با احترام،
ما، امضاکنندگان این نامه به نمایندگی از «همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران»، نگرانی عمیق خود را نسبت به گزارشهای منتشرشده درباره احتمال دعوت مجدد آقای رضا پهلوی به نشستها و رایزنیهای رسمی پارلمان اروپا اعلام میکنیم.
ما بر این باوریم که پارلمان اروپا، بهعنوان نهادی متعهد به اصول دموکراسی، حقوق بشر، حاکمیت قانون و تکثرگرایی سیاسی، مسئولیت ویژهای در قبال آینده سیاسی ایران بر عهده دارد. در چنین چارچوبی، اعطای تریبون رسمی و جایگاه ویژه به شخصیتی که فاقد مشروعیت انتخاباتی، ساختار حزبی پاسخگو و پشتوانه دموکراتیک شفاف است، میتواند این تصور خطا را ایجاد کند که نهادهای اروپایی یک روایت فردمحور را بر واقعیت متکثر جامعه ایران ترجیح میدهند.
هرگونه تلاش برای تقلیل مطالبات مردم ایران به یک چهره فردی، نه تنها با واقعیتهای اجتماعی و سیاسی کشور همخوانی ندارد، بلکه با تجربیات تاریخی ناموفق منطقه نیز در تعارض است؛ تجربههایی که نشان دادهاند گذار دموکراتیک پایدار تنها از مسیر مشارکت فراگیر، نهادسازی و اتکاء به اراده شهروندان امکانپذیر است، نه از طریق بازتولید الگوهای اقتدار متمرکز.
نگرانی ما صرفاً به شکل نمایندگی سیاسی محدود نمیشود؛ در ماههای اخیر، مواضع آقای رضا پهلوی در موارد متعدد بهگونهای بوده که همراستا با رویکردهای مبتنی بر افزایش تنش منطقهای، فشار خارجی و سناریوهای بیثباتکننده تفسیر شده است. در شرایطی که مردم ایران همزمان با سرکوب شدید داخلی، بحران اقتصادی و ناامنی فزاینده منطقهای مواجهاند، مشروعیتبخشی به گفتمانهایی که احتمال تشدید درگیری را افزایش میدهند، در راستای حمایت از گذار دموکراتیک و صلح پایدار نخواهد بود.
علاوه بر این، بخش قابل توجهی از نیروهای جمهوریخواه، دموکراسیخواه، مدافعان حقوق بشر، جنبشهای زنان، فعالان کارگری و نمایندگان ملیتها و گروههای مختلف اجتماعی، نسبت به رویکردهای تمرکزگرایانه پیرامون ایشان ابراز نگرانی کردهاند. ما معتقدیم آینده ایران تنها زمانی پایدار خواهد بود که بر پایه بهرسمیتشناختن تنوع اجتماعی، فرهنگی، زبانی و سیاسی جامعه و تضمین مشارکت برابر همه شهروندان شکل گیرد.
تأکید میکنیم که مخالفت با این دعوت، به معنای نفی اصل گفتوگو با گرایشهای مختلف سیاسی نیست؛ بلکه مسئله اصلی، ضرورت حفظ بیطرفی دموکراتیک نهادهای اروپایی و پرهیز از اعطای مشروعیت نمادین به چهرهای است که نه نماینده اجماع اپوزیسیون است و نه از طریق سازوکارهای پاسخگو به چنین جایگاهی رسیده است.
بر این اساس، از پارلمان اروپا و بهویژه کمیته امور خارجی درخواست میکنیم که در قبال مسئله ایران، رویکردی مبتنی بر شفافیت و تکثرگرایی اتخاذ کنند؛ و بهجای برجستهسازی پروژههای فردمحور، زمینه گفتوگوی متوازن با طیف گستردهای از نیروهای دموکراتیک، نهادهای مدنی و نمایندگان واقعی جنبشهای اجتماعی ایران را فراهم آورند.
ما اطمینان داریم که پارلمان اروپا، با توجه به تعهدات خود نسبت به دموکراسی، حقوق بشر و حق تعیین سرنوشت ملتها، این ملاحظات را با دقت و مسئولیتپذیری لازم مورد توجه قرار خواهد داد.
با احترام،
همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران
۲۰ مه ۲۰۲۶
امضاکنندگان:
۱ . همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران، که شامل گروه های زیر می باشند:
[ جبهه متحد بلوچستان – ایران (جمهوریخواهان)
جنبش جمهوريخواهان دموکرات و لائيک ايران فدرال
حزب اتحاد بختیاری و لرستان
حزب تضامن دموکراتیک اھواز
حزب دمکرات کوردستان ايران
حزب سبزهای ايران
حزب مردم بلوچستان
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران
شورای آزادیخواهان سوسياليست
شورای همکاری ترکمن صحرا (متشکل از : خيزش ملى تركمن صحرا، سازمان فرهنگى و سياسى تركمن صحرا، و شوراى همبستگى تركمن صحرا)
کومهله زحمتکشان کوردستان
گروه ۲۵ شهریور
نهاد همبستگی جمهوری خواهان برای سرنگونی جمهوری اسلامی ]
۲ . کنگره ملیتهای ایران فدرال که شامل گروه های زیر می باشند:
[ جبهه متحد بلوچستان – ایران (جمهوریخواهان)
جبهه مردم بلوچستان
شورای همبستگی ترکمنصحرا
حزب اتحاد بختیاری و لرستان
حزب تضامن دموکراتیک الاهواز
حزب دمکرات کردستان ایران
حزب کومله کوردستان ایران
سازمان مردمی کُرمانج (کردهای خراسان)
حزب مردم بلوچستان
کانون سیاسی فرهنگی آذربایجان
حزب دموکرات آذربایجان
سازمان فرهنگی و سیاسی ترکمنصحرا ]
۳ . انجمن زنان ایرانی-آلمانی کلن
۴ . پژاک (حزب حیات آزاد کردستان)
۵ . تلاشگران راه آزادی ایران – هامبورگ
۶ . حزب چپ ایران (گروه دمکراتیک)
۷ . حزب دمکرات مسیحی ایران
۸ . حزب کومەلە کوردستان ایران
۹ . حزب کمونیست کارگری ایران
۱۰. حقوق بشر بلوچستان
۱۱. سازمان حقوق بشری هانا
۱۲. سازمان خبات کردستان ايران
۱۳. شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۱۴. شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۵. شورای ایرانیان شهر کلن( هواداران مقاومت)
۱۶. شورای برگزاری آکسیونها در هلند
۱۷. کمپین توقف قتلهای «ناموسی»
۱۸. کنگره جمهوریخواهان دموکرات ملی-سرنگونطلب
۱۹. کانون همکاری نهادهای جمهوریخواه ایران
۲۰. کنشگران حقوق بشر ایران
۲۱. هانای روژلات
۲۲. همبستگی جمهوریخواهان و دموکراسی خواهان ایرانی در بلژیک
* این نامه ترجمه و در تاریخ ۲۰ ماه مه ۲۰۲۶ به مسئولان در پارلمان اروپا فرستاده شد.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید