مسیر دموکراتیک تلقی میشود. این تحول همچنین ضربهای جدی به جریانهای راست افراطی و متحدان آنها در اروپا، بهویژه در فرانسه، وارد کرده است.

نتایج انتخابات اخیر مجارستان در رسانههای فرانسه به یک «زلزله سیاسی» در اروپا تعبیر شده است. ویکتور اوربان که خود مفهوم «غیرلیبرالیسم» را در برابر دموکراسی لیبرال مطرح کرده بود، پس از ۱۶ سال قدرت با شکست سنگینی روبهرو شد. او در این مدت به یکی از چهرههای قطبیکننده در اتحادیه اروپا تبدیل و حتی مانع کمک ۹۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا به اوکراین شده بود.
این شکست، تنها شکست یک رهبر ملی نیست؛ بلکه ناکامی حامیان بینالمللی او نیز محسوب میشود. از ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه تا دونالد ترامپ، همتای آمریکایی او همگی از اوربان حمایت کرده بودند. حتی جیدی ونس، معاون رئیس جمهوری ایالات متحده هفته گذشته برای پشتیبانی از او به بوداپست سفر کرده بود. بر اساس گزارش رادیو فرانسانتر، این نتیجه نشان میدهد که نفوذ و جذابیت جریان ترامپیسم در اروپا کاهش یافته است.
پیتر ماگیار، برنده انتخابات، چهرهای است که پیشتر بخشی از سیستم اوربان بود اما در سال ۲۰۲۴ با افشای فساد و یک رسوایی مرتبط با پدوفیلی، از این جریان سیاسی جدا شد. او اگرچه از نظر سیاسی محافظهکار است و در برخی مسائل مانند مهاجرت دیدگاههایی نزدیک به اوربان دارد اما وعده داده روابط مجارستان با اتحادیه اروپا را ترمیم کند.
ضربه به جریان راست افراطی اروپا
رأیدهندگان مجارستانی، بهویژه از فساد گسترده در حلقه قدرت به ستوه آمده بودند. کنترل رسانهها و دخالتهای خارجی نیز نتیجه معکوس داد و به تقویت خواست تغییر انجامید. اکنون در سطح اروپا، این تحول به گفته فرانسانتر، بهعنوان برداشته شدن یک «مانع» مهم تلقی میشود و در بروکسل، پاریس و برلین با استقبال مواجه شده است.

در عین حال، این شکست به نوشته روزنامه فرانسوی لوموند، ضربهای جدی به راست افراطی اروپا وارد کرده است. اوربان یکی از ستونهای اصلی این جریان بود و نقش مهمی در تلاش برای تغییر موازنه قدرت در اتحادیه اروپا داشت. حزب او در پارلمان اروپا با نیروهای راستگرای دیگر، از جمله متحدان فرانسوی، همکاری نزدیکی داشت.
در فرانسه، این تحول بهویژه برای مارین لوپن و حزب او اهمیت دارد. لوموند در گزارش خود به «الهامبخشی» اوربان برای خانم لوپن اشاره کرده و نوشته که رهبر مجارستان حامی مهم «سیاسی» و حتی «مالی» رهبر راست افراطی فرانسه بود. یکی از نزدیکان لوپن اذعان کرده است: «این برای ما از دست دادن یک متحد شخصی و یک مخالف» کمیسیون اروپا است. از دست رفتن این متحد، شانس راستهای حاکمیتگرا برای ایجاد «اکثریت جدید» در بروکسل را کاهش میدهد.
با این حال، آینده مجارستان همچنان نامطمئن است. پس از سالها اصلاحات غیرلیبرال، بازگشت به مسیر دموکراتیک آسان نخواهد بود. با وجود این، این انتخابات نقطه توقفی مهم برای موجی از سیاستهای غیر دموکراتیک در اروپا به شمار میرود.
