پرویز قلیچ‌خانی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و فعال سیاسی چپگرا در ۸۱ سالگی درگذشت. او به آلزایمر مبتلا بود. نجمه موسوی-پيمبری، «يار و همراه» پرویز قلیچ‌خانی به بی‌بی‌سی فارسی گفت: «قهرمان ملی و چهره هميشه زنده ايران در تاريخ بيست و سوم ماه مه ٢٠٢٦ مصادف با دوم خرداد ١٤٠٥ در بيمارستانی در حومه پاريس درگذشت.»

پرویز قلیچ‌خانی همچنین پرافتخارترین بازیکن ایرانی در فوتبال آسیاست. او در سه دوره پیاپی که ایران قهرمان جام ملت‌های آسیا شد (۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶) عضو این تیم بود؛ افتخاری که تا کنون تکرار نشده و با توجه به وضعیت فوتبال آسیا خیلی بعید به نظر می‌رسد که در آینده هم تکرار شود.

اما عملکرد خارج از زمین پرویز قلیچ‌خانی نام او را با عبارت‌هایی دیگر همراه کرد: «قربانی سیاست» و «مردی که قدر خودش را ندانست.»

در کنار این‌ها می‌توان این ستاره همه فن حریف فوتبال را که به «آچار فرانسه مربیان» معروف بود، یکی از «بی‌قرارترین» بازیکنان تاریخ فوتبال ایران هم به شمار آورد.

پرویز قلیچ‌خانی شاید می‌توانست هم‌سنگ ناصر حجازی و منصور پورحیدری برای تاج (استقلال) یا علی پروین و فرشاد پیوس برای پرسپولیس، اسطوره‌ای دست‌نیافتنی برای یکی از قطب‌های باشگاهی فوتبال ایران باشد اما نه خواست و نه توانست.

ابراهیم افشار، روزنامه‌نگار باسابقه‌ ورزشی و اجتماعی ایران، او را روزی به «باد» توصیف کرد و نوشت که: «نباید انتظار داشت که باد، به یک جغرافیا و زمین متعهد بماند. او می‌وزد و هویتش را از وزیدن و رفتن و نماندن دارد.»

ادامه در بی بی سی فارسی